Ad


در تالار وحدت

نشست خبری اپرای «پردیس و پریسا» با حضور «لوریس چکناوریان» برگزار شد

گزارش کامل را در تریبون هنر ببینید

تریبون هنر: اپرای پردیس و پریسا اثری فاخر و دیرین است که حدود ۴۷ سال پیش توسط لوریس چکناواریان، آهنگساز، رهبر ارکستر و البته از چهره‌های سرشناسِ جهانی در موسیقی ارکسترال و کلاسیک؛ ساخته شده و به روی صحنه رفته است. سال گذشته به مناسبت زادروزِ هشتاد سالگیِ ایشان و طی مراسم بزرگداشتی، این اپرا باز هم به روی صحنه رفت. این اتفاق که وقوع آن، هم برای موسیقی ارکسترال و هم برای تمامیِ اجراهای صحنه‌ای بسیار مغتنم است؛ امسال نیز در ۱۵ و ۱۶ بهمن در تالار وحدت دوباره تکرار خواهد شد و البته این‌بار با توجهِ بیشتر به فضاسازی هر چه نزدیک‌تر به هویت اصلی اپرا و تمرکز جدی‌تر بر بخشِ نمایشی آن. چکناواریان که فروتنانه و با رویکردِ حمایت از هنرمندان جوان، رهبری این ارکستر را به پیمان منصوری سرپرست گروه آیو که سال پیش نیز این مهم را بر عهده‌ داشت سپرده است؛ امروز به همراه دیگر دست اندرکاران این پروژه در نشست خبری‌ای که در تالار وحدت برگزار شد برای پاسخ‌گویی به پرسش‌های اصحاب رسانه حضور پیدا کرد. با گزارشی از این نشست همراهمان باشید.

لوریس چکناواریان آهنگساز اپرای «پردیس و پریسا» در این نشست رسانه ای توضیح داد: بسیار خوشحالم که دوباره شرایطی فراهم شده که تعدادی از هنرمندان جوان عرصه موسیقی با همراهی یک گروه اجرایی خوب و منسجم می‌تواند اثر «پردیس و پریسا» را روی صحنه ببرد. این اثر یکی از کارهای سنگین من در عرصه آهنگسازی است که به آن علاقه فراوانی دارم. این پروژه از آن کارهایی است که باید بخش خصوصی آن را انجام می داد که خوشبختانه این امکان میسر شد و من بسیار خوشحالم که یک اپرای عاشقانه این بار روی صحنه تالار وحدت پیش روی مخاطبان قرار می گیرد.

او ادامه داد: من خوشحالم که در این اجرا بهترین نوازنده‌ها و خواننده‌های موسیقی کلاسیک حضور پیدا کرده.اند کما اینکه خودم اصلا نمی توانستم از پس این پروژه سنگین بربیایم. به هر حال اجرای یک پروژه در حوزه موسیقی کلاسیک یک علم است که من دیگر توان انجام همه آن را ندارم اما بسیار خرسندم که یک رهبر جوان به نام پیمان منصوری در کنار نوازنده‌های صاحب نام جوان این پروژه را به سرانجام رساندند. ما باید از جوانان کمک بگیریم تا از آنها به عنوان نسل آینده موسیقی استفاده کنیم. قطعا اجرای چنین پروژه هایی نیازمند پشتیبانی های فراوانی است که در حال حاضر دوستان به بهترین شکل ممکن آن را اجرا می کنند. همان طور که گفتم حضور در یک ارکستر به عنوان رهبر برای من دیگر کار سختی است ضمن اینکه برای آن مجموعه ای که من بخواهم به عنوان رهبر ارکستر حضور داشته باشم باید بودجه زیادی داشت چرا که ما هنوز در کشورمان آن قدر نوازنده قدرتمند نداریم که بتواند از پس اپراهای سنگین بربیاید . البته که در این اجرا بچه های نوازنده نهایت کوشش خود را انجام داده اند اما باید بپذیریم که برای اجرای اپراهای من از جمله «مولانا»، «رستم و سهراب»، «ضحاک»، «خودکشی صادق هدایت» باید هزینه زیادی را صرف کرد زیرا کاری که من می خواهم انجام دهم باید ترکیبی از نوازندگان قدرتمند ایرانی و خارجی باشد که فعلا امکان اجرای آن در ایران میسر نیست اما امیدوارم بالاخره روزی شرایطی فراهم شود که بتوانیم با ارکسترهای خارجی این آثار را اجرا کنیم.

چکناواریان در پاسخ به سوالی مبنی بر حساسیت‌هایی که بر سر حضور و اجرای زنان در اپرا وجود دارد گفت: خدا در دنیا مرد و زن را آفریده و دست به دست می‌توانیم دنیا را بسازیم. با زبان فارسی هم می‌توان سخنان خوب بر زبان راند و هم می‌توان ناسزا گفت پس می‌شود گفت که زبان فارسی بد است یا ایراد دارد؟ خیر. چرا موسیقی خوب باید جورِ موسیقی بد را بکشد؟ موسیقی زبان خداست و خدا زن و مرد را مساوی آفریده است.

پیمان منصوری رهبر ارکستر اپرای «پردیس و پریسا» نیز در این نشست خبری گفت: پروژه «پردیس و پریسا» بیشتر یک اجرای تئاتری است که در آن تلاش کردیم در کنار موسیقی به موضوع دیالوگ نیز توجه ویژه ای داشته باشیم. این پروژه نسبت به اجرای سال گذشته شکل گسترده تری دارد که سعی شده به فضای اپرا نزدیک شود. کما اینکه خوشحالیم نوازندگانی در مجموعه ارکستر حضور دارند که همگی از بهترین نوازندگان کشورمان هستند.

محمدباقر نحوی تهیه کننده اپرای «پردیس و پریسا» نیز در این نشست با بیان اینکه هزینه کرد برای این پروژه بازگشت مالی را به همراه نخواهد داشت، بیان کرد: بنده تحقیقات زیادی را در عرصه موسیقی و اپرا و نحوه اجرای آن در کشورهای خارجی انجام دادم و باید بگویم بر اساس این تحقیقات به نتیجه رسیدم که این گونه هنری از نظر اقتصادی اصلا بازگشتی ندارد. به همین جهت باید به این نکته اشاره کنم که ورودم به این پروژه اصلا بر اساس منویات اقتصادی نبوده بلکه تلاش کردم به سهم خودم گامی را در جهت فعالیت های فرهنگی بردارم که بر اساس آن مخاطب ترغیب شود تا به تماشای یک برنامه فرهنگی اقدام کند. من بر این باورم اگر چنین مسائلی به عنوان یک فرهنگ جا بیفتد قطعا شاهد اتفاقات خوبی برای موسیقی و تئاتر کشور خواهیم بود.

 

 

 

 

تاریخ انتشار :۸ بهمن ۱۳۹۷

مطالب مرتبط



شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام


*

code



یادداشت آرشیو

  • عبدارضا منجزی
    به بهانه ی تولد بازیگر ما....
    بهروز وثوقی، یه مرد بود ، یه مرد ..
    یادداشتی از عبدالرضا منجزی

    تریبون هنر _ عبدالرضا منجزی: دو تا بمب اتم باید ترکونده شود ، زمین و زمان رو شخم بزند ، این و آن را بهم بدوزد، یه انرژی هایی رها بشود، یک چیزهایی در چیزی دیگر قاطی بشود تا یه همچو موجود عجیبی مثل تو ، از توش دربیاید، تا […]

  • مسعود فراستی
    خانم ها، آقایان! نظرشماچیست؟
    آیا فراستی عاشق شده است؟
    به قلم سیدمحمد کاظمی

    تریبون هنر: پدیده ی عجیبی ست این عشق.ماجرای غریبی ست این عشق.فقط عشق می تواند سیاه ترین صحنه های زندگی و مقوّا ترین آدم های اجتماع را تبدیل به بهترین پلان ها و “درآمده ترین” شخصیّت ها کند‌. خانم ها، آقایان ! ما مسعود فراستی را خوب می شناختیم.او نوازنده […]

  • مردی بدون سایه

    تریبون هنر: علیرضا رئیسیان جزو فیلمساز های محترم سینمای ما به حساب می آید.او اعتبار و جایگاه ویژه ای را برای خودش در سینما پیدا کرده.در فیلم هایش تلاش می کند که هم الگوهای صحیح سینما را در نظر بگیرد و هم توجه مخاطب را جلب کند.به همین خاطر است […]

  • طلا

    تریبون هنر: “طلا” اصلاً فیلم بدی نیست.لازم دانستم یادداشت خودم را با این جمله شروع کنم تا همین اول کار ، جمله ی آخر را گفته باشم.ولی باز هم پای انتظارات برآورده نشده ی ما از یک کارگردان خوش سابقه به میان می آید. کارگردانی که “نفس عمیق” و “دربند” […]

  • زهرمار
    زهرمار؛ چیزی نزدیک به هیچ
    به قلم سیدمحمد کاظمی

    تریبون هنر: مگر می شود از جواد رضویان توقّع فیلمی غیر از ژانر کمدی را داشت؟ بدون استثنا تمام کسانی که آماده می شدند تا”زهرمار” را تماشا کنند ، منتظر اثری کمدی و البته خارج از قالب جشنواره بودند.انتظار دوم به صورت کامل برآورده شد.یعنی “زهر مار” به هیچ عنوان […]

Ad
Ad
Ad
Ad
Ad