Ad

به بهانه انتشار آلبوم «منشور»؛

کاوه یغمایی فراموش شدنی نبود

تریبون هنر- سام شرف زاده: روزهای زیادی اگر از روزنامه نگاران و خبرنگاران حوزه موسیقی سوال می کردید چه خبر، در جواب می شنیدید «هیچ» تا زمانی که خبر انتشار آلبوم جدید کاوه یغمایی به صورت رسمی و مجاز در محافل موسیقایی به گوش رسید. فضای خطی موسیقی کشور روز به روز به شکستن و تحول نزدیک تر می شد تا به دوازده مرداد، به روز انتشار «منشور» رسیدیم. همه مخاطبین حرفه ای موسیقی کشور می دانند که حال موسیقی خوب نیست و در چنین شرایطی قطره ای نور برای کم کردن تاریکی، دریا به حساب می آید و البته که «منشور» قطره نبود! همین ابتدای یادداشت بگویم که آقایان پشت میز نشین یک نشان مثبت از ما دریافت می کنند. یک خواننده که برای خیلی ها عادت شده بود او را در قاب شبکه های ماهواره ای ببینند، امروز در کشور خودش به صورت رسمی فعالیت می کند و قرار است نهم و دهم مرداد ماه، تقریبا یک ماه پس از انتشار تازه ترین آلبوم خود کنسرت خود را روی صحنه ببرد.

 

کاوه یغمایی خواننده ای است که سخت می توان گفت مخاطب عام دارد. آن دسته از شنوندگان موسیقی که به سبک های غربی علاقه دارند، به اندازه کافی خوراک سالم از موسیقی داخل دریافت نمی کنند. آن ها که موسیقی راک و پاپ- راک را دنبال می کنند، قطعا علاقه دارند این موسیقی را با کلام فارسی بشنوند و در این سال ها مخاطب رضا یزدانی و گروهThe Ways  بوده اند و خدا را شکر که این دو را داشته ایم. کاوه یغمایی خواننده ای است که پس از نه سال به مارکت داخل برگشته و شنیدنش فارغ از آنچه می شنویم زیبا است و به یک ضیافت تبدیل شده و این صحبت نگارنده را تا تجربه نکنید سخت قابل درک است.

 

دو نکته طلایی در خصوص کاوه یغمایی وجود دارد که نباید ناگفته. اول اینکه مثل خیلی از خواننده ها نبود که با کم رنگ شدنش در فضای موسیقی که ممکن است دلایل مختلفی مثل ممنوع الکاری باشد، از خاطر مردم برود و فراموش شود. جایگاه خود در موسیقی و دل مخاطب را پیدا کرده بود و ستون های این جایگاه فروریختنی نیست مگر خود خواننده جایگاهش را متزلزل کند. دوم آنکه کار راحتی نیست پسر یک خواننده اسطوره ای باشید و بتوانید رفته رفته خود را از زیر سایه پدر کنار بکشید و به صورت مستقل کار کنید. خصوصا اگر پدر کوروش یغمایی، خالق «گل یخ» و خیلی از خاطرات چند نسل باشد. گفتنی ها در خصوص «منشور» زیاد است و نگارنده در قالب یک یادداشت دیگر به زودی با مخاطبین در ارتباط خواهد بود.

تاریخ انتشار :۱۸ مرداد ۱۳۹۵

برچسب‌ها:,
مطالب مرتبط



شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام




یادداشت آرشیو

  • منوچهر فرید؛ وداع با بازیگری از نسل طلایی سینمای ایران

    تریبون هنر: سینمای ایران یکی دیگر از چهره‌های ارزشمند خود را از دست داد. منوچهر فرید، بازیگر پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون، پس از سال‌ها زندگی در خارج از ایران، در ۸۹ سالگی چشم از جهان فروبست و نامش به خاطرات نسل‌های مختلف علاقه‌مندان سینما پیوست.   منوچهر فرید از […]

  • قرار بود آنتونی کوئین به جای بهروز وثوقی در داش آکل بازی کند

    تریبون هنر: قرار بود آنتونی کوئین به جای بهروز وثوقی در داش آکل مسعود کیمیایی بازی کند. این خبر شاید در ابتدا عجیب و دور از تصور باشد. اما حقیقت دارد. پس از موفقیت چشمگیر «قیصر» (۱۳۴۸) و «رضا موتوری» (۱۳۴۹)، مسعود کیمیایی تصمیم گرفت «داش‌آکل» را بر اساس داستان […]

  • آیا یاس هنوز «سلطان رپ فارسی» است؟

    تریبون هنر: «سلطان رپ فارسی»؛ لقبی که سال‌هاست کنار نام یاس شنیده می‌شود. لقبی که بی‌دلیل به دست نیامد؛ از تأثیرگذاری در رپ اجتماعی و محبوبیت گسترده، تا ساختن آثاری که هنوز هم جزو مهم‌ترین قطعات تاریخ رپ فارسی محسوب می‌شوند. رپ فارسی در این سال‌ها متوقف نشده است. نسل […]

  • تقاطع دو انتخاب: نیکی کریمی و هدیه تهرانی

    تریبون هنر: در پرنده پیش رو، به تقاطع دو انتخاب بین نیکی کریمی و هدیه تهرانی خواهیم پرداخت. تقاطع دو انتخاب، قصه «نه» گفتن‌ها و «بله» گفتن‌هاست. اینکه چگونه یک انتخاب، مسیر سرنوشت خود انسان یا دیگران را تغییر می دهد بازیگر باید «نه گفتن» را بلد باشد. بازیگران بزرگ، […]

  • لیتل بلک در؛ هفتاد سال ماندگاری یک لباس در سینما و مد

    تریبون هنر: لباس معروف به لیتل بلک درس (Little Black Dress) یا همان لباس مشکیِ ساده و مینیمال، بیش از هفتاد سال است که در سینما و مد، حضوری بی‌نظیر دارد. این لباس که در ابتدا توسط کوکو شانل به عنوان نمادی از آزادی و سادگی معرفی شد، با ورود […]

Ad