Ad

به بهانه انتشار آلبوم «منشور»؛

کاوه یغمایی فراموش شدنی نبود

تریبون هنر- سام شرف زاده: روزهای زیادی اگر از روزنامه نگاران و خبرنگاران حوزه موسیقی سوال می کردید چه خبر، در جواب می شنیدید «هیچ» تا زمانی که خبر انتشار آلبوم جدید کاوه یغمایی به صورت رسمی و مجاز در محافل موسیقایی به گوش رسید. فضای خطی موسیقی کشور روز به روز به شکستن و تحول نزدیک تر می شد تا به دوازده مرداد، به روز انتشار «منشور» رسیدیم. همه مخاطبین حرفه ای موسیقی کشور می دانند که حال موسیقی خوب نیست و در چنین شرایطی قطره ای نور برای کم کردن تاریکی، دریا به حساب می آید و البته که «منشور» قطره نبود! همین ابتدای یادداشت بگویم که آقایان پشت میز نشین یک نشان مثبت از ما دریافت می کنند. یک خواننده که برای خیلی ها عادت شده بود او را در قاب شبکه های ماهواره ای ببینند، امروز در کشور خودش به صورت رسمی فعالیت می کند و قرار است نهم و دهم مرداد ماه، تقریبا یک ماه پس از انتشار تازه ترین آلبوم خود کنسرت خود را روی صحنه ببرد.

 

کاوه یغمایی خواننده ای است که سخت می توان گفت مخاطب عام دارد. آن دسته از شنوندگان موسیقی که به سبک های غربی علاقه دارند، به اندازه کافی خوراک سالم از موسیقی داخل دریافت نمی کنند. آن ها که موسیقی راک و پاپ- راک را دنبال می کنند، قطعا علاقه دارند این موسیقی را با کلام فارسی بشنوند و در این سال ها مخاطب رضا یزدانی و گروهThe Ways  بوده اند و خدا را شکر که این دو را داشته ایم. کاوه یغمایی خواننده ای است که پس از نه سال به مارکت داخل برگشته و شنیدنش فارغ از آنچه می شنویم زیبا است و به یک ضیافت تبدیل شده و این صحبت نگارنده را تا تجربه نکنید سخت قابل درک است.

 

دو نکته طلایی در خصوص کاوه یغمایی وجود دارد که نباید ناگفته. اول اینکه مثل خیلی از خواننده ها نبود که با کم رنگ شدنش در فضای موسیقی که ممکن است دلایل مختلفی مثل ممنوع الکاری باشد، از خاطر مردم برود و فراموش شود. جایگاه خود در موسیقی و دل مخاطب را پیدا کرده بود و ستون های این جایگاه فروریختنی نیست مگر خود خواننده جایگاهش را متزلزل کند. دوم آنکه کار راحتی نیست پسر یک خواننده اسطوره ای باشید و بتوانید رفته رفته خود را از زیر سایه پدر کنار بکشید و به صورت مستقل کار کنید. خصوصا اگر پدر کوروش یغمایی، خالق «گل یخ» و خیلی از خاطرات چند نسل باشد. گفتنی ها در خصوص «منشور» زیاد است و نگارنده در قالب یک یادداشت دیگر به زودی با مخاطبین در ارتباط خواهد بود.

تاریخ انتشار :۱۸ مرداد ۱۳۹۵

برچسب‌ها:,
مطالب مرتبط



شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام




یادداشت آرشیو

  • راز سانتاویتوریا با بازی آنتونی کوئین

    تریبون هنر _ بابک صحرایی: راز سانتاویتوریا فیلم سرخوشانه و خوبی است که زیاد دیده نشده و قدر ندیده. فیلمی به کارگردانی استنلی کرامر و بازی بسیار زیبای آنتونی کوئین. فیلم داستان واقعی مردم شهری در ایتالیا به اسم سانتا ویتوریا است که شغل اصلی شان تولید شراب است و […]

  • الناز شاکردوست

    تریبون هنر: الناز شاکردوست معتقد است:هنرمند از لحظه‌ای که به خلق اثر می‌اندیشد، چه بخواهد و چه نخواهد مخاطبی در ذهن دارد. به گزارش تریبون هنر به نقل از روابط عمومی چهاردهمین جشن بزرگ منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران، الناز شاکردوست بازیگر و برنده تندیس بهترین بازیگر نقش اول زن […]

  • جای خالی نود
    سیر نزولی صدا و سیما
    جای خالی نود
    یادداشت سید محمد کاظمی

    تریبون هنر _ سید محمد کاظمی: سیر نزولی رسانه ی ملّی سال هاست که به جریان افتاده و آسیب های اغلب خود خواسته ی مسئولین تلویزیون، در طول این سال ها همواره جدّی تر از تلاش هایی بوده که برای نجات از یک “منجلاب” باید صورت بگیرد. بله! بی انصافی […]

  • چهلمین جشنواره فیلم فجر
    پیش به سوی جشنواره چهلم
    یادداشت سید محمد کاظمی

    تریبون هنر _ سید محمد کاظمی: چیزی تا برگزاری چهلمین دوره جشنواره فیلم فجر باقی نمانده و به نظر می رسد این دوره ، تفاوت های اساسی با تمام دوره های پیشین داشته باشد. جشنواره های سی و هشتم و سی و نهم با شرایط خاص برگزار شدند و بی […]

  • یادداشت بابک صحرایی درباره فیلم گربه سیاه
    یادداشت بابک صحرایی درباره فیلم گربه سیاه
    فیلم «گربه سیاه» آسیب شناسی اجتماعی مهمی دارد

    تریبون هنر _ بابک صحرایی: فیلم گربه سیاه آسیب شناسی اجتماعی مهمی دارد. نقدی آگاهانه و هوشمندانه که برآمده از معضلات روز جامعه است. جامعه ای که به فضای مجازی گره خورده و در بزنگاه های فردی و اجتماعی، بازار داغی برای ایجاد سوء تفاهم های ویرانگر و بزهکاری های […]

Ad
Ad
Ad
Ad
Ad
Ad