Ad

از «درکم کن» تا «دلخوشی»؛

موسیقی به دغدغه های جامعه نزدیکتر شد

تریبون هنر- سام شرف زاده: چاره ای جز این نیست که باور کنیم جریان اصلی موسیقی کشور، تنها برای استفاده و لذت در لحظه است و کمتر یک اثر قابل توجه به گوش می رسد. پیشتر هم در یادداشتی گفته بودم که هنر موسیقی در میان هنرهای هفت گانه، نزدیکترین به مردم است. اگر زلزله بیاید، بیست و چهار ساعت از آن نگذشته یک قطعه منتشر می شود و چنین پتانسیلی در هنرهای دیگر نیست و افسوس که کمتر از آن استفاده می شود. در این میان گاهی اتفاق خوبی رخ می دهد. خوانندگانی پیدا می شوند که از میزان تاثیر موسیقی بر جامعه آگاهی دارند و از یک تک آهنگ، پلی از جنس جلب توجه برای موضوعی خاص می سازند.

 

در چند روز گذشته دو قطعه موسیقایی قابل تقدیر به گوش مخاطب رسید. یکی «درکم کن» با ترانه ای از حسن علیشیری، آهنگسازی و صدای رضا یزدانی که همیشه از پیشتازان موسیقی کشور بوده و تنظیم بهروز پایگان و دیگری قطعه «دلخوشی» با ترانه ای از پریسا سیر، آهنگسازی امین قباد، تنظیم معین راهبر و با صدای خواننده خوش صدا و محبوب کشورمان امیرعباس گلاب. «درکم کن» نه تنها به بیماران اوتیسم پرداخته، بلکه تلنگری زده به افراد و خانواده هایی که با این بیماران در ارتباط هستند. «درکم کن» با بیان شرایط این بیماران، مخاطبی که شاید اصلا نداند اوتیسم چیست و با مبتلایان چطور باید رفتار کرد را به آگاهی می رساند. مخاطبی که در آینده شاید با یک فرد مبتلا به این بیماری هم خونی داشته باشد! در «دلخوشی» که به اعتقاد نگارنده در قالب ویدئو به بلوغ رسیده است، با چالش اهدای عضو رو به ور می شوید. موضوعی که شاید تا در شرایطش قرار نگیریم آن را درست درک نمی کنیم. امیرعباس گلاب خواننده ای است که مخاطب موسیقی همیشه با آثارش به خوبی ارتباط برقرار می کند و این نکته باعث شده شنونده به خوبی به آن شرایط سخت نزدیک شود.

 

نزدیک شدن موضوع یک اثر موسیقایی به موضوعات اجتماعی می تواند کورسوی امید را در دل آن ها که دغدغه هایشان را کمرنگ یا فراموش شده می دانند زنده نگه می دارد. به فردایی دلخوشیم که اتفاقات این چنینی را بیشتر ببینیم. آنچه باعث شد این یادداشت نوشته و به انتشار برسد، قدردانی از مولفین این دو اثر در حد توان نگارنده بود.

 

 

منبع: اختصاصی تریبون هنر

 

 

 

تاریخ انتشار :۴ مرداد ۱۳۹۵

برچسب‌ها:, ,
مطالب مرتبط



شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام




یادداشت آرشیو

  • فرامرز صدیقی

    تریبون هنر: در تمام یک سال گذشته به رسم همه احوالپرسی‌هایمان از هنرمندان قدیمی، دنبال باریگری بودیم که با وجود پیدا کردن شماره تلفنش، هیچ گاه موفق به صحبت با او نشدیم و حتی پیگیری از برخی همکارانش در خانه سینما نشان می‌داد آن‌ها هم به دنبال رد و نشانی […]

  • نمایشگاه نقاشی مسعود کیمیایی

    تریبون هنر _ بابک صحرایی: نقاشی های مسعود کیمیایی جهان بینی منحصر به فردی دارند. کمپوزوسیونی خاص و نوآورانه و برآمده از زندگی انسان امروز دارند و با عصیانی که منجر به خشمی آگاهانه شده همراهند. انگار مانیفست و جهان بینی و تفکر خالق خود در تمام این سال ها […]

  • بهروز وثوقی
    نزدیک تر از همیشه به وطن
    بهروز را به آقای وثوقی ترجیح می دهیم
    یادداشت سید محمد کاظمی

    تریبون هنر _ سید محمد کاظمی: بهروز وثوقی را می شد داشته باشیم که خب نداشتیم! کمی خودش نخواست و کمی بیشتر از خودش دیگران. دیگرانی که خیلی وقت ها جایگاه “لولو خورخوره” را داشته اند؛ یعنی هم ترسناک بوده اند و هم واقعیّت حضورشان در شک و شبهات گرفتار […]

  • نیکی کریمی

    تریبون هنر: نیکی کریمی از پرافتخارترین زنان سینماگر در تاریخ سینمای ایران است. او متولد ۱۹ آبان ۱۳۵۰ در تهران است. او پرافتخارترین زن سینماگر ایرانی در عرصه های بین المللی است و جوایز متعددی را برای بازیگری و کارگردانی از جشنواره های معتبر کشورهای مختلف دریافت کرده است و در […]

  • بازی مرکب
    هیاهو برای هیچ
    بازی مرکّب سریال خوبی است، همین!
    یادداشت سید محمد کاظمی

    تریبون هنر _ سید محمد کاظمی: تمام فضای مجازی پر شده از تصاویر و مطلب هایی که هر کدامشان به نوعی کنایه می زنند به یک سریال کره ای. سریالی کره ای با عنوان “بازی مرکّب” که از شبکه مطرح نتفلیکس پخش شده و ظاهراً استقبال فوق العاده ای را […]

Ad
Ad
Ad
Ad
Ad