Ad


چرا «کشتارگاه» فیلمی مهمی است؟

یادداشتی از بهنام شریفی

تریبون هنر _ بهنام شریفی: امیر جوانی که به دلیل فرار و اعمال خشونت، از فرانسه دیپورت شده، به کمک پدرش عبد که نگهبان یک کشتارگاه است و صاحب آن کشتارگاه جنازه مردانی که به ظاهر در سردخانه از سرما مرده بودند را دفن ‌می‌کند. و این آغاز ماجراهای مفصلی است که او را وارد بازی پیچیده‌ای می‌کند.

«کشتارگاه» یکی از آخرین تولیدات درام‌های اجتماعی در سینمای ایران است و به سیاق این روزها هم تمرکزش بر قهرمانی از طبقه فقیر و پایین‌شهر است. نقشی که امیرحسین فتحی از پسش برمی‌آید. قهرمانی که برای پول درآوردن باید درگیر فساد‌های عظیمی شود و حقیقت را مخفی کند. این بار ماجرا قاچاق دلار و بازارهای زیرزمینی مربوط به آن است و شخصیت امیر و قدم گذاشتنش به این دنیای زیرزمینی به ابزاری روایی تبدیل می‌شود تا شما را به دنیای فروش دلار در قلب تهران ببرد.

«کشتارگاه» فیلم کاملی نیست. می‌توانست با تمرکز بر یک تم پیش برود و از این شاخه به آن شاخه نپرد. مستقل بودن فیلم در محتوا به نفع فیلم و در تولید و رقابت با انبوه محصولات با پولهای دولتی و مشکوک به ضررش شده و فیلم نتوانسته با دست باز مسائل دنیای زیرزمینی ارز در کشور را مطرح کند و تنها در گوشه و کنار اشاراتی به این مشکل می‌کند.

با این وجود «کشتارگاه» قدمی رو به جلو برای سینمای اجتماعی ایران است که مخاطبانش دیگر از فیلم‌هایی با مسائلی تکراری مثل اعتیاد و بارداری ناخواسته و سقط جنین خسته شده و حتی در قالب سینمای اجتماعی دنبال آثار پیچیده‌تری است که با اوضاع اجتماعی و اقتصادی‌اش نسبت مستقیم داشته باشد.

«کشتارگاه» بازتاب جامعه‌ی امروز ایران در پایان سده‌ی ۱۴ام و آغاز سده‌ی ۱۵ خورشیدی است؛ جامعه‌ای که در آن طبقه‌ی فقیر جامعه با مشکلات اقتصادی زیادی دست و پنجه نرم می‌کند. طبقه‌یی که به ناچار کارهایی مثل قاچاق ارز می‌کند و از سوی دیگر ثروتمندانی که بخش اعظمی از درآمدشان نه از تولید و چرخیدن چرخ‌های صنعت (که اینجا صنعت درست خود کشتارگاه است)، که از سواستفاده از ظاهر و نمای این صنعت برای سود بردن در فسادهای اقتصادی تامین می‌شود. جامعه ای که در آن دیگر تولید ارزشی ندارد و درآمد واقعی در قاچاق و سفته بازی است! شاید پایان فیلم به همین دلیل اینطور ضدسیستم تمام می‌شود، جایی که طبقه‌ی کارگر خود شمشیر عدالت‌اش را برای انتقام و گرفتن حقش بلند می‌کند.

تاریخ انتشار :۱۵ خرداد ۱۳۹۹

برچسب‌ها:
مطالب مرتبط



شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام




یادداشت آرشیو

  • خبرگزاری ایرنا: دفتر موسیقی و ارشاد می خواهند که کنسرت ها شروع بشوند

    تریبون هنر: خبرگزاری ایرنا نوشت: خوانندگان پاپ درحالی این روزها برای اجرای کنسرت، دچار یک تحریم ناخواسته شده‌اند که در این سکون، هیچ عایدی نصیب آنها و مردمی که به شادی نیاز دارند، نمی‌شود. ایران، هم‌اکنون ۱۰۰ روز است که از برگزاری کنسرت موسیقی بی‌بهره است. ۲ ماه از این […]

  • پاسخ وکیل اصغر فرهادی به اتهامات ایندی‌وایر

    تریبون هنر: وکیل اصغر فرهادی با اشاره به مطالب اخیری که درباره این فیلم‌ساز در «نیویورکر» مطرح شده، گفت: ریچل اویو تقریباً تمام توضیحات و اسنادی را که اصغر فرهادی و افرادی دیگر پیرامون ادعاهای مطرح شده در مقاله به او داده شده را نادیده گرفته و حذف کرده است. […]

  • یادداشت بابک صحرایی در سوگ جلال مقامی

    تریبون هنر: بابک صحرایی یادداشتی را در سوگ جلال مقامی منتشر کرد. به گزارش تریبون هنر، بابک صحرایی در صفحه اینستاگرامش درباره جلال مقامی، دوبلور برجسته که ساعاتی پیش درگذشت نوشت: جلال مقامی درگذشت میان اشک و خون این روزها، صدای خوش خاطره های بی تکرارِ گذشته، بار سفر بست […]

  • نظرات منتشر شده از داریوش ارجمند، فخیم زاده و سعید راد جعلی هستند

    تریبون هنر: نظرات منتشر شده و منتسب به داریوش ارجمند، مهدی فخیم زاده، سعید راد، پروانه معصومی و محمد کاسبی جعلی هستند. ایرنا نوشت: همزمان با بروز برخی اعتراض‌ها و نقش‌آفرینی سلبریتی‌ها و فضای مجازی، به نام برخی هنرمندان اکانت‌هایی در فضای مجازی ایجاد شده بود اما به سرعت مشخص […]

  • انتقاد «هیات اسلامی هنرمندان» از سلبریتی ها و کانون های صنفی

    تریبون هنر: هیات اسلامی هنرمندان در بیانیه ای پیرامون واقعه اخیر، بر لزوم پیگیری ترک فعل متولیان فرهنگی تا انتقاد از سلبریتی ها و کانون های به اصطلاح صنفی را مورد تاکید قرار داد و اعلام کرد:انقلاب اسلامی به برکت خون شهدا قدرتمندتر از همیشه است.   به گزارش تریبون […]

Ad
Ad
Ad
Ad
Ad