من از نسل اول موسیقی پاپ ایران هستم

رضا یزدانی: ناصر عبداللهی از من خواست قسمتی از ناصریا را بخوانم که قبول نکردم / شادمهر از ایران رفت ولی من دوست داشتم اینجا بخوانم

من با فیلم «سربازان جمعه» مسعود کیمیایی به سینما پا گذاشتم که قرار بود نقش یکی از سربازها را بازی کنم

تریبون هنر: رضا یزدانی معتقد است که جز نسل اول موسیقی پاپ ایران است که از دهه هفتاد کار خود را در موسیقی آغاز کرده است.

به گزارش تریبون هنر به نقل از روابط عمومی برنامه موسیقی چارگوش، دومین برنامه چارگوش به گفتگو با رضا یزدانی خواننده موسیقی کشورمان اختصاص داشت به طوری که این خواننده در حضور علی اوجی مجری چارگوش به گفتگو درباره زندگی هنری خود پرداخت.

در ابتدای این برنامه رضا یزدانی با اشاره به شروع فعالیتش در عرصه موسیقی گفت:من دوم دبستان بودم که پدرم یک روز با یک استریو و با دو باند و یک جبعه که دو ردیف کاست ایرانی و خارجی درون آن بود به خانه آمد و برای من  موسیقی با آن ردیف کاستهای موزیک خارجی شروع شد.

وی ادامه داد: من در مدرسه می خواندم و به نوعی معرکه می گرفتم و در مقطع دبیرستان با دسته صندلی گیتار درست می کردم و می زدم و می خواندم . ما یک گروه زیرزمینی در سال ۱۳۷۰ داشتیم که من در آن می خواندم و کارهای برتر موسیقی راک آن زمان را کاور می کردیم . در واقع رضا یزدانی سال ۷۶ با تئاتر «دادگاه جنجال برانگیز یک هیولا» در سالن اصلی تئاتر شهر در فضای رسمی هنری ورود کرد که  یادم هست که در آن اجرا تمام تنم می لرزید و اولین کنسرتم هم سال ۸۷ بود.

این خواننده با بیان اینکه عاشق مولانا هستم،  بیان داشت: من با اشعار مولانا کار موسیقی را شروع کردم چون اشعارش سراسر ریتم است و آن جنس شعر را که به ترانه نزدیکتر است بیشتر دوست داشته و دارم.

یزدانی در ادامه این برنامه درباره عدم همکاری اش با ناصر عبداللهی گفت:زمانی که ناصر در مرحله انتشار آلبومش بود  من در حین ضبط آلبوم «شهر دل» بودم.به  استودیو آمد  و با هم درباره قطعه «ناصریا» صحبت کردیم او از من خواست که بخشی از این قطعه را بخوانم اما من جواب منفی دادم چون آن زمان من آلبوم نداشتم و نمی خواستم بگویند که من با ناصر عبداللهی  به موسیقی وارد شدم .

خواننده قطعه لاله زار با بیان اینکه من از نسل اول موسیقی پاپ ایران هستم افزود: من از دهه ۷۰ کارم رو شروع کردم .دوسال آلبوم «پرنده بی پرنده»ام مجوز نگرفت و گفتند چرا این خواننده اینجوری می خواند. در همان سالها شادمهر عقیلی از ایران رفت ولی من همیشه دوست داشتم اینجا بخوانم و نفس به نفس مردم باشم بر این اساس سختی هایش را هم قبول کرده بودم و خداروشکر این شرایط امروزه دیگر حل شده است .

یزدانی در بخش دیگری از گفتگوی خود عنوان کرده که از ابتدا مجوز اجرای صحنه ای نداشتم و حتی با انتشار سه آلبوم همچنان این اجازه را پیدا نکردم تا اینکه در سال ۸۷ اولین کنسرتم را برگزار کردم. من با فیلم «سربازان جمعه» به سینما پا گذاشتم که قرار بود نقش یکی از سربازها را بازی کنم آن زمان آقای کیمیایی آلبوم « پرنده بی پرنده» و قطعه «لاله زار» را بواسطه اندیشه فولادوند شنیده بود به همین دلیل مرا دعوت به همکاری کرد که به دلایلی آن همکاری اتفاق نیفتاد و سرانجام از فیلم «حکم» با ایشان همکاری کردم. از آن به بعد ۴ فیلم «حکم»،«رئیس»،«محاکمه در خیابان» و «متروپل» را با ایشان کار کردم.

این خواننده بیان داشت: تیتراژ سریال«مرگ تدریجی یک رویا» ورودم به تلویزیون بود و می توانم بگویم که  برای من آلبوم «سلول شخصی» مهمتر از بقیه آثارم است .شاید از لحاظ اقبال عمومی کمتر دیده شده باشد اما معتقدم که این آلبوم چند سال بعد شنیده می شود.

وی با بیان اینکه ما که در کشورمان ستاره نداریم ، گفت:  من همیشه دنبال مهر و امضای شخصی خودم بودم و این برایم مهم است نه ستاره بودن. من در روند کاریم سعی کردم خودم را تکرار نکنم .

 

برنامه موسیقی چارگوش هر هفته از آپارت پخش می شود.

 

 

مطالب مرتبط




شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام




یادداشت آرشیو

  • فردین ملک مطیعی بهروز وثوقی
    انتقاد تند نیما حسنی نسب از ستاره های این روزها
    از سلبریتی های دیروز تا صله بگیرهای امروز
    در معاشرت و مشارکتِ تهوع‌آورشان با اربابان پول کثیف و معاونت در پولشویی

    تریبون هنر _ نیما حسنی نسب: به این عکس خوب دقت کنید؛ در هیاهوی هیچِ صله‌بریتی‌های امروزی، در هجومِ زشت و رعشه‌آور اخبار الکی و فهرست‌های جعلی و شعارهای سطحی که از بعضی بازیگرهای معروف این روزگار می‌شنویم، در معاشرت و مشارکتِ تهوع‌آورشان با اربابان پول کثیف و معاونت در پولشویی […]

  • تنگه ابوقریب
    دریچه‌ای به مفهوم مقاومت
    یادداشت کمال تبریزی درباره «تنگه ابوقریب»
    فقط باید دید

    تریبون هنر _ کمال تبریزی: «تنگه ابوقریب» از آن دسته فیلم‌هایی است که غیر قابل توصیف هستند ! مثل موسیقی‌ای که غیر قابل تقلید باشد ! فقط می‌توان گفت که مانند دریچه شهرفرنگ به دنیایی متفاوت هدایت می‌شوید که این بار به شدت ملموس و واقعی است ! دریچه‌ای به […]

  • کیوان کثیریان
    نگاهی به ترکیب سینماها در هفته‌های اخیر
    قصه بی‌سروته، بازی‌های خیلی بد، بازیگرانی بسیار بدتر
    یادداشت کیوان کثیریان

    کیوان کثیریان:  نگاهی به ترکیب اکران سینماها در هفته‌های اخیر می‌تواند گویای حال و روز این روزهای سینمای ما باشد. نگاه معیوب مدیریت سینما که تشویق “سرمایه سالاری” نام گرفته نتیجه‌اش می‌شود همین. از ۱۳ فیلم روی پرده ۸ تایش از جنس فیلم‌هایی است که “کمدی” خوانده می‌شوند و در […]

  • ابراهیم گلستان و مسعود کیمیایی
    گلستان از انگلستان
    یادداشت «ابراهیم گلستان» برای سالروز تولد «مسعود کیمیایی»
    در تریبون هنر بخوانید

    تریبون هنر: «چیزی که مسعود در فیلم «قیصر» گفته بود مرا متوجه نوع دریافت و فکر او کرد، که تفاوت داشت با «ننه من غریبم» بازی‌های قصه‌هایی در تیره‌روزی دخترهای رعیت یا تیره‌کاری‌های پسرهای ارباب، و قس علی‌ذالک‌هایی که از اول سال های ۱۳۰۰ راه افتاده بود» این جملات بخش […]

  • عصبانی نیستم
    عصبانی نیستم؛ بُمبی که خنثی شد
    یادداشتی از سیدمحمد کاظمی

    تریبون هنر: این همه کش و قوس؟این همه شاخ و شانه کشیدن؟این همه دلخوری و قُلدری؟ارزشش را داشت؟ این همه ترس؟ این همه لج بازی؟این همه امضای بی اعتبار؟ارزشش را داشت؟ فیلم “عصبانی نیستم” از رضا درمیشیان بعد از چهار سال سر و صدا ، بالاخره بهار امسال به اکران […]

رضا صادقی مدیون

مغزهای کوچک زنگ زده

آخرین بار کی سحر را دیدی

چراغ های ناتمام

شعله ور