Ad

در سکوت خبری

غلام با بازی شهاب حسینی و بهروز به نژاد (بازیگر فیلم فریاد زیر آب) در انگلستان اکران شد

عوامل پشت دوربین فیلم همگی خارجی هستند

تریبون هنر: غلام با بازی شهاب حسنی و بهروز به نژاد در انگلستان اکران شد

شهاب حسینی در سکوت خبری در فیلمی به نام «غلام» بازی داشته که این روزها در انگلستان اکران محدودی گرفته است.او در این فیلم نقش یک راننده تاکسی به نام غلام را دارد.میترا تبریزیان که به عنوان عکاس ساکن لندن فعالیت دارد، حالا به یک تجربه سینمایی دست زده است.او فیلمنامه این فیلم را براساس طرحی از سیروس مسعودی نوشته که یکی از تهیه کنندگان فیلم نیز است.حسینی در این فیلم با بهروز به نژاد،بازیگر سینمای پیش از انقلاب همبازی شده است.مخاطبان سینما بهروز به نژاد را با بازی در فیلم «فریاد زیر آب به کارگردانی سیروس الوند به خاطر دارندناصر معمارضیا،تریسی بنت،آرمین کریما،راسل پارسی،آمرجیت دو،کارین اسکینر کارتر و … دیگر بازیگران این فیلم بوده اند.به گزارش بانی فیلم طبق اطلاعات منتشر شده در سایت IMDB عوامل پشت دوربین فیلم همگی خارجی بوده اند.این درام تریلر ۹۵ دقیقه زمان دارد.

بی بی سی در خبری که منتشر کرده این فیلم را از حیث روایت شبیه به ساخته درخشان مارتین اسکورسیزی دانسته و می نویسد:«راننده تاکسی» ساخته مارتین اسکورسیزی (با فیلمنامه پل شریدر) برای همگان فیلمی آشنا است با دستمایه ای که حالا یکی از داستان های کلاسیک سینماست: یک راننده تاکسی که علیه فساد اطرافش می شورد و یک تنه در مقابل آن می ایستد.این بار داستانی شبیه به همین را در فیلم تازه ای می بینیم به نام «غلام» ساخته میترا تبریزیان که در لندن ساخته شده و این روزها اکران محدودی در بریتانیا دارد. راننده تاکسی ای که علیه اطرافش می شورد، کسی نیست جز شهاب حسینی، بازیگری که جایزه بهترین بازیگر مرد جشنواره کن را برای بازی در فیلم “گذشته” ساخته اصغر فرهادی در کارنامه دارد.

کارگردان فیلم در جلسه پرسش و پاسخ در سینمای ریجنت استریت در لندن گفت که همه به او گفته اند که به سراغ شهاب حسینی نرود و «امکان ندارد که او بازی در یک فیلم کم بودجه این چنینی در لندن را قبول کند»، اما او در ایران به دیدار این بازیگر شناخته شده – که در حال کارگردانی فیلمش بوده- رفته و او به دلیل موضوع و فیلمنامه قبول کرده که در فیلم بازی کند.
زمانی که درباره عکس العمل و نظر این بازیگر درباره فیلم پرسیده شد، تبریزیان اشاره کرد که شهاب حسینی هنوز فیلم را ندیده چون مایل نیست که لینک اینترنتی فیلم برای او فرستاده شود و منتظر است تا به شکل دیگری فیلم را به تماشا کند.
یکی از حضار در این جلسه گفت تصویری که از لندن در فیلم ترسیم شده به نظر می رسد امکان نمایش فیلم را در ایران مهیا کند و کارگردان فیلم احتمال نمایش فیلم در ایران را رد نکرد. فیلم از جهت موضوع و نوع پوشش بازیگران، به نظر می رسد که بتواند از سد ممیزی در ایران بگذرد و اکران شود.
تبریزیان درباره شکل گیری ایده و کار با همکار فیلمنامه نویس اش توضیح داد و درباره پایان فیلم اشاره کرد که آن را باز می داند و تماشاگران ایرانی و انگلیسی دو برداشت کاملاً متفاوت از آن دارند.
شهاب حسینی در نقش غلام راننده تاکسی ای است در لندن که برای یک آژانس کار می کند. او آرام به نظر می رسد و بعدتر می فهمیم که در نوجوانی به جبهه رفته و حالا شاید به همین دلیل از خشونت می گریزد و آن روزها را «روزهای رفته» می نامد، اما به نظر می رسد سایه آن روزها هنوز با اوست و رفته رفته با باندهای خشنی( یک گروه ایرانی و یک گروه انگلیسی) درگیر می شود که سرانجام تلخی را رقم می زند.
میترا تبریزیان که به عنوان عکاس ساکن لندن فعالیت دارد، حالا به یک تجربه سینمایی دست زده است. فیلمساز برای روایت اش داستانی مینی مال را انتخاب کرده و سعی ندارد به حواشی بپردازد، از این جهت معنا و دلیل وجودی برخی از صحنه های فیلم به طور کامل برای تماشاگر روشن نمی شود. . فیلم پازل هایی را می چیند که در نهایت خود را ملزم به کنار هم قرار دادن آنها نمی داند و شاید فیلمساز به دلایلی ترجیح می دهد که زبان رمز و راز گونه ای داشته باشد.
بخش عمده ای از داستان حول و حوش دو ایرانی شکل می گیرد که غلام را در یک چلوکبابی می بینند و یکی از آنها خاطراتی از او در جبهه جنگ را به خاطر می آورد. این دو ایرانی که به تعقیب او می پردازند، به غلام پیشنهادی می دهند که تا انتهای فیلم مشخص نیست که چه نوع پیشنهادی است؛ در عوض با مجموعه صحنه هایی روبرو هستیم که سوالات تماشاگر را درباره این دو شخصیت و نوع فعالیت آنها بیشتر می کند. به یک معنی این دو نفر با ظاهری مذهبی و سابقه فرماندهی جنگ برای یکی از آنها و حالا تلاش شان برای مخفی شدن از دست پلیس که دلیل اش کاملاً نامشخص است، به مهمترین سوال تماشاگر تبدیل می شود که فیلم جواب مشخصی به آن نمی دهد .
در بسیاری از صحنه ها اتفاق خاصی نمی افتد، به ویژه در صحنه های گفت و گوی غلام با تعمیرکار (با بازی بهروز به نژاد که پیش از انفلاب در فیلم هایی چون آدمک، برهنه تا ظهر با سرعت و فریاد زیرآب نقش آفرینی کرده بود) که در آنها به مباحثی درباره مفهوم زندگی اشاره می شود. در صحنه های داخل تاکسی هم گاه اتفاقی رخ نمی دهد، از جمله مردی انگلیسی با سیگاری در دست که سوار تاکسی می شود و خود را عاشق مولوی معرفی می کند که تنها ارجاعی به پیشنیه فرهنگ ایرانی شخصیت و معرفی آن به تماشاگر غربی است.
از سوی دیگر حواشی قصه به حال و هوای لندن بازمی گردد. خشونت میان باندهای نوجوانان که امروز به مساله ای حاد در لندن بدل شده، در فیلم انعکاس دارد. غلام با زن سالخورده سیاه پوستی که در خیابان می بیند دوستی می کند و بعد تر می فهمیم که پسر این زن قربانی باندهای خشن نوجوانان و جوانان در لندن شده و همین موضوع سرنوشت غلام را هم رقم می زند.

 

تاریخ انتشار :۲۲ فروردین ۱۳۹۷

برچسب‌ها:, , ,
مطالب مرتبط



شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام


*

code



یادداشت آرشیو

  • دوئت ؛ امان از قصّه ی بی خاصیّت!
    یادداشت سید محمد کاظمی

    تریبون هنر _ سیدمحمد کاظمی: همیشه این “ویترین” ها هستند که سطح توقعات را بالا و پایین می برند.فیلم “دوئت” علیرغم اینکه اولین تجربه سازنده اش به حساب می آید ، از زاویه “ویترین” و تیم بازیگران ، ماجرای سطح توقعات را تا حد زیادی با نوسان مواجه می کند؛ […]

  • تریبون هنر: چهل روز از درگذشت محمدرضا شجریان گذشت. محمود دولت آبادی در یادداشتی که در روزنامه «هنرمند» به چاپ رسیده درباره شجریان نوشت: این که مى‌نویسم شجریانِ هنرمند از آن است که نمى توان چنین عنوانى را به هر آن که با هنر سر و کار دارد داد. دریغا […]

  • تریبون هنر _ سیدمحمد کاظمی: «بنفشه آفریقایی» به کارگردانی مونا زندی حقیقی ، از اوایل پاییز نود و نه به صورت رسمی منتشر شد.فیلمی که دنیای منحصر به فردی دارد.نه خیلی ساده و نه چندان پیچیده. قصّه در عین حال که جسور به نظر می رسد ، سعی می کند […]

  • تریبون هنر: نیما حسنی نسب، مدرس و منتقد سینما به بی توجهی نسبت به پیامدهای تولیدات سینما و تلویزیون در وضعیت بحرانی کرونا، واکنش تندی نشان داد دو روز پیش کریم اکبری مبارکه بر اثر ابتلا به کرونا هنگام فیلمبرداری یک سریال، درگذشت نیما حسنی نسب در واکنش به این […]

  • تریبون هنر: ابراهیم حاتمی کیا در پی درگذشت اکبر عالمی نوشت:”سینمای ایران بزرگ استاد سینمایش را از دست داد.” این کارگردان سینمای ایران درباره اکبر عالمی نوشت: “یا حق اُستاد اکبر عالمی بزرگمرد همیشه اُستاد. سال ۵۹ جوانی بودم ۱۹ ساله ، عاشق فیلمبرداری. برای اولین بار در کلاس های […]

Ad
Ad
Ad
Ad
Ad