Ad


نگاهی به ترکیب سینماها در هفته‌های اخیر

قصه بی‌سروته، بازی‌های خیلی بد، بازیگرانی بسیار بدتر

یادداشت کیوان کثیریان

کیوان کثیریان:  نگاهی به ترکیب اکران سینماها در هفته‌های اخیر می‌تواند گویای حال و روز این روزهای سینمای ما باشد.
نگاه معیوب مدیریت سینما که تشویق “سرمایه سالاری” نام گرفته نتیجه‌اش می‌شود همین.
از ۱۳ فیلم روی پرده ۸ تایش از جنس فیلم‌هایی است که “کمدی” خوانده می‌شوند و در برخی موارد به نوعی کمدی‌رمانتیک نزدیک می‌شوند. ویژگی مشترک غالب آنها اما، شوخی‌های سبک و سطحی تلگرامی، شوخی‌های دوپهلو که گاه احساس رد شدن از برخی خط قرمزهای عرفی و قانونی را به مخاطب بدهد، فیلمنامه به شدت سطحی که گاه کپی ضعیفی از فیلمفارسی هستند، قصه دم دستی و بی‌سروته. کاراکتر‌هایی در حد تیپ‌های مقوایی، بازی‌های خیلی بد، بازیگرانی بسیار بدتر و مواردی از این دست است.
از سوی دیگر اکران همزمان چندین فیلم از این جنس، موجب شده تا هیچیک از این فیلم‌ها فروش قابل توجهی را تجربه نکنند و عملا ناکام بمانند.
به نظر می‌رسد مدیران اکران چنان از فروش برخی کمدی‌ها ذوق زده شده‌اند که گمان می‌کنند با افزایش تعداد کمدی‌ها فروش سینماها افزایش تصاعدی پیدا می‌کند ولی درعمل ثابت می‌شود که چنین نیست و فیلم‌ها دارند همدیگر را می‌خورند.
پس از هزارپا که موفقیت قابل توجهی بدست آورده و تگراس و یک فیلم چهارمیلیاردی، بقیه فیلم‌ها به۳ میلیارد هم نرسیده‌اند.
در این نگاه معیوب سرمایه سالار نه جایی برای فیلم‌هایی امثال شعله‌ور می‌ماند نه حتی دارکوب و ابوقریب. نهایتا همین فیلم‌های به اصطلاح کمدی هم می‌بازند. اساسا فرهنگ و سینما می‌بازند تا تاوان نگاه غیرفرهنگی و بی‌برنامه مدیریت سینما را بپردازند.
در چنین شرایطی با افتخار می‌گویند که به فیلم خانه پدری کیانوش عیاری مجوز اکران محدود داده اند و خالتور ها را در یکصد سالن اکران می‌کنند.
ظاهرا در شرایطی که فرهنگ مثل همیشه در میان اولویت‌های دولت-و هیچکس- نیست، بساط سوء مدیریت فرهنگی پهن تر از همیشه است و بازارش داغ‌تر از همیشه. سوداگران فرهنگی هم دست در دست مدیر سرمایه سالار، جولان می‌دهند و می‌تازانند.

 

منبع: روزنامه اعتماد

هفتم شهریور ۱۳۹۷

تاریخ انتشار :۱۰ شهریور ۱۳۹۷

مطالب مرتبط



شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام


*

code



یادداشت آرشیو

  • عبدارضا منجزی
    به بهانه ی تولد بازیگر ما....
    بهروز وثوقی، یه مرد بود ، یه مرد ..
    یادداشتی از عبدالرضا منجزی

    تریبون هنر _ عبدالرضا منجزی: دو تا بمب اتم باید ترکونده شود ، زمین و زمان رو شخم بزند ، این و آن را بهم بدوزد، یه انرژی هایی رها بشود، یک چیزهایی در چیزی دیگر قاطی بشود تا یه همچو موجود عجیبی مثل تو ، از توش دربیاید، تا […]

  • مسعود فراستی
    خانم ها، آقایان! نظرشماچیست؟
    آیا فراستی عاشق شده است؟
    به قلم سیدمحمد کاظمی

    تریبون هنر: پدیده ی عجیبی ست این عشق.ماجرای غریبی ست این عشق.فقط عشق می تواند سیاه ترین صحنه های زندگی و مقوّا ترین آدم های اجتماع را تبدیل به بهترین پلان ها و “درآمده ترین” شخصیّت ها کند‌. خانم ها، آقایان ! ما مسعود فراستی را خوب می شناختیم.او نوازنده […]

  • مردی بدون سایه

    تریبون هنر: علیرضا رئیسیان جزو فیلمساز های محترم سینمای ما به حساب می آید.او اعتبار و جایگاه ویژه ای را برای خودش در سینما پیدا کرده.در فیلم هایش تلاش می کند که هم الگوهای صحیح سینما را در نظر بگیرد و هم توجه مخاطب را جلب کند.به همین خاطر است […]

  • طلا

    تریبون هنر: “طلا” اصلاً فیلم بدی نیست.لازم دانستم یادداشت خودم را با این جمله شروع کنم تا همین اول کار ، جمله ی آخر را گفته باشم.ولی باز هم پای انتظارات برآورده نشده ی ما از یک کارگردان خوش سابقه به میان می آید. کارگردانی که “نفس عمیق” و “دربند” […]

  • زهرمار
    زهرمار؛ چیزی نزدیک به هیچ
    به قلم سیدمحمد کاظمی

    تریبون هنر: مگر می شود از جواد رضویان توقّع فیلمی غیر از ژانر کمدی را داشت؟ بدون استثنا تمام کسانی که آماده می شدند تا”زهرمار” را تماشا کنند ، منتظر اثری کمدی و البته خارج از قالب جشنواره بودند.انتظار دوم به صورت کامل برآورده شد.یعنی “زهر مار” به هیچ عنوان […]

Ad
Ad
Ad
Ad