Ad


یادداشت جواد طوسی درباره حواشی جشن منتقدان

جواد طوسی: نوید محمدزاده و حامد بهداد ‌باید به نسل قدیم درس اخلاق بدهند؟

انگار نه انگار که این دو با هم در «گاو» و «کمال الملک» و «هزاردستان» زنده‌یاد علی حاتمی همبازی بودند

تریبون هنر _ جواد طوسی: حاشیه‌های یازدهمین جشن انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران در شب جمعه‌ای که پشت سر گذاشتیم، نشان از این واقعیت تلخ دارد که ما در یک جامعه نامتعادل، بیمار، بی‌رحم و پرسوءتفاهم به سر می‌بریم.

 

زمانی اقتدا به قدیمی‌ها به عنوان الگوهای اخلاقی و معرفتی قابل پذیرش و لازم‌الرعایه بود، ولی حالا به جایی رسیده‌ایم که گویا دیگر به هیچ‌کس (از هر نسل و گروه و طبقه‌ای) حرجی نیست.

بازیگر محترم و مو سفیدکرده‌ای با بیش از ۵٠ سال سابقه فعالیت سینمایی که همواره خود را خاک پای مردم می‌داند و بوسه بر خاک صحنه می‌زند، یک‌باره در اقدام غیرمترقبه و حالتی برآشفته و عصبانی به بازیگر محبوب هم‌نسل خودش می‌تازد و گذشته هنری‌اش را زیر سوال می‌برد و از او به عنوان تمپکچی دربار یاد می‌کند! انگار نه انگار که این دو با هم در «گاو» داریوش مهرجویی، «کمال الملک» و مجموعه تلویزیونی «هزاردستان» زنده‌یاد علی حاتمی همبازی بودند. ریشه‌های این کینه و عداوت هرچه می‌خواهد باشد، آیا اینجا و از این تریبون و در این سن و سال و با این پشتوانه فنی فرهنگی- هنری، می‌باید چشمم را ببندم و همکارم را به گند بکشم و با او مثل یک دشمن خونی رفتار کنم؟ مگر هنرمند اصیل، می‌تواند حسود و کینه‌توز و هتاک باشد؟

نسل قدیم و تاریخ‌ساز ما را چه شده که بازیگرانی از نسل جوان این زمانه همچون نوید محمدزاده و حامد بهداد ‌باید به آنها درس اخلاق و صبوری و حرمت نهادن به همکار و هم‌صنف خود بدهند؟ واقعا جاها عوض شده است؟ چرا تا این حد آستانه تحمل ما پایین آمده و احساس بر منطق و عقلانیت پیشی گرفته و قادر به مهار عصبیت آنی خود نیستیم و به جای مهرورزی، تخم کینه و نفاق می‌پاشیم؟
از آن‌سو، کارگردان عزیز و مطرحی بدون آگاهی از ضوابط و متر و معیار یک رای‌گیری در جامعه منتقدان سینمایی، انگ دولتی بودن بر آنها می‌زند. آیا تعلق جوایز بهترین فیلم و کارگردانی و بازیگر نقش اول زن و فیلمنامه و موسیقی و دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش اول مرد به فیلم «رگ خواب» حمید نعمت‌الله و بهترین بازیگر نقش اول مرد به حامد بهداد برای بازی در فیلم «سد معبر» محسن قرایی و دیده شدن فیلم «ویلایی‌ها» که کاملا در نقطه مقابل جوایز جشنواره فیلم فجر سال گذشته بوده، ‌نشان از دولتی بودن جوایز انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی دارد؟ اگر مشکل خانم تهمینه میلانی با فیلم «ماجرای نیم‌روز» است، خود بنده نگاه انتقادی‌ام را نسبت به تحریف تاریخی در این فیلم در مطلبی در مجله فیلم بیان کرده‌ام. اما واقعیت را هم بپذیریم که همین فیلم با همه نکات مثبت و منفی‌اش، به ویژه، در میان نسل‌های جدید این دوران هواخواهان پر و پا قرص دارد؟ ما با هر نگاه و سلیقه و جهان‌بینی که نمی‌توانیم نظرمان را به دیگران تحمیل کنیم. این تضادها و نگرش‌های کاملا متفاوت و در تقابل با یکدیگر، می‌تواند واقعیت عینی این زمانه باشد. پس به جای گارد گرفتن و نادیده گرفتن آن بهتر است در مقام یک هنرمند، روشنفکر، ‌اهل سینما و… به کالبدشکافی دقیق و جامعه‌شناسانه آن بپردازم و در یک رابطه علت و معلولی، به قناعت وجدان برسم.
و نکته عجیب و سوال‌برانگیز دیگر، کف زدن بینندگان و شنوندگان اینگونه مجالس برای هر دو طرف قضیه (اعم از سخنران معترض و پرخاشگر و سخنران تذکردهنده و منصف) است! واقعا این روزگار ما در پیشگاه تاریخ، چه تصویری از خود به جا خواهد گذاشت؟

 

جواد طوسی

تاریخ انتشار :۲۸ مرداد ۱۳۹۶

مطالب مرتبط



شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام


*

code



یادداشت آرشیو

  • مسعود فراستی
    خانم ها، آقایان! نظرشماچیست؟
    آیا فراستی عاشق شده است؟
    به قلم سیدمحمد کاظمی

    تریبون هنر: پدیده ی عجیبی ست این عشق.ماجرای غریبی ست این عشق.فقط عشق می تواند سیاه ترین صحنه های زندگی و مقوّا ترین آدم های اجتماع را تبدیل به بهترین پلان ها و “درآمده ترین” شخصیّت ها کند‌. خانم ها، آقایان ! ما مسعود فراستی را خوب می شناختیم.او نوازنده […]

  • مردی بدون سایه

    تریبون هنر: علیرضا رئیسیان جزو فیلمساز های محترم سینمای ما به حساب می آید.او اعتبار و جایگاه ویژه ای را برای خودش در سینما پیدا کرده.در فیلم هایش تلاش می کند که هم الگوهای صحیح سینما را در نظر بگیرد و هم توجه مخاطب را جلب کند.به همین خاطر است […]

  • طلا

    تریبون هنر: “طلا” اصلاً فیلم بدی نیست.لازم دانستم یادداشت خودم را با این جمله شروع کنم تا همین اول کار ، جمله ی آخر را گفته باشم.ولی باز هم پای انتظارات برآورده نشده ی ما از یک کارگردان خوش سابقه به میان می آید. کارگردانی که “نفس عمیق” و “دربند” […]

  • زهرمار
    زهرمار؛ چیزی نزدیک به هیچ
    به قلم سیدمحمد کاظمی

    تریبون هنر: مگر می شود از جواد رضویان توقّع فیلمی غیر از ژانر کمدی را داشت؟ بدون استثنا تمام کسانی که آماده می شدند تا”زهرمار” را تماشا کنند ، منتظر اثری کمدی و البته خارج از قالب جشنواره بودند.انتظار دوم به صورت کامل برآورده شد.یعنی “زهر مار” به هیچ عنوان […]

  • مسخره باز
    مرور فیلم های جشنواره فجر
    مسخره باز؛ غیر قابل مقایسه به اتّهام سورئالیسم
    به قلم سیدمحمد کاظمی

    تریبون هنر _ سیدمحمد کاظمی: کار خیلی سختی ست که “مسخره باز” را در کنار دیگر آثار سینمایی ایران قرار داده و بخواهیم به مقایسه بپردازیم.”مسخره باز” کاملاً متفاوت از آثار دیگری ست که در سینمای داخلی مان می بینیم؛ هرچند شبیه به آن را بارها در هالیوود شاهد بوده […]

Ad
Ad
Ad
Ad