دو هنرمند از مالاگای اسپانیا

آنتونی باندراس نقش پیکاسو را بازی کرد

باندراس: یک ترس خاص دارم

تریبون هنر: فیلم «نابغه: پیکاسو» با نقش‌آفرینی «آنتونیو باندراس» و «الکس ریچ» چالشی جدی برای خلق کارکتری است که در عین احترام و قدرت بسیار بی‌رحم هم هست.

باندراس هم چون پیکاسو اهل مالاگای اسپانیا است و البته همه چیز را در مورد پیکاسو آموخته است و در این مورد می‌گوید: «اما چیزی که تا حدودی به من در درآوردن این نقش فشار زیاد آورده احساس مسولیت بسیار بالای پیکاسو است. من و پیکاسو، زاده یک شهر هستیم. یک ترس خاص دارم. این ترس وجود نداشت تا اینکه چالشم با نقش پیکاسو آغاز شد؛ چون مهم‌ترین عامل در درآوردن نقش یک فیلم زندگی‌نامه‌ای، باورپذیری آن است.»

باندراس در ادامه سختی‌های نقش پیکاسو افزود: «مردم مالاگا خیلی حساس هستند. در این کار بیش از هرچیز باید مالاگا را نشان دهم و فراتر از مالاگا، محله من است و فراتر از محله من خانواده من است. آنها که از همه حساس‌تر به اجرای این نقش هستند. اگر این آزمون را پشت سر بگذارم پس همه‌ چیز خوب پیش خواهد رفت و این بخش کار برایم سخت‌ترین وجه کاری‌ام را نشان خواهد داد.»

در این فیلم «الکس ریچ» در نقش جوانی پیکاسو و «آنتونیو باندراس» در نقش بزرگسالی نقاش بزرگ اسپانیایی ایفای نقش می‌کنند و هردو بر ارتباط بسیار زیاد بین یکدیگر برای ایفای نزدیک‌ترین نقش تاکید دارند.

شبکه «نشنال جئوگرافی» ابتدا کار روی داستان «آلبرت انیشتین» را در فصل یکم از سریال‌های مجموعه‌ای با عنوان «نابغه» آغاز کرد. برای مرحله دوم، این شبکه و تولیدکنندگان برآن شدند تا از علم به هنر حرکت کنند. آنها برای خلق اثری سریالی روی پابلو پیکاسو متمرکز شدند. هنرمند قرن بیستمی بسیار پرانرژی که توانست ۵۰ هزار اثر هنری خلق کند. پیکاسو مردی پیچیده بود که زندگی طولانی‌اش با فراز و نشیب‌هایی از جمله ازدواج‌های پر سروصدا، روابط خارج از ازدواج مواجه بود و تغییر سیاست‌هایش او را از دیگر هنرمندان متمایز می‌کند.

این سریال ۱۰ قسمتی در کشورهای اسپانیا، فرانسه و مجارستان فیلمبرداری شده و ۱۹ زوئن به پایان می‌رسد. فیلم، نگاهی‌ است بر سال‌های گرگ و میش زندگی این هنرمند بزرگ.

 

مطالب مرتبط




شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام




یادداشت آرشیو

  • تنگه ابوقریب
    دریچه‌ای به مفهوم مقاومت
    یادداشت کمال تبریزی درباره «تنگه ابوقریب»
    فقط باید دید

    تریبون هنر _ کمال تبریزی: «تنگه ابوقریب» از آن دسته فیلم‌هایی است که غیر قابل توصیف هستند ! مثل موسیقی‌ای که غیر قابل تقلید باشد ! فقط می‌توان گفت که مانند دریچه شهرفرنگ به دنیایی متفاوت هدایت می‌شوید که این بار به شدت ملموس و واقعی است ! دریچه‌ای به […]

  • کیوان کثیریان
    نگاهی به ترکیب سینماها در هفته‌های اخیر
    قصه بی‌سروته، بازی‌های خیلی بد، بازیگرانی بسیار بدتر
    یادداشت کیوان کثیریان

    کیوان کثیریان:  نگاهی به ترکیب اکران سینماها در هفته‌های اخیر می‌تواند گویای حال و روز این روزهای سینمای ما باشد. نگاه معیوب مدیریت سینما که تشویق “سرمایه سالاری” نام گرفته نتیجه‌اش می‌شود همین. از ۱۳ فیلم روی پرده ۸ تایش از جنس فیلم‌هایی است که “کمدی” خوانده می‌شوند و در […]

  • ابراهیم گلستان و مسعود کیمیایی
    گلستان از انگلستان
    یادداشت «ابراهیم گلستان» برای سالروز تولد «مسعود کیمیایی»
    در تریبون هنر بخوانید

    تریبون هنر: «چیزی که مسعود در فیلم «قیصر» گفته بود مرا متوجه نوع دریافت و فکر او کرد، که تفاوت داشت با «ننه من غریبم» بازی‌های قصه‌هایی در تیره‌روزی دخترهای رعیت یا تیره‌کاری‌های پسرهای ارباب، و قس علی‌ذالک‌هایی که از اول سال های ۱۳۰۰ راه افتاده بود» این جملات بخش […]

  • عصبانی نیستم
    عصبانی نیستم؛ بُمبی که خنثی شد
    یادداشتی از سیدمحمد کاظمی

    تریبون هنر: این همه کش و قوس؟این همه شاخ و شانه کشیدن؟این همه دلخوری و قُلدری؟ارزشش را داشت؟ این همه ترس؟ این همه لج بازی؟این همه امضای بی اعتبار؟ارزشش را داشت؟ فیلم “عصبانی نیستم” از رضا درمیشیان بعد از چهار سال سر و صدا ، بالاخره بهار امسال به اکران […]

  • آن سوی ابرها
    فیلم تازه مجید مجیدی
    نگاهی به آن سوی ابرها
    محصول مشترک ایران و هنر

    تریبون هنر: فیلم تازه مجید مجیدی داستان خواهر و برادری است که مدتی از هم دور بوده‌اند اما ماجرایی تازه، دوباره سرنوشت آنها را به هم گره می‌زند. این فیلم در ستایش عشق و زندگی و تنوع روابط انسانی است. نکته‌ها: – مجید مجیدی دو سال بعد از پروژه‌ی عظیم […]

مغزهای کوچک زنگ زده

آخرین بار کی سحر را دیدی

چراغ های ناتمام

شعله ور