Ad


با حضور گوهرخیراندیش، مرجان شیرمحمدی و شبنم قلی‌خانی

تولد شمس لنگرودی در نمایش «دارم اینجا تجزیه می‌شم» برگزار شد

به همراه حسین محجوب، رضا رفیع و پویا امینی

تریبون هنر: دومین شب از اجرای نمایش «دارم اینجا تجزیه می‌شم» در حالی برگزار شد که شمس لنگرودی به عنوان میهمان ویژه در این اجرا حضور داشت و شمع تولدش را فوت کرد.

این نمایش در قالبی ابزورد و با مضمونی اجتماعی از مناسبات خانوادگی بین یک زن و شوهر که از جنگی داخلی درون خانه به جنگی بیرون از خانه می‌روند و با تفاوت‌هایشان زندگی می‌کنند ارائه می‌شود. نویسندگی این نمایش را بهاءالدین مرشدی انجام داده که بازیگر نقش مرد آن هم هست. شکوفه داوودی دیگر بازیگر این نمایش در جدالی فرساینده از نقش زنی محصورشده در چهاردیواری خانه می‌گوید که با همسرش در فهم عبور از جنسیت و برابری‌های اجتماعی و فردی به سر می‌برد. کارگردانی این متن را احسان گرایلی انجام داده که پیش‌تر با شمس لنگرودی و بهاءالدین مرشدی تئاتر «از این عکس سال‌ها می‌گذرد» را روی صحنه برده بود.

در پایان این نمایش که گوهرخیراندیش، مرجان شیرمحمدی، حسین محجوب، شبنم قلی‌خانی، رضا رفیع، پویا امینی و علی مسعودی‌نیا به عنوان مهمانان ویژه به تماشای آن نشسته بودند جشن تولد شمس لنگرودی هم برگزار شد. گرایلی با تشکر از حضور شمس لنگرودی در این نمایش، از او دعوت کرد تا رودرروی تماشاچیان حاضر در سالن که به ۱۵۰ نفر می‌رسیدند کیک تولد خود را ببرد.

این شاعر و بازیگر در کنار گوهر خیراندیش و حسین محجوب پیش از بریدن کیک تولد خود، درباره نمایشی که دیده بود گفت. او با اشاره به اجرای موفق این کار در فرم و محتوا اظهار کرد: «این نمایش در فرم و محتوایی درست، روایتگر جنگی بود که از خانه به بیرون می‌رود و اتفاقا جنگ اصلی همین‌جاست؛ در همین چهاردیواری‌ها.»

شمس لنگرودی افزود: «من نزدیک به ۲۰ سال است که عوامل این نمایش را می‌شناسم و با آن‌ها نزدیک هستم و می‌دانم که چقدر زحمت می‌کشند و برای کاری که انجام می‌دهند تا چه حدی وسواس و دقت دارند. به آن‌ها تبریک می‌گویم که نتیجه کارشان دلچسب و درست است.»

او با تاکید بر حمایت از تئاتر مستقل گفت: «ما باید در کنار این بچه‌ها که با چنین زحمتی و بی هیچ حمایتی کارشان را انجام می‌دهند باشیم.»

اما وقتی گوهر خیراندیش از شمس خواست هنگام بریدن کیک تولد خود آرزویی داشته باشد، او قبل از بریدن کیک رو به تماشاچی‌ها گفت: «امیدوارم واقعا شیرین‌کام شویم، چون واقعا همه ما از تلخی‌ها خسته شده‌ایم.»

تئاتر «دارم اینجا تجزیه می شم» به کارگردانی احسان گرایلی و بازی شکوفه داوودی و بهاءالدین مرشدی هر شب از ساعت ۷:۳۰ دقیقه در تماشاخانه چهارم واقع در خیابان طالقانی، نبش خیابان فریمان روی صحنه می‌رود.

 

تاریخ انتشار :۳ آذر ۱۳۹۷

مطالب مرتبط



شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام


*

code



یادداشت آرشیو

  • مسعود فراستی
    خانم ها، آقایان! نظرشماچیست؟
    آیا فراستی عاشق شده است؟
    به قلم سیدمحمد کاظمی

    تریبون هنر: پدیده ی عجیبی ست این عشق.ماجرای غریبی ست این عشق.فقط عشق می تواند سیاه ترین صحنه های زندگی و مقوّا ترین آدم های اجتماع را تبدیل به بهترین پلان ها و “درآمده ترین” شخصیّت ها کند‌. خانم ها، آقایان ! ما مسعود فراستی را خوب می شناختیم.او نوازنده […]

  • مردی بدون سایه

    تریبون هنر: علیرضا رئیسیان جزو فیلمساز های محترم سینمای ما به حساب می آید.او اعتبار و جایگاه ویژه ای را برای خودش در سینما پیدا کرده.در فیلم هایش تلاش می کند که هم الگوهای صحیح سینما را در نظر بگیرد و هم توجه مخاطب را جلب کند.به همین خاطر است […]

  • طلا

    تریبون هنر: “طلا” اصلاً فیلم بدی نیست.لازم دانستم یادداشت خودم را با این جمله شروع کنم تا همین اول کار ، جمله ی آخر را گفته باشم.ولی باز هم پای انتظارات برآورده نشده ی ما از یک کارگردان خوش سابقه به میان می آید. کارگردانی که “نفس عمیق” و “دربند” […]

  • زهرمار
    زهرمار؛ چیزی نزدیک به هیچ
    به قلم سیدمحمد کاظمی

    تریبون هنر: مگر می شود از جواد رضویان توقّع فیلمی غیر از ژانر کمدی را داشت؟ بدون استثنا تمام کسانی که آماده می شدند تا”زهرمار” را تماشا کنند ، منتظر اثری کمدی و البته خارج از قالب جشنواره بودند.انتظار دوم به صورت کامل برآورده شد.یعنی “زهر مار” به هیچ عنوان […]

  • مسخره باز
    مرور فیلم های جشنواره فجر
    مسخره باز؛ غیر قابل مقایسه به اتّهام سورئالیسم
    به قلم سیدمحمد کاظمی

    تریبون هنر _ سیدمحمد کاظمی: کار خیلی سختی ست که “مسخره باز” را در کنار دیگر آثار سینمایی ایران قرار داده و بخواهیم به مقایسه بپردازیم.”مسخره باز” کاملاً متفاوت از آثار دیگری ست که در سینمای داخلی مان می بینیم؛ هرچند شبیه به آن را بارها در هالیوود شاهد بوده […]

Ad
Ad
Ad
Ad