Ad

دوست رابین ویلیامز

کوکو، گوریلی که با انسان ها حرف می زد درگذشت

این گوریل زبان محاوره را متوجه می‌شد

تریبون هنر: گوریل سخن‌دانی که با رابین ویلیامز ملاقات کرده و بارها موضوع فیلم‌های مستند شده بود، درگذشت.

کوکو، گوریلی که بیش از هزار کلمه اشاره‌ بلد بود و با رابین ویلیامز دیدار کرده و موضوع فیلم مستند باربت شرودر بود، پنجشنبه از دنیا رفت.

به گزارش بنیاد گوریل، کوکو ۴۶ ساله بود و در کالیفرنیا زندگی می‌کرد. وقتی وی سال ۱۹۷۸ روی جلد مجله نشنال جیوگرافیک جای گرفت دنیا از این که متوجه شد گوریل قادر است کلمات اشاره مختلفی یاد بگیرد، دچار شگفتی شد.

کوکو در باغ‌وحش سن فرانسیسکو متولد شده بود و دکتر پترسون روانشناس او را به بنیاد آورد تا برای پروژه زبان‌شناسی خود با وی کار کند. این گوریل زبان محاوره را متوجه می‌شد.

شرودر فیلمی با عنوان «کوکو: گوریل سخنور» از توانایی‌های وی ‌تهیه کرد که در جشنواره کن در بخش نوعی نگاه به نمایش درآمد.
این گوریل بار دیگر با یک بچه گربه روی جلد مجله نشنال جیوگرافیک جای گرفت و همین موجب شد تا به موضوع چندین مستند دیگر بدل شود و کتاب‌های کودک متعددی بر مبنای شخصیت وی شکل گرفت. «کوکو: گوریلی که با مردم حرف می‌زند» یکی از این فیلم‌های مستند بود که سال ۲۰۱۶ ساخته شد.

وی در طول زندگی‌اش از چندین بچه گربه مراقبت و آنها را بزرگ کرد.

کوکو و رابین ویلیامز

این گوریل سال ۲۰۰۱ با ویلیامز ملاقات کرد و وقتی مراقب وی سال ۲۰۱۴ خبر درگذشت ویلیامز را به وی داد، به عینه شاهد غمگین شدن وی شد. کوکو زبان اشاره «گریه» را آن روز نشان داده بود.
ویلیامز به عنوان یکی از اسطوره‌های سن‌فرانسیسکو به دیدار کوکو اسطوره دیگر این منطقه رفته بود و فیلمی از ملاقات این ۲، بازی کردن و شوخی‌کردنشان با هم توجه زیادی برانگیخت.

ویلیامز درباره این دیدار گفته بود: خیلی چیزها به هم گفتیم. کوکو انگلیسی می‌فهمد و از هزار علامت برای ابراز احساسات و افکارش درباره مسایل روزمره استفاده می‌کند.

وی افزوده بود: این یک تجربه جذاب و فراموش نشدنی بود.

کوکو که کتاب نیز می‌خواند، در فیلم‌های دیگر و برنامه‌های تلویزیونی نیز حضور یافته بود که «دخترهای طلایی» و «زن زیبا» از جمله آنها بود.

با درگذشت این گوریل وبسایت بنیاد گوریل به دلیل مراجعه زیاد با ترافیک روبرو شد.

کوکو

تاریخ انتشار :۲ تیر ۱۳۹۷

برچسب‌ها:,
مطالب مرتبط



شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام




یادداشت آرشیو

  • امیر جدیدی
    به بهانه تولّدش
    امیر جدیدی؛ یک سر و گردن بالاتر
    یادداشت سید محمد کاظمی

    تریبون هنر: امیر جدیدی یکی از بی سر و صدا ترین سوپر استارهای سینمای ایران است. او تمام تمرکزش را روی مسیری گذاشته که مقصد آن برای خیلی ها آرزوست. فیلم به فیلم بهتر می شود و به قول معروف “گاف” هم نمی دهد! نیازی به تلاش برای اثبات این […]

  • تک خال در حفره

    تریبون هنر _ بابک صحرایی: تک خال در حفره به کارگردانی بیلی وایلدر فیلمی نوآر با بازی کرک داگلاس در نقش یک خبرنگار فرصت طلب است که طمعش او را در مسیر تلخ بی بازگشتی قرار می دهد. تک خال در حفره از یک منظر، فیلمی درباره فریب جامعه توسط […]

  • دکتر ژیواگو

    تریبون هنر: فیلم دکتر ژیواگو شکوه خیانت و اندوه است. خیانت مردم به همدیگر، حاکمیت به مردم و عاشق و معشوق به هم که همگی با شکوه درخشانی به نمایش درآمده اند. در حقیقت هم همین است. خیانت هم به اندازه عشق می تواند باشکوه باشد. منتها شکوه عشق منجر به […]

  • آزاده صمدی

    تریبون هنر: پخش قسمت های شانزدهم و هفدهم “می خواهم زنده بمانم” یکی دیگر از ویژگی های این سریال را برجسته کرد و آن هم بازی فوق العاده حامد بهداد و آزاده صمدی، رو در روی یکدیگر بود. با توجّه به اینکه قبلاً در رابطه با بهداد صحبت کرده بودیم […]

  • اسب کهر را بنگر

    تریبون هنر _ بابک صحرایی: دوراهی انتقام از دوست خائن و دشمن دیرینه: اگر در چنین موقعیتی قرار بگیریم کدام را انتخاب می کنیم؟ پایان فیلم «اسب کهر را بنگر» ساخته فرد زینه مان پاسخی به این پرسش است. شاید برای خیلی از ما پیش بیاید که به نقطه ای […]

Ad
Ad
Ad
Ad
Ad
Ad