Ad

یادداشت سامان سالور درباره کامیون

کامیون؛ در جستجوی نیمه گمشده یا داعشی ها با شما ایزدی ها چه کار دارند؟

فیلمی از کامبوزیا پرتوی

تریبون هنر _ سامان سالور: کامبوزیا پرتوی تمام تلاشش را برای ساخت فیلمی متفاوت و آبرومند غیر شهری کرده و از این حیث کامیون نگاه مستقلی به ماجرای داعش و حضورشان در نزدیکی مرزهای غربی دارد اما برای رکورددار سیمرغ بلورین فیلمنامه جشنواره فجر و یکی از کارگردانانی که فیلمنامه را جدی؛ تخصصی و حرفه ای دنبال می کند؛خیلی عجیب است که قصه آخرین فیلمش؛کامیون تا یک سوم زمان فیلم هنوز راه نیفتاده؛(شما بخوانید شروع نشده)
طرح کلی فیلمنامه فیلم قدیمی و کهنه و ترکیبی از ایده سریال پایتخت( که طرح اولیه اش مربوط به تورج اصلانی بود) و سفری اودیسه وار از مرزهای غربی تا پایتخت و خیابانهای شلوغ و مشکلات و معضلاتش است؛ در این میان اما آنچه آزاردهنده و حوصله سر بر است؛ تکرار مکررات جستجوی راننده و زن جوان کرد همراه نوزادش و برادر شوهر نوجوان برای یافتن شوهری بی خیال و بی توجه است که حتی شماره موبایلش را اززنی که عاشقانه پی گیرش است؛دریغ کرده و و حتی پس از هجده ماه یک تماس هم با نوعروس جوان و زیبایش نگرفته؛در این بین اما آنچه این فیلم سخت و جاده ای را از جذابیت و نفس می اندازد؛ حضور چند باره تیپ ها و آدمها و لوکیشن های بی تأثیر مانند؛ شخصیت نیکی کریمی در نقش خودش( با آن لحن و دیالوگ عجیب در مورد داعشی ها و ایزدی ها)؛ تیپ جگرکی رقاص و پسر چاق و بی خاصیت و زن خشن و بی رحم که می خواهد کودک را به گروگان بگیرد با بازی شایسته ایرانی و میوه فروش و بقال و مصالح فروش و قس علی هذاست…
با وجود تجربه موفق پرتوی در فیلمهای پیشین و بازی گرفتن از بسیاری از کودکان و نابازیگران در فیلم های ماندگاری چون بازی بزرگان و کافه ترانزیت؛ در کامیون ؛ انتخاب و حضور بازیگران نقش های مکمل و فرعی ( خصوصاً زن جوان با بینی و صورتی امروزی نه بکر و طبیعی)سمپات و باورپذیر نیست (و با بستن روسری بر روی دهان و بینی هم نجات پیدا نمی کند)وبه زعم نگارنده؛ بازی سعید آقاخانی نیز با همه احترام و تفاوت و زحمتی که برای ادای لهجه های مختلف کشیده، متاسفانه به دلیل وجود نداشتن لحظه های دراماتیک و سکانس های پرتنش و موفق در سطح و تحمل یک گریم سنگین( با اجرای خوب بابک اسکندری) باقی می ماند و حیف می شود؛
در مورد تصاویر و فضاسازی بصری فیلم نیز ؛با توجه به استفاده کامیون ازفضای جاده ای و جغرافیای مرزی و کوهستانی کردستان و برفی؛در یک سوم شروع به نظر می رسد که انتظار بیشتری از فیلمبرداری چون تورج اصلانی که تجربه های گوناگونی از این دست داشته و پیش از این به اندازه کافی جسارتش را ثابت کرده می توان داشت که به نوبه خود عقیم باقی مانده است.

پیش بینی سیمرغ:
کامیون در رشته های بهترین بازیگر نقش اول مرد و چهره پردازی شانس کاندیدا شدن و تصاحب سیمرغ دارد

تاریخ انتشار :۱۸ بهمن ۱۳۹۶

برچسب‌ها:, , , ,
مطالب مرتبط



شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام




یادداشت آرشیو

  • نقد سریال چپل ویت

    تریبون هنر _ بابک صحرایی: سریال چپلویت (Chapelwaite) سریالی دلهره آور و روانشناختی است. سریالی با فضای گونیک قرن نوزدهمی که با شروع نفسگیرش در قسمت اول، مخاطب را با خود همراه می کند. تا قسمت های میانی، برجستگی تم جنایی روانشناختی اثر با بازی خوب آدرین برودی، فضای اگرچه […]

  • سریال time

    تریبون هنر _ بابک صحرایی: سریال زمان (Time) درباره حفظ شرافت در شرایط دشوار است. آن جا که یک اشتباه انسان را به ورطه سقوط می کشاند. جایی انسان برای بقا، نیاز دارد که پا روی اصول اخلاقی اش بگذارد. سریال زمان به خوبی نشان می دهد که شرافت و […]

  • تریبون هنر _ بابک صحرایی: سریال بازی مرکب تفکر کمونیستی کهنه ای را به شکلی مدرن و جذاب و هیجان انگیز بیان می کند. فقر، خشونت می آورد، خشونت، مرگ بیرحمانه را در پی دارد و عامل تمام این بدبختی ها، اسثمار مردم تهیدست توسط ثروتمندان بیرحم و بی بند […]

  • بهترین مینی سریال های خارجی

    تریبون هنر _ بابک صحرایی: بهترین مینی سریال های خارجی و انتخاب آن ها همیشه امری دشوار است. سال هاست که مینی سریال ها نقش مهمی در صنعت سریال سازی در کشورهای مختلف دارند. مینی سریال هایی که از ساختار حرفه ای و مفاهیم عمیقی برخوردارند و با استقبال چشم […]

  • پیمان معادی
    نگاهی به نقش اوّل درخت گردو
    درخت گردو و پیمانی که درد را بازی می کند
    یادداشت سید محمد کاظمی

    تریبون هنر: درخت گردو را برای دفعه اول در جشنواره سال ۹۸ دیدم.چند روز قبل از اعلام شیوع کرونا در ایران! راستش را بخواهید به قدری درگیرِ احساسات اثر شدم که جنبه ی سینمایی آن در ذهنم مورد قضاوت قرار نگرفت. فقط یادم هست که درباره اش نوشتم: درخت گردو […]

Ad
Ad
Ad