دوست رابین ویلیامز

کوکو، گوریلی که با انسان ها حرف می زد درگذشت

این گوریل زبان محاوره را متوجه می‌شد

تریبون هنر: گوریل سخن‌دانی که با رابین ویلیامز ملاقات کرده و بارها موضوع فیلم‌های مستند شده بود، درگذشت.

کوکو، گوریلی که بیش از هزار کلمه اشاره‌ بلد بود و با رابین ویلیامز دیدار کرده و موضوع فیلم مستند باربت شرودر بود، پنجشنبه از دنیا رفت.

به گزارش بنیاد گوریل، کوکو ۴۶ ساله بود و در کالیفرنیا زندگی می‌کرد. وقتی وی سال ۱۹۷۸ روی جلد مجله نشنال جیوگرافیک جای گرفت دنیا از این که متوجه شد گوریل قادر است کلمات اشاره مختلفی یاد بگیرد، دچار شگفتی شد.

کوکو در باغ‌وحش سن فرانسیسکو متولد شده بود و دکتر پترسون روانشناس او را به بنیاد آورد تا برای پروژه زبان‌شناسی خود با وی کار کند. این گوریل زبان محاوره را متوجه می‌شد.

شرودر فیلمی با عنوان «کوکو: گوریل سخنور» از توانایی‌های وی ‌تهیه کرد که در جشنواره کن در بخش نوعی نگاه به نمایش درآمد.
این گوریل بار دیگر با یک بچه گربه روی جلد مجله نشنال جیوگرافیک جای گرفت و همین موجب شد تا به موضوع چندین مستند دیگر بدل شود و کتاب‌های کودک متعددی بر مبنای شخصیت وی شکل گرفت. «کوکو: گوریلی که با مردم حرف می‌زند» یکی از این فیلم‌های مستند بود که سال ۲۰۱۶ ساخته شد.

وی در طول زندگی‌اش از چندین بچه گربه مراقبت و آنها را بزرگ کرد.

کوکو و رابین ویلیامز

این گوریل سال ۲۰۰۱ با ویلیامز ملاقات کرد و وقتی مراقب وی سال ۲۰۱۴ خبر درگذشت ویلیامز را به وی داد، به عینه شاهد غمگین شدن وی شد. کوکو زبان اشاره «گریه» را آن روز نشان داده بود.
ویلیامز به عنوان یکی از اسطوره‌های سن‌فرانسیسکو به دیدار کوکو اسطوره دیگر این منطقه رفته بود و فیلمی از ملاقات این ۲، بازی کردن و شوخی‌کردنشان با هم توجه زیادی برانگیخت.

ویلیامز درباره این دیدار گفته بود: خیلی چیزها به هم گفتیم. کوکو انگلیسی می‌فهمد و از هزار علامت برای ابراز احساسات و افکارش درباره مسایل روزمره استفاده می‌کند.

وی افزوده بود: این یک تجربه جذاب و فراموش نشدنی بود.

کوکو که کتاب نیز می‌خواند، در فیلم‌های دیگر و برنامه‌های تلویزیونی نیز حضور یافته بود که «دخترهای طلایی» و «زن زیبا» از جمله آنها بود.

با درگذشت این گوریل وبسایت بنیاد گوریل به دلیل مراجعه زیاد با ترافیک روبرو شد.

کوکو

مطالب مرتبط




شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام




یادداشت آرشیو

  • تنگه ابوقریب
    دریچه‌ای به مفهوم مقاومت
    یادداشت کمال تبریزی درباره «تنگه ابوقریب»
    فقط باید دید

    تریبون هنر _ کمال تبریزی: «تنگه ابوقریب» از آن دسته فیلم‌هایی است که غیر قابل توصیف هستند ! مثل موسیقی‌ای که غیر قابل تقلید باشد ! فقط می‌توان گفت که مانند دریچه شهرفرنگ به دنیایی متفاوت هدایت می‌شوید که این بار به شدت ملموس و واقعی است ! دریچه‌ای به […]

  • کیوان کثیریان
    نگاهی به ترکیب سینماها در هفته‌های اخیر
    قصه بی‌سروته، بازی‌های خیلی بد، بازیگرانی بسیار بدتر
    یادداشت کیوان کثیریان

    کیوان کثیریان:  نگاهی به ترکیب اکران سینماها در هفته‌های اخیر می‌تواند گویای حال و روز این روزهای سینمای ما باشد. نگاه معیوب مدیریت سینما که تشویق “سرمایه سالاری” نام گرفته نتیجه‌اش می‌شود همین. از ۱۳ فیلم روی پرده ۸ تایش از جنس فیلم‌هایی است که “کمدی” خوانده می‌شوند و در […]

  • ابراهیم گلستان و مسعود کیمیایی
    گلستان از انگلستان
    یادداشت «ابراهیم گلستان» برای سالروز تولد «مسعود کیمیایی»
    در تریبون هنر بخوانید

    تریبون هنر: «چیزی که مسعود در فیلم «قیصر» گفته بود مرا متوجه نوع دریافت و فکر او کرد، که تفاوت داشت با «ننه من غریبم» بازی‌های قصه‌هایی در تیره‌روزی دخترهای رعیت یا تیره‌کاری‌های پسرهای ارباب، و قس علی‌ذالک‌هایی که از اول سال های ۱۳۰۰ راه افتاده بود» این جملات بخش […]

  • عصبانی نیستم
    عصبانی نیستم؛ بُمبی که خنثی شد
    یادداشتی از سیدمحمد کاظمی

    تریبون هنر: این همه کش و قوس؟این همه شاخ و شانه کشیدن؟این همه دلخوری و قُلدری؟ارزشش را داشت؟ این همه ترس؟ این همه لج بازی؟این همه امضای بی اعتبار؟ارزشش را داشت؟ فیلم “عصبانی نیستم” از رضا درمیشیان بعد از چهار سال سر و صدا ، بالاخره بهار امسال به اکران […]

  • آن سوی ابرها
    فیلم تازه مجید مجیدی
    نگاهی به آن سوی ابرها
    محصول مشترک ایران و هنر

    تریبون هنر: فیلم تازه مجید مجیدی داستان خواهر و برادری است که مدتی از هم دور بوده‌اند اما ماجرایی تازه، دوباره سرنوشت آنها را به هم گره می‌زند. این فیلم در ستایش عشق و زندگی و تنوع روابط انسانی است. نکته‌ها: – مجید مجیدی دو سال بعد از پروژه‌ی عظیم […]

بهنام بانی هنوز دوست دارم

راه رفتن روی سیم

سامان جلیلی قلب تو

شعله ور

مازیار فلاحی

همه چی عادیه

رضا یزدانی نگفتمت