Ad


مرور فیلم های جشنواره فجر

مسخره باز؛ غیر قابل مقایسه به اتّهام سورئالیسم

به قلم سیدمحمد کاظمی

تریبون هنر _ سیدمحمد کاظمی: کار خیلی سختی ست که “مسخره باز” را در کنار دیگر آثار سینمایی ایران قرار داده و بخواهیم به مقایسه بپردازیم.”مسخره باز” کاملاً متفاوت از آثار دیگری ست که در سینمای داخلی مان می بینیم؛ هرچند شبیه به آن را بارها در هالیوود شاهد بوده ایم و احتمالاً واکنش هایمان ،خیلی مثبت و یا خیلی منفی بوده.صفر یا صد!
همایون غنی زاده با نگاهی که از تئاتر می آید ، تلاش کرده تا خلاقیت های ذهنی ( وگاهی کاملاً شخصی) خود را این بار در سینما پیاده کند؛ تلاشی به شدّت قابل تقدیر مثل زدنی! شاید برای نمایش فضاهای سورئال در سینمای ایران ، هنوز نیاز است که تمرکز بیشتری روی انتخاب لحن داشته باشیم ولی غنی زاده تقریباً لحن خودش را به خوبی ادا می کند.
طراحی صحنه ی خاص فیلم ، رنگ بندی منحصر به فرد و همینطور رقم خوردن اتفاق های خوب در بخش جلوه های ویژه میدانی ، “مسخره باز” را تبدیل به یکی از آثار قابل توجّه جشنواره سی و هفتم کرده.البتّه باید منتظر واکنش مخاطبین عام سینما نیز ماند.”مسخره باز” قطعاً باید با کمی تغییرات به اکران عمومی در آید.مثلاً اگر زمان فیلم کمی کوتاه تر شود ،پذیرش آن به مراتب راحت تر می شود.
بازی های بسیار خوبی از علی نصیریان و صابر ابر را در “مسخره باز” شاهد هستیم.هر چند از گروه بازیگری این اثر ، توقّعی به غیر از خوب بودن نمی رود.ولی نکته مهم اینجاست که دقیقاً حس می کنیم هنرپیشه های این فیلم فانتزی ، با تمام وجود در “مسخره باز” به ایفای نقش پرداخته اند و آن را کاملاً جدّی گرفته اند.
بی تردید اگر “مسخره باز” در بخش فیلمنامه کمی منسجم تر پیش می رفت ، ماحصل فیلم به مراتب شیرین تر می شد.هر چند به حدّی غنی زاده در فیلم خود با همه چیز شوخی کرده که می توان ایرادهای فیلمنامه آن را هم یک شوخی بزرگ دانست!

تاریخ انتشار :۱۴ بهمن ۱۳۹۷

مطالب مرتبط



شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام


*

code



یادداشت آرشیو

  • عبدارضا منجزی
    به بهانه ی تولد بازیگر ما....
    بهروز وثوقی، یه مرد بود ، یه مرد ..
    یادداشتی از عبدالرضا منجزی

    تریبون هنر _ عبدالرضا منجزی: دو تا بمب اتم باید ترکونده شود ، زمین و زمان رو شخم بزند ، این و آن را بهم بدوزد، یه انرژی هایی رها بشود، یک چیزهایی در چیزی دیگر قاطی بشود تا یه همچو موجود عجیبی مثل تو ، از توش دربیاید، تا […]

  • مسعود فراستی
    خانم ها، آقایان! نظرشماچیست؟
    آیا فراستی عاشق شده است؟
    به قلم سیدمحمد کاظمی

    تریبون هنر: پدیده ی عجیبی ست این عشق.ماجرای غریبی ست این عشق.فقط عشق می تواند سیاه ترین صحنه های زندگی و مقوّا ترین آدم های اجتماع را تبدیل به بهترین پلان ها و “درآمده ترین” شخصیّت ها کند‌. خانم ها، آقایان ! ما مسعود فراستی را خوب می شناختیم.او نوازنده […]

  • مردی بدون سایه

    تریبون هنر: علیرضا رئیسیان جزو فیلمساز های محترم سینمای ما به حساب می آید.او اعتبار و جایگاه ویژه ای را برای خودش در سینما پیدا کرده.در فیلم هایش تلاش می کند که هم الگوهای صحیح سینما را در نظر بگیرد و هم توجه مخاطب را جلب کند.به همین خاطر است […]

  • طلا

    تریبون هنر: “طلا” اصلاً فیلم بدی نیست.لازم دانستم یادداشت خودم را با این جمله شروع کنم تا همین اول کار ، جمله ی آخر را گفته باشم.ولی باز هم پای انتظارات برآورده نشده ی ما از یک کارگردان خوش سابقه به میان می آید. کارگردانی که “نفس عمیق” و “دربند” […]

  • زهرمار
    زهرمار؛ چیزی نزدیک به هیچ
    به قلم سیدمحمد کاظمی

    تریبون هنر: مگر می شود از جواد رضویان توقّع فیلمی غیر از ژانر کمدی را داشت؟ بدون استثنا تمام کسانی که آماده می شدند تا”زهرمار” را تماشا کنند ، منتظر اثری کمدی و البته خارج از قالب جشنواره بودند.انتظار دوم به صورت کامل برآورده شد.یعنی “زهر مار” به هیچ عنوان […]

Ad
Ad
Ad
Ad
Ad