Ad


یادداشت بابک صحرایی درباره «جنگ برای سیاره میمون ها»

رستگاری سه گانه سیاره میمون ها

روایت زوال انسان در جنگ با ذات خود و طبیعت

تریبون هنر _ بابک صحرایی: «جنگ برای سیاره میمون ها» استثنایی در سینمای سرگرم کننده و به اصطلاح بلاک باستر هالیوود است. فیلمی که اگرچه در ظاهر قسمت سوم فیلم های «سیاره میمون ها» است اما در حقیقیت در قالب جنگ میان انسان ها و میمون های هوشمند در دوران پساآخرالزمانی، دارد زوال انسان در جنگی دو سویه با ذات خود و طبیعت را نشان می دهد

میمون ها گویی استعاره ای از انسان هایی هستند که در جهان امروز قربانی تمامیت خواهی و آتش افکنی قدرت های سیاسی شده اند. در «جنگ برای سیاره میمون ها»، میمون ها بیشتر از انسان ها به اصول انسانی مثل ترحم و مهربانی و صلح پایبندند. اتفاقی که چند سالی است برای ما بسیار آشناست. چند سالی می شود هر از گاهی فیلمی از حیات حیوانات منتشر می شود که در جنگ برای بقا در طبیعت، مهربانی و ترحمی به دیگر حیوانات دارند که نمونه اش در جنگ بین انسان ها کمتر دیده می شود

در این فیلم از صحنه های خشن و اکشن که سرشار از جلوه های تصویری هستند آن چنان خبری نیست. صحنه هایی که شاخص ویژه فیلم های بلاک باستری هستند و بدون داشتن مفهوم و اندیشه ای در خود فقط با هیاهوی تصاویر شگفت انگیز، مخاطب خود را سرگرم می کنند. «جنگ برای سیاره میمون ها» اما این چنین نیست. این فیلم بیشتر از اینکه بلاک باستری و سرگرم کننده باشد، مفهوم گرا و ضد جنگ است. حتی سکانس های پایانی فیلم که جنگ میان دو گروه از انسان ها را با جلوه های تصویری درخشانی روایت می کند هم در خدمت پیام انسانی و ضد جنگ فیلم است. به همین خاطر این فیلم در گیشه توفیق دو قسمت قبلی اش را به دست نیاورده اما مت ریوز در کارگردانی «جنگ برای سیاره میمون ها» هنجار شکنی ارزشمندی انجام داده است

نکته  شاخص دیگر این فیلم، تکنیک های تصویری موسوم به موشن پیکچر آن است که انقلابی در این زمینه است. میمون ها به شکل شگفت انگیزی حقیقی اند و در خلال فیلم دیگر فراموش می کنیم که وجود حقیقی ندارند. معجزه موشن پیکچر این فیلم را در سطح اعجاب انگیزی که در هم تنیده شدن تصاویر حقیقی و کامپیوتری قرار داده است

برای توضیح موشن پیکچر اشاره به این نکته لازم است که یک بازیگر تمام صحنه های یک موجود کامپیوتری را بازی می کند و بعد بر اساس آن بازی، تصویر کامپیوتری آن موجود شکل گرفته و طراحی و اجرا می شود. از همین منظر باید به ارزش های بازی «اندی سرکیس» در نقش میمونی که «سزار» نام دارد اشاره کرد. اندی سرکیس آن چنان حیات و هویتی در مدل گرافیکی میمونی که «سزار» نام دارد جاری کرده که برخی او را شایسته نامزد شدن در اسکار برای بهترین بازیگر مرد می دانند. این اتفاق نیز می تواند اتفاق جالبی در سینمای امروز جهان باشد. هنر و تکنیک آنچنان در هم ادغام شده اند که گ.یا دیگر مرزی بین شان وجود ندارد

در کل سه گانه جدید «سیاره میمون ها» با قسمت سومش یعنی «جنگ برای سیاره میمون ها» به رستگاری رسیده است. فیلمی که بعد از «سیاره میمون ها» (۲۰۰۱) و طلوع سیاره میمون ها (۲۰۱۴)، با تصویر کشیدن زجری دردناک اما دارای مفهومی متعالی، این سه گانه بلاک باستری را دارای ارزشی خاص کرد

 

 

تاریخ انتشار :۲۱ آبان ۱۳۹۶

مطالب مرتبط



شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام


*

code



یادداشت آرشیو

  • مسعود فراستی
    خانم ها، آقایان! نظرشماچیست؟
    آیا فراستی عاشق شده است؟
    به قلم سیدمحمد کاظمی

    تریبون هنر: پدیده ی عجیبی ست این عشق.ماجرای غریبی ست این عشق.فقط عشق می تواند سیاه ترین صحنه های زندگی و مقوّا ترین آدم های اجتماع را تبدیل به بهترین پلان ها و “درآمده ترین” شخصیّت ها کند‌. خانم ها، آقایان ! ما مسعود فراستی را خوب می شناختیم.او نوازنده […]

  • مردی بدون سایه

    تریبون هنر: علیرضا رئیسیان جزو فیلمساز های محترم سینمای ما به حساب می آید.او اعتبار و جایگاه ویژه ای را برای خودش در سینما پیدا کرده.در فیلم هایش تلاش می کند که هم الگوهای صحیح سینما را در نظر بگیرد و هم توجه مخاطب را جلب کند.به همین خاطر است […]

  • طلا

    تریبون هنر: “طلا” اصلاً فیلم بدی نیست.لازم دانستم یادداشت خودم را با این جمله شروع کنم تا همین اول کار ، جمله ی آخر را گفته باشم.ولی باز هم پای انتظارات برآورده نشده ی ما از یک کارگردان خوش سابقه به میان می آید. کارگردانی که “نفس عمیق” و “دربند” […]

  • زهرمار
    زهرمار؛ چیزی نزدیک به هیچ
    به قلم سیدمحمد کاظمی

    تریبون هنر: مگر می شود از جواد رضویان توقّع فیلمی غیر از ژانر کمدی را داشت؟ بدون استثنا تمام کسانی که آماده می شدند تا”زهرمار” را تماشا کنند ، منتظر اثری کمدی و البته خارج از قالب جشنواره بودند.انتظار دوم به صورت کامل برآورده شد.یعنی “زهر مار” به هیچ عنوان […]

  • مسخره باز
    مرور فیلم های جشنواره فجر
    مسخره باز؛ غیر قابل مقایسه به اتّهام سورئالیسم
    به قلم سیدمحمد کاظمی

    تریبون هنر _ سیدمحمد کاظمی: کار خیلی سختی ست که “مسخره باز” را در کنار دیگر آثار سینمایی ایران قرار داده و بخواهیم به مقایسه بپردازیم.”مسخره باز” کاملاً متفاوت از آثار دیگری ست که در سینمای داخلی مان می بینیم؛ هرچند شبیه به آن را بارها در هالیوود شاهد بوده […]

Ad
Ad
Ad
Ad