Ad


هومن نامداری در گفت و گو با «تریبون هنر»:

سعی می کنم کارهایی انجام بدهم که بتوانم از آن ها طرفداری کنم

+ دوست دارم تلفیقی از موسیقی آکوستیک و الکترونیک را در کارهایم نشان دهم

تریبون هنر-پویا عباسپور : هومن نامداری یکی از تنظیم کنندگان به نام این روزهای پاپ است که اخیرا با انتشار آلبوم «سی سالگی» در مقام تنظیم کننده در این آلبوم حضور دارد. او در تازه ترین گفت و گوی خود که با «تریبون هنر» انجام شده، کمی از حال هوای این روزهایش گفته که شرح این گفتگو را در ادامه می خوانید:

 

 

 

اخیرا در آلبومی که سی سالگی احسان خواجه امیری را جشن گرفت حضور داشتید. کلیت این آلبوم را چطور ارزیابی می کنید؟ فکر می کنید تا چه حد توانستید مخاطبان را راضی کنید؟

 

 

بله چند هفته ای است که این آلبوم به صورت فیزیکی منتشر شده و بنده به نوبه خودم فضای کلی آلبوم را با دید یک پکیج دوست دارم. به آلبوم نباید به عنوان یک تک تراک نگاه کرد و به عنوان کلیت آن را بررسی کرد. من فکر می کنم این آلبوم نسبت به آلبوم «عاشقانه ها» قدمی رو به جلو برداشته اما از لحاظ میزان رضایت مخاطبان باید کمی منتظر ماند و دید.

 

 

امروزه صحبتی در میان هنرمندان ما باب شده مبنی بر احترام به مارکت! این مساله یعنی احترام به مارکت موسیقی و ساخت آن طبق سلیقه مردم و نادیده گرفتن عقاید شخصی تا چه به موسیقی ما لطمه وارد می کند؟

 

 

عقیده بنده این است که اگر موسیقی در میان مردم ماندگار شده دلیلش نزدیکی احساس خواننده به مردم در آن بازه زمانی بوده به نحوی که ترانه سرا یا موزیسین آن دوره خاص توانسته خودش را با شرایط جامعه و مردم وقف دهد. عموما ما مردم ایران حس نوستالژیک قوی داریم و با گذشته خودمان ارتباط عاطفی داریم. با چنین شرایطی یک هنرمند برای شناساندن خودش و راه بردن به دل مردم لازم است با سلایق آن ها هم سو شود اما به این معنی نیست که تمامی موسیقی هایی که کار می کند لازمه این شرایط باشند. چون هر موزیسینی علاقه به پیشرفت روز به روز دارد و این مساله گواه این را می دهد که لازم نیست در تمامی مقاطع کاری و هنری تمام عام مردم را راضی کند.

 

 

شما به عنوان یک تنظیم کننده به سبک آکوستیک در میان عموم جامعه شناخته شده اید. این مساله را قبول دارید؟ فضای تنظیم آکوستیک با الکترونیک تا چه حد متفاوت است؟

 

من همیشه دوست دارم تا تلفیقی از موسیقی آکوستیک و الکترونیک را در کارهایم نشان دهم. از آنجایی که خود من کلارینت، ساکسیفون و کمی هم سنتور می نوازم می توانم فضای تنظیم های آکوستیک را بیشتر درک کنم. البته خیلی طرفدار الکترونیک محض نیستم و همیشه سعی کردم تلفیقی از این دو فضا را در کارهایم داشته باشم.

 

 

کمی در خصوص فعالیت حرفه ای خودتان صحبت کنید. چه شد که به موسیقی علاقه مند شدید؟ اگر بخواهید لحظات هنری خود را بخش بندی کنید در طول این سال ها چه بخشی از آن را بیشتر دوست دارید؟

 

موسیقی را از ۸-۹ سالگی با ساز پیانو شروع کردم و بعدها با بالا رفتن سن در کنار استاد شهبازی به فراگیری ساز سکسیفون مشغول شدم. خیلی ها من را به عنوان تنظیم کننده موسیقی پاپ می شناسند و اما قبل از سال ۸۷-۸۸ حوزه فعالیت بنده ساخت موسیقی برای انیمشن، فیلم و بازی بوده که علاقه خود من نیز در زمینه تصویر بسیار بیشتر است.

 

 

در آلبوم های زیادی حضور داشته اید. تا به حال موسیقی ای را کار کرده اید که نظریه خودتان کمتر در آن دیده شود؟

 

سعی خود من کم کاری است. چون در غیر این صورت ممکن است تا کمی به تکرار برسم. به همین علت سعی می کنم تا کارهایی را انجام بدهم که بتوانم از آن ها طرفداری کنم.

 

 

فکر می کنید برای جهانی شدن موسیقی پاپ ایران چه المان هایی لازم است؟

 

موسیقی پاپ ما به نوعی وام دار موسیقی جهانی است به طوری که هر روز با مد شدن سبک های مختلف در دنیا موسیقی ایران نیز به آن سمت گرایش پیدا می کند. گاها الکترونیک،آکوستیک،ترکی، یونانی و … که این اتفاق مورد پسنده من نیست چون هر خواننده و موزیسینی با ید امضای خاص خودش را در کارهایش داشته باشد تا بتواند رهنمودی برای پیشرفت در ژانر کاری خودش باشد.

اما مسئله ای که این روزها در موسیقی ایران اتفاق افتاده تعدد زیاد گروه ها و سبک های مختلف موسیقی است که باعث شده تا شنوندگان هر سبک موسیقی مورد علاقه خودشان را داشته باشند به ژانر کاری محبوبشان گوش دهند که این امر باعث استقلال خیلی از ژانرهای موسیقی شده است.

 

 

ایده آل شما در ژانر کاریتان چیست؟

 

ایده آل من فعالیت همه هنرمندان در هر زمینه ای است که فعالیت می کنند. چون مردم نیز می دانند که چه موسیقی را گوش دهند. ایرانی ها توجه خاصی به ترانه، ملودی و سایر عوامل در یک قطعه موسیقایی دارند و همین امر باعث می شود تا هر سبک ایده آل را در موسیقی گوش دهند. من فکر نمی کنم کسی باشد که مرغ سحر را از حفظ نخواند و این به این معنی است که تمامی ما ارزش هایمان را می شناسیم و می دانیم که روحمان با چه موسیقی عجین شده است. من فکر می کنم که باید اجازه داده شود تمامی مردم طبق سلایقشان موسیقی مورد علاقه خودشان را گوش دهند.

 

 

کلام آخر؟

از شما و بابک صحرایی عزیز که همیشه به من لطف داشتند ممنونم و اینکه امیدوارم تا با کمک همدیگر فضای بازی را در موسیقی کشور رقم بزنیم.

 

 

 

منبع: اختصاصی تریبون هنر

مطالب مرتبط



شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام


*

code



یادداشت آرشیو

  • فیلم کلمبوس
    یادداشت بابک صحرایی درباره فیلم کلمبوس
    یک کمدی سیاه با اندیشه ای قابل احترام

    تریبون هنر _ بابک صحرایی: دیشب فیلم «کلمبوس» به کارگردانی هاتف علیمردانی را در پردیس کورش دیدم. یک کمدی ابزورد زیبا که در قیل و قال کمدی های سطحی این روزها، دارای شاخص های صحیح یک کمدی سیاه با اندیشه ای قابل احترام است اسم هاتف علیمردانی را اولین بار […]

  • لس انجلس تهران
    به بهانه ی هجومِ کم سابقه به "لس آنجلس،تهران"
    به جای قلع و قمع، به خودمان رحم کنیم
    یادداشت سیدمحمد کاظمی

    تریبون هنر: تینا پاکروان کارگردان توانایی ست که اگر نبود فیلم های قابل قبولی چون “خانوم” و “نیمه شب اتفاق افتاد” را نمی ساخت.پس اگر فقط کمی انصاف داشته باشیم ، استعدادی همچون پاکروان را پرپر نمی‌کنیم.حدود دو سال پیش این کارگردان خوش فکر که اتفاقا کنار دست بسیاری از […]

  • فردین ملک مطیعی بهروز وثوقی
    انتقاد تند نیما حسنی نسب از ستاره های این روزها
    از سلبریتی های دیروز تا صله بگیرهای امروز
    در معاشرت و مشارکتِ تهوع‌آورشان با اربابان پول کثیف و معاونت در پولشویی

    تریبون هنر _ نیما حسنی نسب: به این عکس خوب دقت کنید؛ در هیاهوی هیچِ صله‌بریتی‌های امروزی، در هجومِ زشت و رعشه‌آور اخبار الکی و فهرست‌های جعلی و شعارهای سطحی که از بعضی بازیگرهای معروف این روزگار می‌شنویم، در معاشرت و مشارکتِ تهوع‌آورشان با اربابان پول کثیف و معاونت در پولشویی […]

  • تنگه ابوقریب
    دریچه‌ای به مفهوم مقاومت
    یادداشت کمال تبریزی درباره «تنگه ابوقریب»
    فقط باید دید

    تریبون هنر _ کمال تبریزی: «تنگه ابوقریب» از آن دسته فیلم‌هایی است که غیر قابل توصیف هستند ! مثل موسیقی‌ای که غیر قابل تقلید باشد ! فقط می‌توان گفت که مانند دریچه شهرفرنگ به دنیایی متفاوت هدایت می‌شوید که این بار به شدت ملموس و واقعی است ! دریچه‌ای به […]

  • کیوان کثیریان
    نگاهی به ترکیب سینماها در هفته‌های اخیر
    قصه بی‌سروته، بازی‌های خیلی بد، بازیگرانی بسیار بدتر
    یادداشت کیوان کثیریان

    کیوان کثیریان:  نگاهی به ترکیب اکران سینماها در هفته‌های اخیر می‌تواند گویای حال و روز این روزهای سینمای ما باشد. نگاه معیوب مدیریت سینما که تشویق “سرمایه سالاری” نام گرفته نتیجه‌اش می‌شود همین. از ۱۳ فیلم روی پرده ۸ تایش از جنس فیلم‌هایی است که “کمدی” خوانده می‌شوند و در […]

Ad
Ad
Ad
Ad
Ad