Ad

یادداشت سامان سالور درباره کامیون

کامیون؛ در جستجوی نیمه گمشده یا داعشی ها با شما ایزدی ها چه کار دارند؟

فیلمی از کامبوزیا پرتوی

تریبون هنر _ سامان سالور: کامبوزیا پرتوی تمام تلاشش را برای ساخت فیلمی متفاوت و آبرومند غیر شهری کرده و از این حیث کامیون نگاه مستقلی به ماجرای داعش و حضورشان در نزدیکی مرزهای غربی دارد اما برای رکورددار سیمرغ بلورین فیلمنامه جشنواره فجر و یکی از کارگردانانی که فیلمنامه را جدی؛ تخصصی و حرفه ای دنبال می کند؛خیلی عجیب است که قصه آخرین فیلمش؛کامیون تا یک سوم زمان فیلم هنوز راه نیفتاده؛(شما بخوانید شروع نشده)
طرح کلی فیلمنامه فیلم قدیمی و کهنه و ترکیبی از ایده سریال پایتخت( که طرح اولیه اش مربوط به تورج اصلانی بود) و سفری اودیسه وار از مرزهای غربی تا پایتخت و خیابانهای شلوغ و مشکلات و معضلاتش است؛ در این میان اما آنچه آزاردهنده و حوصله سر بر است؛ تکرار مکررات جستجوی راننده و زن جوان کرد همراه نوزادش و برادر شوهر نوجوان برای یافتن شوهری بی خیال و بی توجه است که حتی شماره موبایلش را اززنی که عاشقانه پی گیرش است؛دریغ کرده و و حتی پس از هجده ماه یک تماس هم با نوعروس جوان و زیبایش نگرفته؛در این بین اما آنچه این فیلم سخت و جاده ای را از جذابیت و نفس می اندازد؛ حضور چند باره تیپ ها و آدمها و لوکیشن های بی تأثیر مانند؛ شخصیت نیکی کریمی در نقش خودش( با آن لحن و دیالوگ عجیب در مورد داعشی ها و ایزدی ها)؛ تیپ جگرکی رقاص و پسر چاق و بی خاصیت و زن خشن و بی رحم که می خواهد کودک را به گروگان بگیرد با بازی شایسته ایرانی و میوه فروش و بقال و مصالح فروش و قس علی هذاست…
با وجود تجربه موفق پرتوی در فیلمهای پیشین و بازی گرفتن از بسیاری از کودکان و نابازیگران در فیلم های ماندگاری چون بازی بزرگان و کافه ترانزیت؛ در کامیون ؛ انتخاب و حضور بازیگران نقش های مکمل و فرعی ( خصوصاً زن جوان با بینی و صورتی امروزی نه بکر و طبیعی)سمپات و باورپذیر نیست (و با بستن روسری بر روی دهان و بینی هم نجات پیدا نمی کند)وبه زعم نگارنده؛ بازی سعید آقاخانی نیز با همه احترام و تفاوت و زحمتی که برای ادای لهجه های مختلف کشیده، متاسفانه به دلیل وجود نداشتن لحظه های دراماتیک و سکانس های پرتنش و موفق در سطح و تحمل یک گریم سنگین( با اجرای خوب بابک اسکندری) باقی می ماند و حیف می شود؛
در مورد تصاویر و فضاسازی بصری فیلم نیز ؛با توجه به استفاده کامیون ازفضای جاده ای و جغرافیای مرزی و کوهستانی کردستان و برفی؛در یک سوم شروع به نظر می رسد که انتظار بیشتری از فیلمبرداری چون تورج اصلانی که تجربه های گوناگونی از این دست داشته و پیش از این به اندازه کافی جسارتش را ثابت کرده می توان داشت که به نوبه خود عقیم باقی مانده است.

پیش بینی سیمرغ:
کامیون در رشته های بهترین بازیگر نقش اول مرد و چهره پردازی شانس کاندیدا شدن و تصاحب سیمرغ دارد

تاریخ انتشار :۱۸ بهمن ۱۳۹۶

برچسب‌ها:, , , ,
مطالب مرتبط



شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام




یادداشت آرشیو

  • مهران احمدی

    تریبون هنر: بابک صحرایی در نقدی بر سریال «می خواهم زنده بمانم» که در شماره جدید مجله فیلم امروز منتشر شده، به بازی مهران احمدی در این سریال پرداخته است. بابک صحرایی درباره مهران احمدی نوشته: مهران احمدی برگ برنده دیگر این سریال است. بهمن دشتی یک شخصیت فرعی است […]

  • نقد سریال می خواهم زنده بمانم

    تریبون هنر _ بابک صحرایی: سریال «می خواهم زنده بمانم» (شهرام شاه حسینی) با استقبال خوبی مواجه شده. دارای مولفه های جذب مخاطب است. قصه ای پرکشش دارد با شخصیت هایی که همذات پنداری ایجاد می کنند و بازیگرهای توانایی که به خوبی از پس ایفای نقش ها برآمده اند. […]

  • امیر جدیدی
    به بهانه تولّدش
    امیر جدیدی؛ یک سر و گردن بالاتر
    یادداشت سید محمد کاظمی

    تریبون هنر: امیر جدیدی یکی از بی سر و صدا ترین سوپر استارهای سینمای ایران است. او تمام تمرکزش را روی مسیری گذاشته که مقصد آن برای خیلی ها آرزوست. فیلم به فیلم بهتر می شود و به قول معروف “گاف” هم نمی دهد! نیازی به تلاش برای اثبات این […]

  • تک خال در حفره

    تریبون هنر _ بابک صحرایی: تک خال در حفره به کارگردانی بیلی وایلدر فیلمی نوآر با بازی کرک داگلاس در نقش یک خبرنگار فرصت طلب است که طمعش او را در مسیر تلخ بی بازگشتی قرار می دهد. تک خال در حفره از یک منظر، فیلمی درباره فریب جامعه توسط […]

  • دکتر ژیواگو

    تریبون هنر: فیلم دکتر ژیواگو شکوه خیانت و اندوه است. خیانت مردم به همدیگر، حاکمیت به مردم و عاشق و معشوق به هم که همگی با شکوه درخشانی به نمایش درآمده اند. در حقیقت هم همین است. خیانت هم به اندازه عشق می تواند باشکوه باشد. منتها شکوه عشق منجر به […]

Ad
Ad
Ad
Ad
Ad