با یادداشتی از بابک صحرایی

عکس های دیده نشده فیلم «قلندر» به کارگردانی علی حاتمی و بازی ناصر ملک مطیعی را در تریبون هنر ببینید

به این عکس های زیبا نگاه کنیم و یادمان باشد سینمای ایران با هنر ناب و مشقت های فراوانی کسانی رشد کرد و به بالندگی رسید که سال هاست کم ترین حقی از آن ندارند

تریبون هنر _ بابک صحرایی: در کارنامه هنری ناصر ملک مطیعی فیلم هایی دیده می شوند که فضایی تاریخی دارند و عموما قصه فیلم ها در دوران قاجار می گذرد. فیلم هایی مثل قلندر، بابا شمل، غلام ژاندارم، پهلوان مفرد و شیخ صالح از این زمره اند. سریال سلطان صاحبقران که ناصر ملک مطیعی در آن به زیبایی نقش امیر کبیر را بازی می کند نمونه درخشان دیگری از این آثار است. ناصر ملک مطیعی از این منظر تنها بازیگری است که در دوران قبل از انقلاب نقش اول چنین فیلم هایی را ایفا کرده است. فرم بازیگری منحصر به فرد، میمیک خوب چهره و زبان بدن خاصش باعث شده در بین ستاره های سینمای قبل از انقلاب، ناصر ملک مطیعی مناسب ترین گزینه برای ایفای اینگونه نقش ها باشد. آن هم در زمانه ای که پرسوناژ کلاه مخملی اش از محبوب ترین پرسوناژهای سینمای آن دروه بوده است اما ناصر ملک مطیعی در دوران نزدیک به سی سال بازیگری اش در سینما، از انگشت شمار ستاره هایی بوده که شهامت خارج شدن از کلیشه را در سینمای کلیشه ای زمانه اش داشته است

فیلم قلندر به کارگردانی علی حاتمی، فیلمی درخشان در آثار این کارگردان و بازیگرانش ناصر ملک مطیعی، فروزان، بهمن مفید و شیراندامی است. فیلمی با قصه ای زیبا و بازی هایی خوب که در زمانه خود اثر متفاوتی بوده است.

قلندر سال ۱۳۵۱ ساخته می شود. با قصه ای جسورانه که تا آن زمان به این شکل به پرداخت نرسیده است. در بین عوامل فیلم نام کامران قدکچیان به عنوان دستیار کارگردان به چشم می شود. کامران قدکچیان در فاصله کمی از قلندر، وارد عرصه فیلمسازی می شود و در زمره کارگردان های جوان و موفق دهه پنجاه قرار می گیرد

موسیقی فیلم قلندر ساخته علی حاتمی است. موسیقی زیبایی که در کنار ارزش های همیشگی آثار حنانه، نشانه شناخت قابل اعتنای علی حاتمی از موسیقی و سلیقه درست و متفاوتش  از موسیقی فیلم در آن زمان دارد

به خاطر دارم دو سال پیش در جمعی با حضور ناصر ملک مطیعی، اکبر عبدی از از قلندر به عنوان یکی از بهترین فیلم های این بازیگر بزرگ یاد کرد و سکانس پایانی فیلم را یکی از تاثیرگذارترین سکانس های فیلم های قبل از انقلاب دانست.

عکاسی قلندر را رضا بانکی که از بهترین عکاس های سینمای آن دوران بوده بر عهده داشته است. این عکس ها را از آرشیو شخصی ناصر ملک مطیعی بزرگ هدیه گرفته ام.

به این عکس های زیبا نگاه کنیم و یادمان باشد سینمای ایران با هنر ناب و مشقت های فراوانی کسانی رشد کرد و به بالندگی رسید که سال هاست کم ترین حقی از آن ندارند. روح علی حاتمی قطع به یقین قرین رحمت است، خداوند ناصر ملک مطیعی بزرگ را سال های سال حفظ کند

بابک صحرایی

فروردین ۱۳۹۶

 

مطالب مرتبط


    محسن(0)(0)

    ۲۹ تیر ۱۳۹۷
     

    روح اقای ملک مطیعی قرین رحمت حق….تاریخ قضاوت خواهد کرد…افسوس از ظلمی که به پیشکسوتان هنر شد پس از ۵۷.ایشون با شرافت ذاتیشون باعث شدن،صدایی رسا در سکوت ۴۰ ساله شنیده شه….و فتح بابی باشه برای احقاق حقوق صنفی هنرمندان،امیدوارم هنرمندان همت کنن و پیگیری کنن،که طبق چه قانونی،به کدوم جرم،یک هنرمند ممنوع الکار میشه ،و اصلا تعریف جرم هنری چیه،و حالا اگه با همین قوانین ناقص،جرمی هست،بلاخره تاوانش چیه،حبس ابد؟یه پزشک اگه قصور کنه،و جرمش ثابت شه،لغو پروانه طبابت هم مدتی داره،ندرتا کسی مادام العمر محروم میشه،من پزشکم و فقط یک نمونه رو دیدم،که در اثر قصور واضح بود که کلا از طبابت محروم شده باشه کسی.باید صنفی قوی،با اساسنامه و دفتر حقوقی پیگیر داشته باشید و خانواده بزرگی باشید که حق اعضا رو تا دیوان عدالت و بالاترین مراجع قانونی کتبا و قانونا و رسما پیگیری کنید،نه اینکه در سکوت مرگ تدریجی همدیگر رو نظاره کنید.هنرمندان زیباترین و نایابترین و معطرترین گلهایی هستن که مام میهن پرورش داده.دریغ ودرد….!ضمنا ممنون از عکسها،من برای اقای مطیعی بسیار متاسفم،و همیشه تحسینگر همت و هنرشون هستم.هنر ایشون،درخششی به کاراکتر میداد،انگار یکی از خدایان بود که از المپ به زمین اومده بود.

    [پاسخ]





شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام




یادداشت آرشیو

  • فردین ملک مطیعی بهروز وثوقی
    انتقاد تند نیما حسنی نسب از ستاره های این روزها
    از سلبریتی های دیروز تا صله بگیرهای امروز
    در معاشرت و مشارکتِ تهوع‌آورشان با اربابان پول کثیف و معاونت در پولشویی

    تریبون هنر _ نیما حسنی نسب: به این عکس خوب دقت کنید؛ در هیاهوی هیچِ صله‌بریتی‌های امروزی، در هجومِ زشت و رعشه‌آور اخبار الکی و فهرست‌های جعلی و شعارهای سطحی که از بعضی بازیگرهای معروف این روزگار می‌شنویم، در معاشرت و مشارکتِ تهوع‌آورشان با اربابان پول کثیف و معاونت در پولشویی […]

  • تنگه ابوقریب
    دریچه‌ای به مفهوم مقاومت
    یادداشت کمال تبریزی درباره «تنگه ابوقریب»
    فقط باید دید

    تریبون هنر _ کمال تبریزی: «تنگه ابوقریب» از آن دسته فیلم‌هایی است که غیر قابل توصیف هستند ! مثل موسیقی‌ای که غیر قابل تقلید باشد ! فقط می‌توان گفت که مانند دریچه شهرفرنگ به دنیایی متفاوت هدایت می‌شوید که این بار به شدت ملموس و واقعی است ! دریچه‌ای به […]

  • کیوان کثیریان
    نگاهی به ترکیب سینماها در هفته‌های اخیر
    قصه بی‌سروته، بازی‌های خیلی بد، بازیگرانی بسیار بدتر
    یادداشت کیوان کثیریان

    کیوان کثیریان:  نگاهی به ترکیب اکران سینماها در هفته‌های اخیر می‌تواند گویای حال و روز این روزهای سینمای ما باشد. نگاه معیوب مدیریت سینما که تشویق “سرمایه سالاری” نام گرفته نتیجه‌اش می‌شود همین. از ۱۳ فیلم روی پرده ۸ تایش از جنس فیلم‌هایی است که “کمدی” خوانده می‌شوند و در […]

  • ابراهیم گلستان و مسعود کیمیایی
    گلستان از انگلستان
    یادداشت «ابراهیم گلستان» برای سالروز تولد «مسعود کیمیایی»
    در تریبون هنر بخوانید

    تریبون هنر: «چیزی که مسعود در فیلم «قیصر» گفته بود مرا متوجه نوع دریافت و فکر او کرد، که تفاوت داشت با «ننه من غریبم» بازی‌های قصه‌هایی در تیره‌روزی دخترهای رعیت یا تیره‌کاری‌های پسرهای ارباب، و قس علی‌ذالک‌هایی که از اول سال های ۱۳۰۰ راه افتاده بود» این جملات بخش […]

  • عصبانی نیستم
    عصبانی نیستم؛ بُمبی که خنثی شد
    یادداشتی از سیدمحمد کاظمی

    تریبون هنر: این همه کش و قوس؟این همه شاخ و شانه کشیدن؟این همه دلخوری و قُلدری؟ارزشش را داشت؟ این همه ترس؟ این همه لج بازی؟این همه امضای بی اعتبار؟ارزشش را داشت؟ فیلم “عصبانی نیستم” از رضا درمیشیان بعد از چهار سال سر و صدا ، بالاخره بهار امسال به اکران […]

رضا صادقی مدیون

مغزهای کوچک زنگ زده

آخرین بار کی سحر را دیدی

چراغ های ناتمام

شعله ور