Ad


روزبه اسفندارمز عنوان کرد:

پالت هیچ میل و رغبتی در خصوص حضور پررنگ در مارکت ندارد

+ خلق موسیقی بر پایه هنر چیزی است که ازقبل نمی توان راجع به آن تصمیم گرفت

تریبون هنر- پویا عباسپور: پالت گروهی است که همیشه با خلاقیت و زنده کردن حس نوستالژی در ما توانسته تا روزهای خوشی را برایمان رقم بزند. علاوه بر آن اعتقادات این گروه مبنی بر نبودن در یک چارچوب خاص باعث شده تا مخاطب آن همیشه انتظار غافلگیری در ژانر موسیقی را از این گروه داشته باشد. به سراغ روزبه اسفندارمز، سرپرست گروه رفتیم تا از حال و هوای این روزهای گروه بیشتر با خبر شویم که شرح این گفت وگو را در ادامه می خوانید:

 

 

همه جا سخت در مقابل نام تلفیق ایستاده اید، چرا؟ مگر تلفیق چیست که این همه خودتان را دور از آن می بینید؟

 

هیچ وقت در مقابل کلمه تلفیق نمی ایستیم بلکه عقیده ما کاربرد نادرست این کلمه است. ما میگوییم واژه تلفیق درست نیست که این روزها اکثرا از آن استفاده می کنند اما موسیقی که تولید می شود به طور حتم تلفیقی است. چون اساسا شخصیت موسیقی ها تلفیق دو یا چند فرهنگ با یکدیگر است. اما اگر ما بخواهیم بر این اساس سبک ها را رنج بندی کنیم در مقاطعی موسیقی پاپ ما نیز تلفیقی است. سبک کاری گروه پالت Alternative است که به نوعی در زمره سبک پاپ قرار میگیرد، اما مثل موسیقی های Popular قابل پیش بینی نیست.

 

 

همیشه و همه جا گفتید که خودتان را در چارچوب قرار نمی دهید. خب این عالی است، اما آیا به این منزله است که امکان دارد فضای آلبوم بعدی پالت، کانتری و یا حتی مدرن را تجربه کند؟ ویا بعد از آلبوم باز هم عقیده تان بر این است که می گویید نمی خواهیم بدانیم سبک آلبوم چیست؟

 

بله دقیقا همینطور است. سعی و خواسته پالت اینگونه است که خود را در چارچوب خاصی قرار ندهد و هر لحظه احتمال این نیز هست که خواستار تجربه کردن سبک های متفاوت باشد. همانگونه که از آلبوم اول تا آلبوم دوم شکل موسیقی و تنظیم ها متفاوت بود احتمال اینکه تغییر ژانر در آلبوم سوم نمایان شود دور از ذهن نیست اما اینکه چه ژانری و یا چه تغییری قرار است که اتفاق بیفتد هنوز مشخص نیست. همین مشخص نبودن آینده کاری بر پایه سبک و چارچوب برایمان جالب است. دردنیای هنر و در سایرنقاط جهان هر ژانر هنری بعد از اتمام کار و شکل گیری کامل به دست منتقدان سپرده می شود و آنجاست که منتقدان آن هنر مربوطه را در زمره سب خاص و مربوط به آن کار قرار می دهند. به نظر من خلق موسیقی بر پایه هنر چیزی است که ازقبل نمی توان راجع به آن تصمیم گرفت و این به منزله آن است که موزیسین نمی داند که چیز قرار است خلق کند. پالت به عنوان یک جمع هنرمند وظیفه اش تولید موسیقی است نه محصول و به همین خاطر است که نمی تواند خودش را در چارچوب خاصی قرار دهد.

 

 

پالت با این همه طرفدار پروپا قرص قرار نیست که بعد از این همه سکوت کاری را ارائه دهد؟

 

انتشار تک آهنگ یا قطعه خارج از آلبوم برای دوام یک گروه در مارکت بسیار لازم است، اما تا این لحظه که بنده با شما صحبت می کنم پالت هیچ میل و رغبتی در خصوص حضور پررنگ در مارکت ندارد. ما می خواهیم زمانی باشیم که بتوانیم حرفمان را از ته دل بزنیم و به دور از روزمرگی های این روزهای مارکت موسیقی باشیم.

 

 

از اجراهایی که پیش رو دارید کمی صحبت کنید.

 

قرار بود که اجرایی را درکرمانشاه به روی صحنه ببریم که متاسفانه دو تن از سرداران مدافع حرم به شهادت رسیدند و ما هم به احترام مراسم آن عزیزان تاریخ اجرا را به روز دیگری موکول کردیم. اما برای تاریخ ۴ مهرماه آخرین اجرای پالت برای آلبوم شهر من بخند در تهران قرار است در برج میلاد به روصحنه برویم و اجرایی متفاوت را بر آلبوم داشته باشیم. بعد از اجرا نیز خیلی سفت و سخت به جمع آوری آلبومی جدید خواهیم پرداخت.

 

 

دوست دارم بدانم که گروه اگر بخواهد اجرای صحنه ای کسی را ببیند، آن شخص کیست؟

 

تفاوت سلیقه در گروه ما بسیار زیاد است، اما خوب من به شخصه خیلی علاقه دارم تا روزی اجرای زنده گروه King Crimson را از نزدیک ببینم. گروه های دیگری نیز در لیست علایق بنده جای دارند که البته اجرای آن ها را دیده ام مثل Tool ، Cocorosie، Cinematic Orchestra

 

 

 

 

منبع: اختصاصی تریبون هنر

 

تاریخ انتشار :۱۸ شهریور ۱۳۹۵

مطالب مرتبط



شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام


*

code



یادداشت آرشیو

  • مسعود فراستی
    خانم ها، آقایان! نظرشماچیست؟
    آیا فراستی عاشق شده است؟
    به قلم سیدمحمد کاظمی

    تریبون هنر: پدیده ی عجیبی ست این عشق.ماجرای غریبی ست این عشق.فقط عشق می تواند سیاه ترین صحنه های زندگی و مقوّا ترین آدم های اجتماع را تبدیل به بهترین پلان ها و “درآمده ترین” شخصیّت ها کند‌. خانم ها، آقایان ! ما مسعود فراستی را خوب می شناختیم.او نوازنده […]

  • مردی بدون سایه

    تریبون هنر: علیرضا رئیسیان جزو فیلمساز های محترم سینمای ما به حساب می آید.او اعتبار و جایگاه ویژه ای را برای خودش در سینما پیدا کرده.در فیلم هایش تلاش می کند که هم الگوهای صحیح سینما را در نظر بگیرد و هم توجه مخاطب را جلب کند.به همین خاطر است […]

  • طلا

    تریبون هنر: “طلا” اصلاً فیلم بدی نیست.لازم دانستم یادداشت خودم را با این جمله شروع کنم تا همین اول کار ، جمله ی آخر را گفته باشم.ولی باز هم پای انتظارات برآورده نشده ی ما از یک کارگردان خوش سابقه به میان می آید. کارگردانی که “نفس عمیق” و “دربند” […]

  • زهرمار
    زهرمار؛ چیزی نزدیک به هیچ
    به قلم سیدمحمد کاظمی

    تریبون هنر: مگر می شود از جواد رضویان توقّع فیلمی غیر از ژانر کمدی را داشت؟ بدون استثنا تمام کسانی که آماده می شدند تا”زهرمار” را تماشا کنند ، منتظر اثری کمدی و البته خارج از قالب جشنواره بودند.انتظار دوم به صورت کامل برآورده شد.یعنی “زهر مار” به هیچ عنوان […]

  • مسخره باز
    مرور فیلم های جشنواره فجر
    مسخره باز؛ غیر قابل مقایسه به اتّهام سورئالیسم
    به قلم سیدمحمد کاظمی

    تریبون هنر _ سیدمحمد کاظمی: کار خیلی سختی ست که “مسخره باز” را در کنار دیگر آثار سینمایی ایران قرار داده و بخواهیم به مقایسه بپردازیم.”مسخره باز” کاملاً متفاوت از آثار دیگری ست که در سینمای داخلی مان می بینیم؛ هرچند شبیه به آن را بارها در هالیوود شاهد بوده […]

Ad
Ad
Ad
Ad