Ad


اول غصه خوردیم و بعد عادت کردیم

مجید انتظامی: اگر بگویم پدرم چقدر حقوق می گرفت از خودم خجالت می کشم

با ما مهربانی نکردند

تریبون هنر: مجید انتظامی درباره عدم رعایت قانون کپی رایت در ایران گفت:

ما در ایران قانون کپی رایت نداریم. به همین دلیل این اتفاق بارها تکرار می شود و بی آن که به جایی برسد، باز می ماند. در دنیا این طور است که بدون رضایت کتبی آهنگ ساز به عنوان مولف در پرونده فیلم به آن ترتیب اثر داده نمی شود. اما در ایران این حرف ها معنایی ندارد. زمانی که موسیقی نوشته، ضبط و وارد بازار موسیقی شود دیگر از دسترس آهنگ ساز خارج می شود و او حتی نمی تواند به آن اعتراض کند. حال ما هر چه بگوییم این موسیقی برای فضای دیگری نوشته شده و شان خود را دارد.

انتظامی در ادامه درباره استفاده از آثار هنری بدم اجازه مولف اظهار داشت:

چون زیرساخت ها فراهم نیست اعتراض و پیگیری هم به جایی نمی‌رسد. به همین دلیل ممکن است نوای موسیقی ها را بدون اجازه مولف در هرجای غیر منتظره ای بشنوید مانند موسیقی زال و سیمرغ در بچه های کوه آلپ. راستش اول غصه خوردیم و بعد عادت کردیم.

مجید انتظامی در مورد بی توجهی مسئولان به هنرمندانی همچون خودش و پدرش عزت الله انتظامی گفت:

می گویند این همه سال کار نکردیم، چند سال دیگر هم کار نمی کنیم. مسئولان باید به آن ها رسیدگی مادی و معنوی کنند. عجیب نیست که خودشان به چهره ای در موسیقی دکترای افتخاری موسیقی و نشان درجه یک هنری بدهند اما درباره او کوتاهی کنند؟ اگر بگویم پدرم چقدر حقوق می گرفت از خودم خجالت می کشم. ما دوست نداشتیم این ها را بگوییم و همین شد که هیچ وقت صدایمان درنیامد. یکی از دیالوگ های پدرم این بود که ما با مهربانی کار کردیم. مهربانی، مهربانی، مهربانی ولی با ما مهربانی نکردند. من همیشه این جمله را از خودم می پرسم و می گویم خوب شد لااقل چند قطعه ماندگار ساختم که چهارنفر با آن خاطره بسازند.

تاریخ انتشار :۲۲ آبان ۱۳۹۷

مطالب مرتبط



شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام


*

code



یادداشت آرشیو

  • مسعود فراستی
    خانم ها، آقایان! نظرشماچیست؟
    آیا فراستی عاشق شده است؟
    به قلم سیدمحمد کاظمی

    تریبون هنر: پدیده ی عجیبی ست این عشق.ماجرای غریبی ست این عشق.فقط عشق می تواند سیاه ترین صحنه های زندگی و مقوّا ترین آدم های اجتماع را تبدیل به بهترین پلان ها و “درآمده ترین” شخصیّت ها کند‌. خانم ها، آقایان ! ما مسعود فراستی را خوب می شناختیم.او نوازنده […]

  • مردی بدون سایه

    تریبون هنر: علیرضا رئیسیان جزو فیلمساز های محترم سینمای ما به حساب می آید.او اعتبار و جایگاه ویژه ای را برای خودش در سینما پیدا کرده.در فیلم هایش تلاش می کند که هم الگوهای صحیح سینما را در نظر بگیرد و هم توجه مخاطب را جلب کند.به همین خاطر است […]

  • طلا

    تریبون هنر: “طلا” اصلاً فیلم بدی نیست.لازم دانستم یادداشت خودم را با این جمله شروع کنم تا همین اول کار ، جمله ی آخر را گفته باشم.ولی باز هم پای انتظارات برآورده نشده ی ما از یک کارگردان خوش سابقه به میان می آید. کارگردانی که “نفس عمیق” و “دربند” […]

  • زهرمار
    زهرمار؛ چیزی نزدیک به هیچ
    به قلم سیدمحمد کاظمی

    تریبون هنر: مگر می شود از جواد رضویان توقّع فیلمی غیر از ژانر کمدی را داشت؟ بدون استثنا تمام کسانی که آماده می شدند تا”زهرمار” را تماشا کنند ، منتظر اثری کمدی و البته خارج از قالب جشنواره بودند.انتظار دوم به صورت کامل برآورده شد.یعنی “زهر مار” به هیچ عنوان […]

  • مسخره باز
    مرور فیلم های جشنواره فجر
    مسخره باز؛ غیر قابل مقایسه به اتّهام سورئالیسم
    به قلم سیدمحمد کاظمی

    تریبون هنر _ سیدمحمد کاظمی: کار خیلی سختی ست که “مسخره باز” را در کنار دیگر آثار سینمایی ایران قرار داده و بخواهیم به مقایسه بپردازیم.”مسخره باز” کاملاً متفاوت از آثار دیگری ست که در سینمای داخلی مان می بینیم؛ هرچند شبیه به آن را بارها در هالیوود شاهد بوده […]

Ad
Ad
Ad
Ad