Ad

یادداشت سامان سالور درباره کامیون

کامیون؛ در جستجوی نیمه گمشده یا داعشی ها با شما ایزدی ها چه کار دارند؟

فیلمی از کامبوزیا پرتوی

تریبون هنر _ سامان سالور: کامبوزیا پرتوی تمام تلاشش را برای ساخت فیلمی متفاوت و آبرومند غیر شهری کرده و از این حیث کامیون نگاه مستقلی به ماجرای داعش و حضورشان در نزدیکی مرزهای غربی دارد اما برای رکورددار سیمرغ بلورین فیلمنامه جشنواره فجر و یکی از کارگردانانی که فیلمنامه را جدی؛ تخصصی و حرفه ای دنبال می کند؛خیلی عجیب است که قصه آخرین فیلمش؛کامیون تا یک سوم زمان فیلم هنوز راه نیفتاده؛(شما بخوانید شروع نشده)
طرح کلی فیلمنامه فیلم قدیمی و کهنه و ترکیبی از ایده سریال پایتخت( که طرح اولیه اش مربوط به تورج اصلانی بود) و سفری اودیسه وار از مرزهای غربی تا پایتخت و خیابانهای شلوغ و مشکلات و معضلاتش است؛ در این میان اما آنچه آزاردهنده و حوصله سر بر است؛ تکرار مکررات جستجوی راننده و زن جوان کرد همراه نوزادش و برادر شوهر نوجوان برای یافتن شوهری بی خیال و بی توجه است که حتی شماره موبایلش را اززنی که عاشقانه پی گیرش است؛دریغ کرده و و حتی پس از هجده ماه یک تماس هم با نوعروس جوان و زیبایش نگرفته؛در این بین اما آنچه این فیلم سخت و جاده ای را از جذابیت و نفس می اندازد؛ حضور چند باره تیپ ها و آدمها و لوکیشن های بی تأثیر مانند؛ شخصیت نیکی کریمی در نقش خودش( با آن لحن و دیالوگ عجیب در مورد داعشی ها و ایزدی ها)؛ تیپ جگرکی رقاص و پسر چاق و بی خاصیت و زن خشن و بی رحم که می خواهد کودک را به گروگان بگیرد با بازی شایسته ایرانی و میوه فروش و بقال و مصالح فروش و قس علی هذاست…
با وجود تجربه موفق پرتوی در فیلمهای پیشین و بازی گرفتن از بسیاری از کودکان و نابازیگران در فیلم های ماندگاری چون بازی بزرگان و کافه ترانزیت؛ در کامیون ؛ انتخاب و حضور بازیگران نقش های مکمل و فرعی ( خصوصاً زن جوان با بینی و صورتی امروزی نه بکر و طبیعی)سمپات و باورپذیر نیست (و با بستن روسری بر روی دهان و بینی هم نجات پیدا نمی کند)وبه زعم نگارنده؛ بازی سعید آقاخانی نیز با همه احترام و تفاوت و زحمتی که برای ادای لهجه های مختلف کشیده، متاسفانه به دلیل وجود نداشتن لحظه های دراماتیک و سکانس های پرتنش و موفق در سطح و تحمل یک گریم سنگین( با اجرای خوب بابک اسکندری) باقی می ماند و حیف می شود؛
در مورد تصاویر و فضاسازی بصری فیلم نیز ؛با توجه به استفاده کامیون ازفضای جاده ای و جغرافیای مرزی و کوهستانی کردستان و برفی؛در یک سوم شروع به نظر می رسد که انتظار بیشتری از فیلمبرداری چون تورج اصلانی که تجربه های گوناگونی از این دست داشته و پیش از این به اندازه کافی جسارتش را ثابت کرده می توان داشت که به نوبه خود عقیم باقی مانده است.

پیش بینی سیمرغ:
کامیون در رشته های بهترین بازیگر نقش اول مرد و چهره پردازی شانس کاندیدا شدن و تصاحب سیمرغ دارد

تاریخ انتشار :۱۸ بهمن ۱۳۹۶

برچسب‌ها:, , , ,
مطالب مرتبط



شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام




یادداشت آرشیو

  • منوچهر فرید؛ وداع با بازیگری از نسل طلایی سینمای ایران

    تریبون هنر: سینمای ایران یکی دیگر از چهره‌های ارزشمند خود را از دست داد. منوچهر فرید، بازیگر پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون، پس از سال‌ها زندگی در خارج از ایران، در ۸۹ سالگی چشم از جهان فروبست و نامش به خاطرات نسل‌های مختلف علاقه‌مندان سینما پیوست.   منوچهر فرید از […]

  • قرار بود آنتونی کوئین به جای بهروز وثوقی در داش آکل بازی کند

    تریبون هنر: قرار بود آنتونی کوئین به جای بهروز وثوقی در داش آکل مسعود کیمیایی بازی کند. این خبر شاید در ابتدا عجیب و دور از تصور باشد. اما حقیقت دارد. پس از موفقیت چشمگیر «قیصر» (۱۳۴۸) و «رضا موتوری» (۱۳۴۹)، مسعود کیمیایی تصمیم گرفت «داش‌آکل» را بر اساس داستان […]

  • آیا یاس هنوز «سلطان رپ فارسی» است؟

    تریبون هنر: «سلطان رپ فارسی»؛ لقبی که سال‌هاست کنار نام یاس شنیده می‌شود. لقبی که بی‌دلیل به دست نیامد؛ از تأثیرگذاری در رپ اجتماعی و محبوبیت گسترده، تا ساختن آثاری که هنوز هم جزو مهم‌ترین قطعات تاریخ رپ فارسی محسوب می‌شوند. رپ فارسی در این سال‌ها متوقف نشده است. نسل […]

  • تقاطع دو انتخاب: نیکی کریمی و هدیه تهرانی

    تریبون هنر: در پرنده پیش رو، به تقاطع دو انتخاب بین نیکی کریمی و هدیه تهرانی خواهیم پرداخت. تقاطع دو انتخاب، قصه «نه» گفتن‌ها و «بله» گفتن‌هاست. اینکه چگونه یک انتخاب، مسیر سرنوشت خود انسان یا دیگران را تغییر می دهد بازیگر باید «نه گفتن» را بلد باشد. بازیگران بزرگ، […]

  • لیتل بلک در؛ هفتاد سال ماندگاری یک لباس در سینما و مد

    تریبون هنر: لباس معروف به لیتل بلک درس (Little Black Dress) یا همان لباس مشکیِ ساده و مینیمال، بیش از هفتاد سال است که در سینما و مد، حضوری بی‌نظیر دارد. این لباس که در ابتدا توسط کوکو شانل به عنوان نمادی از آزادی و سادگی معرفی شد، با ورود […]

Ad