نگاهی به ترکیب سینماها در هفته‌های اخیر

قصه بی‌سروته، بازی‌های خیلی بد، بازیگرانی بسیار بدتر

یادداشت کیوان کثیریان

کیوان کثیریان:  نگاهی به ترکیب اکران سینماها در هفته‌های اخیر می‌تواند گویای حال و روز این روزهای سینمای ما باشد.
نگاه معیوب مدیریت سینما که تشویق “سرمایه سالاری” نام گرفته نتیجه‌اش می‌شود همین.
از ۱۳ فیلم روی پرده ۸ تایش از جنس فیلم‌هایی است که “کمدی” خوانده می‌شوند و در برخی موارد به نوعی کمدی‌رمانتیک نزدیک می‌شوند. ویژگی مشترک غالب آنها اما، شوخی‌های سبک و سطحی تلگرامی، شوخی‌های دوپهلو که گاه احساس رد شدن از برخی خط قرمزهای عرفی و قانونی را به مخاطب بدهد، فیلمنامه به شدت سطحی که گاه کپی ضعیفی از فیلمفارسی هستند، قصه دم دستی و بی‌سروته. کاراکتر‌هایی در حد تیپ‌های مقوایی، بازی‌های خیلی بد، بازیگرانی بسیار بدتر و مواردی از این دست است.
از سوی دیگر اکران همزمان چندین فیلم از این جنس، موجب شده تا هیچیک از این فیلم‌ها فروش قابل توجهی را تجربه نکنند و عملا ناکام بمانند.
به نظر می‌رسد مدیران اکران چنان از فروش برخی کمدی‌ها ذوق زده شده‌اند که گمان می‌کنند با افزایش تعداد کمدی‌ها فروش سینماها افزایش تصاعدی پیدا می‌کند ولی درعمل ثابت می‌شود که چنین نیست و فیلم‌ها دارند همدیگر را می‌خورند.
پس از هزارپا که موفقیت قابل توجهی بدست آورده و تگراس و یک فیلم چهارمیلیاردی، بقیه فیلم‌ها به۳ میلیارد هم نرسیده‌اند.
در این نگاه معیوب سرمایه سالار نه جایی برای فیلم‌هایی امثال شعله‌ور می‌ماند نه حتی دارکوب و ابوقریب. نهایتا همین فیلم‌های به اصطلاح کمدی هم می‌بازند. اساسا فرهنگ و سینما می‌بازند تا تاوان نگاه غیرفرهنگی و بی‌برنامه مدیریت سینما را بپردازند.
در چنین شرایطی با افتخار می‌گویند که به فیلم خانه پدری کیانوش عیاری مجوز اکران محدود داده اند و خالتور ها را در یکصد سالن اکران می‌کنند.
ظاهرا در شرایطی که فرهنگ مثل همیشه در میان اولویت‌های دولت-و هیچکس- نیست، بساط سوء مدیریت فرهنگی پهن تر از همیشه است و بازارش داغ‌تر از همیشه. سوداگران فرهنگی هم دست در دست مدیر سرمایه سالار، جولان می‌دهند و می‌تازانند.

 

منبع: روزنامه اعتماد

هفتم شهریور ۱۳۹۷

مطالب مرتبط




شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام




یادداشت آرشیو

  • تنگه ابوقریب
    دریچه‌ای به مفهوم مقاومت
    یادداشت کمال تبریزی درباره «تنگه ابوقریب»
    فقط باید دید

    تریبون هنر _ کمال تبریزی: «تنگه ابوقریب» از آن دسته فیلم‌هایی است که غیر قابل توصیف هستند ! مثل موسیقی‌ای که غیر قابل تقلید باشد ! فقط می‌توان گفت که مانند دریچه شهرفرنگ به دنیایی متفاوت هدایت می‌شوید که این بار به شدت ملموس و واقعی است ! دریچه‌ای به […]

  • کیوان کثیریان
    نگاهی به ترکیب سینماها در هفته‌های اخیر
    قصه بی‌سروته، بازی‌های خیلی بد، بازیگرانی بسیار بدتر
    یادداشت کیوان کثیریان

    کیوان کثیریان:  نگاهی به ترکیب اکران سینماها در هفته‌های اخیر می‌تواند گویای حال و روز این روزهای سینمای ما باشد. نگاه معیوب مدیریت سینما که تشویق “سرمایه سالاری” نام گرفته نتیجه‌اش می‌شود همین. از ۱۳ فیلم روی پرده ۸ تایش از جنس فیلم‌هایی است که “کمدی” خوانده می‌شوند و در […]

  • ابراهیم گلستان و مسعود کیمیایی
    گلستان از انگلستان
    یادداشت «ابراهیم گلستان» برای سالروز تولد «مسعود کیمیایی»
    در تریبون هنر بخوانید

    تریبون هنر: «چیزی که مسعود در فیلم «قیصر» گفته بود مرا متوجه نوع دریافت و فکر او کرد، که تفاوت داشت با «ننه من غریبم» بازی‌های قصه‌هایی در تیره‌روزی دخترهای رعیت یا تیره‌کاری‌های پسرهای ارباب، و قس علی‌ذالک‌هایی که از اول سال های ۱۳۰۰ راه افتاده بود» این جملات بخش […]

  • عصبانی نیستم
    عصبانی نیستم؛ بُمبی که خنثی شد
    یادداشتی از سیدمحمد کاظمی

    تریبون هنر: این همه کش و قوس؟این همه شاخ و شانه کشیدن؟این همه دلخوری و قُلدری؟ارزشش را داشت؟ این همه ترس؟ این همه لج بازی؟این همه امضای بی اعتبار؟ارزشش را داشت؟ فیلم “عصبانی نیستم” از رضا درمیشیان بعد از چهار سال سر و صدا ، بالاخره بهار امسال به اکران […]

  • آن سوی ابرها
    فیلم تازه مجید مجیدی
    نگاهی به آن سوی ابرها
    محصول مشترک ایران و هنر

    تریبون هنر: فیلم تازه مجید مجیدی داستان خواهر و برادری است که مدتی از هم دور بوده‌اند اما ماجرایی تازه، دوباره سرنوشت آنها را به هم گره می‌زند. این فیلم در ستایش عشق و زندگی و تنوع روابط انسانی است. نکته‌ها: – مجید مجیدی دو سال بعد از پروژه‌ی عظیم […]

بهنام بانی هنوز دوست دارم

راه رفتن روی سیم

سامان جلیلی قلب تو

شعله ور

مازیار فلاحی

همه چی عادیه

رضا یزدانی نگفتمت