Ad


خشایار الوند با حضور گسترده مردم و هنرمندان تشییع شد

گزارش متنی و تصویری را در تریبون هنر ببینید

تریبون هنر: مراسم تشییع پیکر خشایار الوند، فیلمنامه‌نویس برجسته صبح شنبه – ۱۱ اسفند ماه – در محل خانه سینما برگزار شد

کامران ملکی در ابتدای مراسم گفن: امروز روز بسیار ناگواری برای خانه سینماست. امروز یکی از روزهای فیلمنامه نویسان سینمای ایران است

بهروز رضوی، گوینده رادیو در این مراسم اظهار کرد: ما داغ کسی را دیدیم که سال‌های سال باعث و بانی خنده‌های ما بود. شاید این حرف را برای بسیاری گفته باشند اما او واقعاً سلطان خنده بود.

وی اضافه کرد: آیا کسی چهره او را بدون خنده به یاد دارد؟ در نبودش چه می‌توان کرد جز غصه خوردن و قدر هم را دانستن. الوند در دامن سینما بزرگ شد و با همه هنرمندان قدم به قدم از کودکی راه آمد همه خاطرات خوبی با او دارند

رضوی گفت: او فکر می‌کرد عید امسال چطور مردم را بخنداند وگرنه او مشکلی نداشت هیچ نگرانی ای نداشت. سکته اش از غم و غصه نبود او از فشار کار از پا درآمد. از بس به مردم فکر کرد از فکر کردن به خود غافل ماند.

این مجری رادیو در پایان سخنانش شعری خواند و گفت: شاید اگر کسی آن وقت شب بیدار بود چنین اتفاقی رخ نمی‌داد ولی از تقدیر و اجل هم نباید غافل شد.

در ادامه کیومرث پوراحمد، کارگردان سینما و تلویزیون در سخنانی اظهار کرد: من خشایار را آنقدر نمی‌شناختم و او را بیشتر از طرف برادرش می‌شناختم و در مراسم‌ها دیده بودم. در واقع او را بیشتر از طریق سریال «پایتخت» می‌شناختم که مردم آن را می‌دیدند و دوست داشتند.

او یادآور شد: آقای ملکی گفت امروز روز بدی است، مگر روزهای پیشین ما خوب بوده است؟! ما سال‌ها نمی‌خندیدم، چون در برهه‌های حساسی بودیم. در این میان خشایار الوند به نوعی با همه متفاوت بود که سعی می‌کرد مردم را در سختی‌ها بخنداند. امروز باید حسرت بخوریم.

بابک صحرایی، شاعر نیز از دیگر سخنرانان این مراسم بود که در سخنانی خاطرنشان کرد: بخش بزرگی از خنده های مردم در سال های اخیر مدیون خشایار الوند است. برای ما مردم بی لبخند، چه داغی بالاتر از اینکه به سوگ خشایار الوند نشسته ایم

بابک صحرایی در ادامه گفت: مرگ برای خود انسان رهایی و آرامش و برای ما جامانده‌ها مصیبت است. امروز روز درگذشت مردی است که با همه آثارش لبخند را به مردم هدیه کرد. این حجم از مردمی که اینجا آمده‌اند نشان می‌دهد که مردم هنرمندان واقعی خود را می‌شناسند.

او ادامه داد: قطعاً داغ رفتن خشایار الوند التیام‌پذیر نیست، چون جایگزینی ندارد. ما اطمینان داریم او در آغوش مهر خداوند جای گرفته است.

عزت الله ضرغامی، رئیس اسبق صداوسیما نیز در این مراسم عنوان کرد: هرچه سعی کردم کلمه مرحوم را بگویم نمی‌توانم. او فردی بود که همیشه لبخند بر لب داشت و تا آخرین ساعات به فکر شاد کردن دل مردم بود. هیچ‌کدام فکر نمی‌کردیم امروز بخواهیم او را تشییع کنیم.

او افزود: قرآن می‌گوید ما همه مردگان متحرک هستیم و وقتی می‌میریم زنده می شویم. امروز ما اینجا جمع شده‌ایم تا در کمال ناباوری یکی از خدمتگزاران واقعی و بدون ادعا را تشییع کنیم. همه وجود او برای شاد کردن دل مردم بود، شاید به این دلیل که مردم بیشتر به شادمانی نیاز داشتند. الوند به این فکر بود و بدون ادعا این کار را می‌کرد.

ضرغامی با بیان اینکه «هیچ کاری پرثواب‌تر از شاد کردن دل مردم نیست»، اظهار کرد: الوند یک هنرمند تمام عیار باسواد، باسلیقه، با ذوق و آشنا به کار تیمی بود. میلیون‌ها نفر از مردم سال‌ها پای کارهای او نشستند. او خودش هم فردی اهل حال بود و خنده زیبای او همیشه بر لبانش بود. برخی را با یک مَن عسل هم نمی‌توان خورد، اما برخی هم مثل خشایار هستند و پر از انرژی و همیشه متبسم‌اند.

همچنین عبدالله اسفندیاری، فیلمنامه‌نویس نیز در سخنانی اظهار کرد: او از ستون‌های کانون فیلمنامه نویسان و فردی دلگرم‌کننده بود. پیام درگذشت او بسیار تکان دهنده بود. من از طرف کانون فیلمنامه نویسان این اتفاق ناگوار را تسلیت می گویم.

در ادامه سیروس مقدم، کارگردان مجموعه سریال‌های «پایتخت» که خشایار الوند نویسندگی آنها را بر عهده داشت، خاطرنشان کرد: نمی دانم چه بگویم. من ۱۰ سال با خشایار و تیم «پایتخت» فعالیت داشتیم و این ۱۰ سال فراتر از همکاری بود. ما هنوز نبودش را باور نمی‌کردیم و صبح فکر می‌کردیم در دفتر او باز می‌شود و او به مراسم خواهد آمد و هنوز شوکه هستیم.

او بیان کرد: همه تلاش خشایار این بود که خوب زندگی کند و عاشق همسر و فرزندانش بود. روز آخر خیلی سرحال، شاداب و خندان بود. او ۶۰ صفحه اول فیلمنامه را به محسن تنابنده تحویل داد و قرار بود روز بعد کار را ادامه دهیم. ما نمی‌توانیم این اتفاق را هضم کنیم و تنها چیزی که می‌توانم بگویم روحیه و پشتکار خوب او بود و اینکه نسبت به مسئولیتی که قبول می‌کرد تعهد داشت. کسی از میان ما رفت که جانشین ندارد. یک رکن اساسی از فیلمنامه‌نویسان کشور رفت که به اوج پختگی رسیده بود. من خیلی دوست دارم امشب بخوابم و صبح بلند شوم ببینم اتفاقی نیفتاده است.

امیر مهدی ژوله از همکاران نزدیک مرحوم خشایار الوند با بغضی در گلو در سخنانی با صدای گرفته، گفت: من و خشایار به فراخور کارهایی از جمله سریال قهوه‌ی تلخ، در حاشیه، ویلای من و شوخی کردم، چندسالی همدیگر را بیشتر از زن و بچه‌هایمان می‌دیدیم و شاهد خیلی از توانایی‌های خشایار در فیلمنامه‌نویسی بودم. می‌خواستم راجع به آنها حرف بزنم ولی با گندی که در فیلم‌نامه آخر زد نمی‌توانم حرف بزنم. این چه فیلم‌نامه زندگی بود که نوشت؟ چرا اینقدر تعداد صفحاتش کم بود؟!

او گفت: مگر می‌شود تو در پرده اول قهرمانی را معرفی کنی که یک عالمه آرزو دارد. بعد پرده دوم شروع نشده، فیلم‌نامه را جمع کنی و ببندی و قهرمانت را بکشی؟! مگر می‌شود تو یک عالمه شخصیت‌های فرعی تعریف کنی که همه ممات و حیات و امیدشان به این قهرمان است و بعد یکهو همه را ول کنی.

او که تجربه سال‌ها همکاری با خشایار الوند را در کارنامه حرفه‌ای خود دارد بیان کرد: پیمان قاسم‌خانی شب روزی که الوند فوت کرد با من تماس گرفت و گفت من خیلی از این چیزها سر درنمی‌آورم، ولی می‌گویند خیلی از اینها که دچار ایست قلبی می‌شوند ممکن است در پزشکی قانونی به هوش بیایند.

او خطاب به خشایار الوند گفت: تو «درباره الی» را دیدی و گفتی پاهایم لرزید از تصور آن کودکی که داشت غرق می‌شد؛ آیا پاهایت نلرزید که پسرت به دوستانت زنگ بزند و بگوید سلام عمو پدرم مُرد! چرا این فیلمنامه اینقدر سوراخ دارد؟ مگر وقتی می‌خواهی چنین فیلمنامه‌ای بنویسی نباید دکتری المانی چیزی به مخاطب نشان دهی؟

ژوله در بخش دیگری از صحبت‌هایش گفت: الوند خیلی عاشق مادرش بود و می‌گفت مادرم خیلی هوای ما را دارد.

این نویسنده اظهار کرد: من خدمت آقای ضرغامی ارادت دارم و تجربیات خوبی در زمان ایشان داشتم. اکنون خواسته‌ای دارم اگر تلویزیون بخواهد مراسمی برای الوند برگزار کند، من و محراب و پیمان قاسم‌خانی ممنوع‌التصویر هستیم. امیدوارم ترتیبی بدهند ما بتوانیم حضور داشته باشیم و دلمان این وسط نسوزد.

محسن امیریوسفی، کارگردان سینما نیز گفت: باید گفت خشایار عزیز خداوند تو را رحمت کرده است به خاطر لبخندهایی که بر لب مردم نشاندی پس به فکر ما باش و سفارشمان را بکن. بازیگر پایتخت جمله‌ای دارد که می‌گوید من باختم بد هم باختم ولی خشایار عزیز تو بردی.

علیرضا غفاری، مجری تلویزیون در این مراسم با خواندن ابیاتی گفت: من نمی‌فهمم چرا اینقدر عمر شادی و شادی آفرینی کوتاه و عمر غم دراز است.

الهام ایمانی، همسر خشایار الوند نیز در سخنان کوتاهی گفت: ممنون از تشریف فرمایی شما همانطور که خشایار دوست داشت همه چیز باشکوه برگزار شد. او حرف ناگفته‌ای داشت که می‌خواست در جشن دنیای تصویر بیان کند اما نشد او می‌خواست از سه استاد خود تشکر کند اولین استادش سیروس الوند برادرش بود مهران مدیری و سیروس مقدم نیز از دیگر افرادی بودند که او دوست داشت از آنها تشکر کند از شما ممنونم که او را همراهی کردید.

در ادامه مراسم، سیروس الوند، برادر خشایار الوند و کارگردان در حالی که اشک می‌ریخت پای تریبون حضور یافت و اظهار کرد: خاطرم می‌آید او در زمانی که متولد شد بسیار زیبا بود. او خیلی عاشق همسرش بود. من در زمان عروسی او به اندازه عروسی خودم لذت بردم. تصویر بعدی که در ذهنم است در اتاق احیاست که چند دقیقه شوک دادن به او طول کشید. عکس بعدی تصویری است که پارچه را از روی او کنار زدند تا من شناسایی کنم. بعد از پزشکی قانونی یک نفر وقتی فهمید او نویسنده پایتخت است از ما خواهش کرد که سنگ قبرش را بسازد و گفت با پایتخت خاطرات بسیاری دارد. گفته این مرد برای ما خیلی ارزشمند است.

داریوش الوند، برادر دیگر خشایار الوند خاطراتی طنز از او را بر زبان آورد که حاضران در مراسم تشییع را به خنده انداخت.

او سپس گفت: ما با هم بزرگ شدیم و من در تمام مدت ۳۰ سالی که ایران نبودم با او و نامه‌هایش زندگی کردم خشایار رفیق، برادر من بود، محبوبیت او امروز باعث افتخار من است تا شهرت او و امیدوارم شما با دعای خیر خود بتوانید رسالتی را که او درباره همسر و فرزندانش داشت محقق کنید.

منوچهر شاهسواری، مدیرعامل خانه سینما در این مراسم تصریح کرد: بهاری دلنشین در این دم‌دمای بهار رفت. یکی از زیبایی‌های زندگی برای من و بسیاری از سینماگران الوند است وقتی می گویم الوند از یک خانواده و اصالت حرف می زنم از این خانواده جز مهر و دوستی هیچ برنمی‌آید. ماندگاری خانواده الوند و جوان از دست داده‌شان (خشایار) به ما می‌گوید زندگی در این خاک و بوم همچنان مقتدرانه است.

مراسم خواندن نماز میت بر پیکر الوند در خانه سینما برگزار شد و پس از آن وی را به سوی خانه ابدی‌اش در بهشت زهرا (س) بدرقه کردند.

گزارش تصویری مراسم تشییع خشایار الوند را در تریبون هنر ببینید

 

عکس: عاطفه شعبانی و مهلا آشتیانی

.

 

تاریخ انتشار :۱۳ اسفند ۱۳۹۷

مطالب مرتبط



شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام


*

code



یادداشت آرشیو

  • عبدارضا منجزی
    به بهانه ی تولد بازیگر ما....
    بهروز وثوقی، یه مرد بود ، یه مرد ..
    یادداشتی از عبدالرضا منجزی

    تریبون هنر _ عبدالرضا منجزی: دو تا بمب اتم باید ترکونده شود ، زمین و زمان رو شخم بزند ، این و آن را بهم بدوزد، یه انرژی هایی رها بشود، یک چیزهایی در چیزی دیگر قاطی بشود تا یه همچو موجود عجیبی مثل تو ، از توش دربیاید، تا […]

  • مسعود فراستی
    خانم ها، آقایان! نظرشماچیست؟
    آیا فراستی عاشق شده است؟
    به قلم سیدمحمد کاظمی

    تریبون هنر: پدیده ی عجیبی ست این عشق.ماجرای غریبی ست این عشق.فقط عشق می تواند سیاه ترین صحنه های زندگی و مقوّا ترین آدم های اجتماع را تبدیل به بهترین پلان ها و “درآمده ترین” شخصیّت ها کند‌. خانم ها، آقایان ! ما مسعود فراستی را خوب می شناختیم.او نوازنده […]

  • مردی بدون سایه

    تریبون هنر: علیرضا رئیسیان جزو فیلمساز های محترم سینمای ما به حساب می آید.او اعتبار و جایگاه ویژه ای را برای خودش در سینما پیدا کرده.در فیلم هایش تلاش می کند که هم الگوهای صحیح سینما را در نظر بگیرد و هم توجه مخاطب را جلب کند.به همین خاطر است […]

  • طلا

    تریبون هنر: “طلا” اصلاً فیلم بدی نیست.لازم دانستم یادداشت خودم را با این جمله شروع کنم تا همین اول کار ، جمله ی آخر را گفته باشم.ولی باز هم پای انتظارات برآورده نشده ی ما از یک کارگردان خوش سابقه به میان می آید. کارگردانی که “نفس عمیق” و “دربند” […]

  • زهرمار
    زهرمار؛ چیزی نزدیک به هیچ
    به قلم سیدمحمد کاظمی

    تریبون هنر: مگر می شود از جواد رضویان توقّع فیلمی غیر از ژانر کمدی را داشت؟ بدون استثنا تمام کسانی که آماده می شدند تا”زهرمار” را تماشا کنند ، منتظر اثری کمدی و البته خارج از قالب جشنواره بودند.انتظار دوم به صورت کامل برآورده شد.یعنی “زهر مار” به هیچ عنوان […]

Ad
Ad
Ad
Ad