Ad


انتقاد زهرا صبری از پخش اینترنتی «ننه دلاور»

تریبون هنر: زهرا صبری می‌گوید: قرارداد فیلم – تئاترهای ما انگار یک شاه‌کلید بوه، اما آیا با شاه‌کلید هر دری را باید باز کرد؟!

کارگردان نمایش «ننه دلاور» در پی حاشیه‌های پیش آمده بر سر پخش و فروش فیلم تئاترها و اعتراض تعدادی از کارگردان‌ها مبنی بر بی‌اطلاعی از این اتفاق، به ایسنا گفت:‌ همه حرف و سوال من از ناشر فیلم – تئاتر نمایشم که سال ۱۳۹۳ در تئاتر شهر اجرا شد، این است که چرا برای پخش این اثر در فضای اینترنت از من سوال پرسیده نشد و اجازه‌ای نگرفتند؟

او با بیان اینکه وقتی فیلم تئاتر «ننه دلاور» آماده شد، حرف از vod و فیلیمو نبود، به یادداشت محمد رحمانیان اشاره کرد و افزود: هر آنچه باید گفته می‌شد را آقای رحمانیان گفته‌اند و تنها تفاوت‌مان این است که من از ابتدا هم اعتماد نداشتم و الان به این عدم اعتماد رسیدم.

صبری افزود: وقتی نسخه تصویری نمایش «ننه دلاور» با تدوین نه چندان مناسب آماده شد، به دلیل اینکه فیلم دیگری از این نمایش نداشتم طی یک قرارداد ۳۰ به ۷۰ درصد به سود ناشر قبول کردم این فیلم در بازار توزیع شود ولی تا کنون هیچ ارتباطی میان من و ناشر وجود نداشته تا اینکه اخیرا از انتشار نسخه تصویری نمایشم در فضای اینترنت مطلع شدم گرچه گویا این اتفاق مدت‌ها قبل انجام شده است.

این کارگردان تئاتر ادامه داد:‌ سال قبل با خانم معتمدآریا صحبتی کرده بودم که «ننه دلاور» ما آنطور که باید دیده نشد و مایل هستم آن را دوباره اجرا کنیم. البته این خواست گروه هم بود منتها قبلا شرایطش برای من خیلی مهیا نبود. با این حال همیشه در گروه ما این حرف بود که یک بار دیگر «ننه دلاور» را اجرا کنیم. اما با این وضعی که از آن مطلع هم نبودم، آیا می‌شود این کار را انجام داد؟ ما برای این نمایش چند ماه تمرین کرده و ماه‌ها زحمت کشیده بودیم و الان این را قبول ندارم که بگویند بر اساس «قرارداد» پخش اینترنتی نمایش من انجام شده است. این قراردادها انگار مثل شاه کلید هستند که به هر قفلی می‌خورند، اما آیا درست است هر کسی که شاه‌کلید دارد هر دری را باز کند؟

صبری با اشاره به فیلم تئاترهایی که توسط کمپانی تئاتر لندن در چند وقت اخیر و هر کدام فقط به مدت یک هفته پخش اینترنتی و رایگان داشته‌اند، گفت: چنین برخوردی با فیلم – تئاتر به این معناست که آن‌ها حتی در فضای مجازی ماهیت اجرای زنده را برای مخاطب خود رعایت کرده‌اند، اما متاسفانه برای فیلم – تئاترهای ما چنین اتفاقی نیفتاده و الان آن‌ها مادام‌العمر در دسترس هستند. این کار یک کاسبی است که جایش در تئاتر نیست.

تاریخ انتشار :۱۴ خرداد ۱۳۹۹

برچسب‌ها:,
مطالب مرتبط



شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام




یادداشت آرشیو

  • منوچهر فرید؛ وداع با بازیگری از نسل طلایی سینمای ایران

    تریبون هنر: سینمای ایران یکی دیگر از چهره‌های ارزشمند خود را از دست داد. منوچهر فرید، بازیگر پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون، پس از سال‌ها زندگی در خارج از ایران، در ۸۹ سالگی چشم از جهان فروبست و نامش به خاطرات نسل‌های مختلف علاقه‌مندان سینما پیوست.   منوچهر فرید از […]

  • قرار بود آنتونی کوئین به جای بهروز وثوقی در داش آکل بازی کند

    تریبون هنر: قرار بود آنتونی کوئین به جای بهروز وثوقی در داش آکل مسعود کیمیایی بازی کند. این خبر شاید در ابتدا عجیب و دور از تصور باشد. اما حقیقت دارد. پس از موفقیت چشمگیر «قیصر» (۱۳۴۸) و «رضا موتوری» (۱۳۴۹)، مسعود کیمیایی تصمیم گرفت «داش‌آکل» را بر اساس داستان […]

  • آیا یاس هنوز «سلطان رپ فارسی» است؟

    تریبون هنر: «سلطان رپ فارسی»؛ لقبی که سال‌هاست کنار نام یاس شنیده می‌شود. لقبی که بی‌دلیل به دست نیامد؛ از تأثیرگذاری در رپ اجتماعی و محبوبیت گسترده، تا ساختن آثاری که هنوز هم جزو مهم‌ترین قطعات تاریخ رپ فارسی محسوب می‌شوند. رپ فارسی در این سال‌ها متوقف نشده است. نسل […]

  • تقاطع دو انتخاب: نیکی کریمی و هدیه تهرانی

    تریبون هنر: در پرنده پیش رو، به تقاطع دو انتخاب بین نیکی کریمی و هدیه تهرانی خواهیم پرداخت. تقاطع دو انتخاب، قصه «نه» گفتن‌ها و «بله» گفتن‌هاست. اینکه چگونه یک انتخاب، مسیر سرنوشت خود انسان یا دیگران را تغییر می دهد بازیگر باید «نه گفتن» را بلد باشد. بازیگران بزرگ، […]

  • لیتل بلک در؛ هفتاد سال ماندگاری یک لباس در سینما و مد

    تریبون هنر: لباس معروف به لیتل بلک درس (Little Black Dress) یا همان لباس مشکیِ ساده و مینیمال، بیش از هفتاد سال است که در سینما و مد، حضوری بی‌نظیر دارد. این لباس که در ابتدا توسط کوکو شانل به عنوان نمادی از آزادی و سادگی معرفی شد، با ورود […]

Ad