Ad

انتقاد تند نیما حسنی نسب از ستاره های این روزها

از سلبریتی های دیروز تا صله بگیرهای امروز

در معاشرت و مشارکتِ تهوع‌آورشان با اربابان پول کثیف و معاونت در پولشویی

تریبون هنر _ نیما حسنی نسب: به این عکس خوب دقت کنید؛ در هیاهوی هیچِ صله‌بریتی‌های امروزی، در هجومِ زشت و رعشه‌آور اخبار الکی و فهرست‌های جعلی و شعارهای سطحی که از بعضی بازیگرهای معروف این روزگار می‌شنویم، در معاشرت و مشارکتِ تهوع‌آورشان با اربابان پول کثیف و معاونت در پولشویی و ویترین‌شدن برای رانت‌خواریِ مُشتی علف هرزِ بی‌بُته و با تماشای ظهور و حضورِ چهره‌های مقوایی و مهوع روی پرده و قاب شیشه‌ای و فضای مجازی بیشه‌ای، عجیب یاد صورت‌های دلپذیر و حضورهای دلچسب و تماشاییِ ستاره‌های واقعی و نورانی سال‌های دور می‌افتم؛ یاد آن‌ها که حتی کنار هم در یک قاب کوچکِ باقیمانده از روزگار سپری‌شده هم هنوز حضور و فردیت و جلوه‌‌گری‌شان آدم را سر شوق می‌آورد. این‌ها که بی‌ریا و صادقانه در این عکس لبخند می‌زنند، ستارگان واقعیِ آسمان سینمای ایران بودند. این‌ها به معنای درست و دقیق کلمه “محبوب” بودند و هیچ بنی‌بشری از زندگی مرفه و درآمدها و دستمزدهای آن‌ها عقده به دل نداشت و شاکی نبود. آن‌ها حلال‌خور بودند و مردم مشتاقانه و از رضای دل برای دیدن‌شان پول می‌دادند و در یک مکانیسم ساده و سالم از جیب مردم و طرفداران‌شان ارتزاق می‌کردند و روزگار را به خوشی و رفاه می‌گذراندند. کسی از انتشار ارقام دستمزدهای کلانِ آن‌ها خُرده نمی‌گرفت و پی تحقیق و تفحص نبود و از اختلاف طبقاتی حرفی نمی‌زد، چون پولی که درمی‌آوردند “حق”‌شان بود. سینما آن روزها نظام تولید درست و معقول و منطقی داشت و آلوده به ده جور ویروس و باکتری و آفت و انگل نبود. رانت‌خوارهای گنگسترمآب و سارقان صندوق‌ها و دزدان سر گردنه بر حیات و ممات سینما چنبره نزده بودند و پا روی خرخره‌‌‌ی فیلم‌سازی نگذاشته بودند. این صورت‌های شفاف و بشاش و تماشایی، سرمایه‌های واقعیِ سینمای ما بودند و هنوز سرمایه‌ی فیلم‌ساختن به بشکه‌های متعفنِ پولِ کثیف متصل نشده نبود. آن روزها سینما سینما بود و این‌ها “ستاره سینما” بودند. آسمان سینما این روزها ابری‌تر و آلوده‌تر از این است که نور ستاره‌های پوشالی به چشم و دل کسی بتابد. سینما دیگر نور و جلوه‌ی سابق را ندارد و از قدیم گفته‌اند آب‌انباری که آب ندارد، قورباغه لازم ندارد

 

فردین ملک مطیعی بهروز وثوقی

تاریخ انتشار :۲۱ مهر ۱۳۹۷

برچسب‌ها:, , , , ,
مطالب مرتبط



شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام


*

code



یادداشت آرشیو

  • یادداشت بابک صحرایی درباره انیو موریکونه
    از بد اقبالی ماست که جوانی مان، مقارن با کهنسالی اسطوره هاست

    تریبون هنر: بابک صحرایی درباره انیو موریکونه نوشت: امروز انیو موریکونه در ۹۱ سالگی درگذشت. خوب عمر کرد اما هنوز مرگ برایش زود بود. انسان هایی همانند او حتی در کهنسالی هم که بمیرند دل آدم می گیرد نام انیو موریکونه یکی از نمادهای موسیقی فیلم است. او با جادوی […]

  • بابک صحرایی پرویز پرستویی سیروس الوند
    یادداشت بابک صحرایی برای تولد پرویز پرستویی
    ناصر ملک مطیعی می گفت فکر نمی کردم یه روزی حاج کاظم زیر بغل فرمون رو بگیره

    تریبون هنر: بابک صحرایی برای تولد پرویز پرستویی نوشت: تولد پرویز پرستویی بهونه خوبی برای مرور هنرمندیه که توی جریان هنر و فرهنگ جامعه در حدود سی سال گذشته تاثیرهای مهمی داشته پرویز پرستویی در دهه هفتاد با فیلم هایی مثل آژانس شیشه ای، لیلی با من است، آدم برفی، […]

  • یادداشت جواد طوسی برای فرمان آرا و حکایت دریا
    زمانه آقا، زمانه!

    تریبون هنر _ جواد طوسی: پس از یک وقفه طولانی در فعالیت فیلمسازی بهمن فرمان‌آرا، حدیث نفس او در شروع کارش در یک دوران گذارِحساس در «بوی کافور عطر یاس» (۱۳۷۹ )، جملاتی از این دست بود: «هراس من از مرگ نیست، هراس من از بیهوده زیستنه/ وقتی فیلمساز فیلم […]

  • حکایت دریا

    تریبون هنر: سعید عقیقی در نوشتاری تحت عنوان «دست ِ تاریک ، دستِ تاریک» نقطه نظرش را درباره جدیدترین ساخته‌ی بهمن فرمان آرا «حکایت دریا» که اکران آنلاین شده است، نوشت. یادداشت سعید عقیقی را در تریبون هنر بخوانید: « اصالت نومیدی شاید کلید درک واپسین ساخته فرمان آرا باشد؛ […]

  • تریبون هنر: حمید جبلی خیلی اهل گفتگو نیست و بویژه دستش چندان به نوشتن یادداشت‌های یادبود برای همکارانش نمی‌رود ولی این بار وقتی برای نگارش مطلبی یا خاطره‌ای از محمد علی کشاورز با او طرح موضوع کردیم، دست به قلم شد و در پاسخ به درخواست ما یادداشتی برای این […]

Ad
Ad
Ad