فیلم هناس؛ در میان قصه گویی و مستند
یادداشت سید محمد کاظمیتریبون هنر _ سید محمد کاظمی: اشکالِ فیلم اینجاست که زیادی سفارشی ساخته شده.این ویژگی تا حدّ زیادی از جنبه ی سینمایی اش می کاهد. ارزش های معنوی کار باعث می شود که در نقد اثر دست به عصا رفتار کنیم.
“هناس” از لحاظ سینمایی دو ویژگی منحصر به فرد دارد که ترجیح می دهیم روی همین ویژگی ها مانور کنیم.
فیلم، زاویه نگاه بسیار خوبی دارد و شاید یکی از دو امتیاز اصلی اش همین باشد. نگاهی از دوربین شخصیّت زنِ داستان که اتفاقاً در روایت قصّه دچار تحوّل می شود؛ هر چند این تحوّل هم متاسفانه چندان سینمایی نیست ولی ارزشمند به حساب می آید.
مریلا زارعی همیشه خوب بازی می کند. به ندرت پیش آمده در کارنامه ی کاری او از جایی به بعد ، شاهد نقص و ضعف و کم کاری باشیم. به نظر می رسد بازی در نقش همسر یک دانشمند هسته ای ، انگیزه ی خوبی را برایش ایجاد کرده که تا حدّ زیادی برای خود نمایی کافی ست. بازی مریلا دومین امتیاز سینمایی “هناس” است.
ای کاش فیلم کمی سینمایی تر ساخته می شد تا هذیان گویی میان قصّه گویی و مستند مخاطب را آزار نمی داد.
در صفحه اینستاگرام تریبون هنر با ما همراه باشید
تاریخ انتشار :۱۸ بهمن ۱۴۰۰
