Ad

تصويري واقعي و قابل باور

یادداشت سامان سالور درباره «به وقت شام» ابراهیم حاتمی کیا

نسبت به بضاعت سينماي ايران از درجه و عيار مناسبي برخوردار است

تریبون هنر _ سامان سالور: اصولاً فیلمهای حاتمی کیا از همان شروع و همیشه چه دوست داشته باشیم و چه نه فیلمهای مهمی بوده و هستند؛ فیلم هایی در بستر و بحبوحه جنگ؛ در حاشیه جنگ و حالا فیلمی در ارتباط با داعش و اتفاقات سوریه.
به وقت شام هر چند در ارائه تصویری واقعی و قابل باور و مستند در این مورد خیلی موفق عمل نمی کند ولی بیگ پرداکشن و اکشنی است که نسبت به بضاعت سینمای ایران از درجه و عیار مناسبی برخوردار است که این بیش از هرچیز به کارگردانی دقیق و حساب شده خود حاتمی کیا برمی گردد؛ فیلم چونان چند فیلم دیگر امسال از حمایت و پشتیبانی سازمان سینمایی اوج برخوردار بوده و حاتمی کیا سعی کرده با استفاده از امکانات موجود فیلمی تأثیرگذار و قابل دفاع بسازد؛ به وقت شام فیلمی است که قهرمان دارد و دارای دکوپاژی درست و تدوین و آهنگ و ریتمی درخشان است؛ تصاویرش ( به نسبت بضاعت سینمای ایران) گیرا و درست است و قابها و تنش و گره افکنی و نجات در آخرین لحظه اش به فیلمهای هالیوودی پهلو می زند؛ بازی بازیگرانش( به جز داعشی ها) و خصوصاً بابک حمیدیان و هادی حجازی فر وحضور پیر داغر(بازیگر عرب فیلم) گیرا و قابل دفاع است و می توان گفت که کارگردان پس از چند تجربه اینچنینی و ساخت فیلمهایی با حمایتها و پشتیبانی وسیع راه و رسم فیلمسازی اینچنین را آموخته و کاملاً بدان مسلط است؛ فیلم اما می توانست کوتاه تر و تأثیر گذارتر باشد و به جزییات بیشتر توجه کند؛ ارائه تصویری کاریکاتور گونه از افراد داعش؛ منطق باز بودن در هواپیمای سی یکصد و سی و و حضور اتفاقی و هندی پدر و پسر قهرمان و ضد قهرمان به شکل تصادفی و در سکانس هایی گم کردن جهت شلیک ها و جنگ رو در رو از پشت هواپیما به ماشینهای داعش که در کاک بیت رؤیت می شوند و عدم ارائه شخصیت پردازی درست از زنی که قصد حمله انتحاری با هواپیما را دارد؛ حضور و سپس به ناگاه گم شدن جنگنده های روسی و پایانی شعاری با موسیقی ای اپیک و به هر قیمت حماسی فیلم بعلاوه عدم توجه به بخش ویژوالافکت رایانه ای( که این به خودی خود بزرگترین لطمه را به فیلم وارد آورده است) از نقاط کم قوت فیلم به وقت شام است.

پیش بینی سیمرغ:
فیلم در رشته های بازیگر نقش اول مرد(بابک حمیدیان )
بازیگر نقش مکمل مرد(هادی حجازی فر) فیلمنامه وکارگردانی(ابراهیم حاتمی کیا) فیلمبرداری( مهدی جعفری)
تدوین( مهرداد خوشبخت) صدابرداری و صداگذاری(طاهر پیشوایی وعلیرضا علویان)موسیقی(کارن همایون فر) چهره پردازی(شهرام خلج) وجلوه های ویژه میدانی( حسن روزبهانی) از شانس بالایی برای دریافت سیمرغ بلورین برخوردار است

تاریخ انتشار :۱۸ بهمن ۱۳۹۶

برچسب‌ها:, , , ,
مطالب مرتبط



شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام




یادداشت آرشیو

  • منوچهر فرید؛ وداع با بازیگری از نسل طلایی سینمای ایران

    تریبون هنر: سینمای ایران یکی دیگر از چهره‌های ارزشمند خود را از دست داد. منوچهر فرید، بازیگر پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون، پس از سال‌ها زندگی در خارج از ایران، در ۸۹ سالگی چشم از جهان فروبست و نامش به خاطرات نسل‌های مختلف علاقه‌مندان سینما پیوست.   منوچهر فرید از […]

  • قرار بود آنتونی کوئین به جای بهروز وثوقی در داش آکل بازی کند

    تریبون هنر: قرار بود آنتونی کوئین به جای بهروز وثوقی در داش آکل مسعود کیمیایی بازی کند. این خبر شاید در ابتدا عجیب و دور از تصور باشد. اما حقیقت دارد. پس از موفقیت چشمگیر «قیصر» (۱۳۴۸) و «رضا موتوری» (۱۳۴۹)، مسعود کیمیایی تصمیم گرفت «داش‌آکل» را بر اساس داستان […]

  • آیا یاس هنوز «سلطان رپ فارسی» است؟

    تریبون هنر: «سلطان رپ فارسی»؛ لقبی که سال‌هاست کنار نام یاس شنیده می‌شود. لقبی که بی‌دلیل به دست نیامد؛ از تأثیرگذاری در رپ اجتماعی و محبوبیت گسترده، تا ساختن آثاری که هنوز هم جزو مهم‌ترین قطعات تاریخ رپ فارسی محسوب می‌شوند. رپ فارسی در این سال‌ها متوقف نشده است. نسل […]

  • تقاطع دو انتخاب: نیکی کریمی و هدیه تهرانی

    تریبون هنر: در پرنده پیش رو، به تقاطع دو انتخاب بین نیکی کریمی و هدیه تهرانی خواهیم پرداخت. تقاطع دو انتخاب، قصه «نه» گفتن‌ها و «بله» گفتن‌هاست. اینکه چگونه یک انتخاب، مسیر سرنوشت خود انسان یا دیگران را تغییر می دهد بازیگر باید «نه گفتن» را بلد باشد. بازیگران بزرگ، […]

  • لیتل بلک در؛ هفتاد سال ماندگاری یک لباس در سینما و مد

    تریبون هنر: لباس معروف به لیتل بلک درس (Little Black Dress) یا همان لباس مشکیِ ساده و مینیمال، بیش از هفتاد سال است که در سینما و مد، حضوری بی‌نظیر دارد. این لباس که در ابتدا توسط کوکو شانل به عنوان نمادی از آزادی و سادگی معرفی شد، با ورود […]

Ad