من امیر تتلو را تایید می کنم
+نه از این وری ها نه آن وری ها، از هیچ کدام دل خوشی ندارم
تریبون هنر- سام شرف زاده: تورج شعبانخانی را همه می شناسند. از «نازی ناز کن» تا «تکیه گاه» نسل های زیادی با آثارش خاطره دارند و هر چقدر هم که کم کار باشد باز هم تورج شعبانخانی باقی خواهد ماند. در یک گفت و گوی بی پرده با او در مورد مسائل روز موسیقی صحبت کردیم که در ادامه می خوانید.
این روزها مشغول چه کاری هستید؟
مشغول کار با خواننده ای که صدای متفاوتی دارد و از این به بعد تصمیم دارم ملودی را به خواننده نسپارم و خودش برای تنظیم اقدام کند. حتی روی انتخاب ترانه توسط خواننده هم حساسیت به خرج می دهم چرا که بعضی ها تجربه کافی ندارند. یک ترانه ممکن است ترانه باشد اما جذابیت ندارد. ترانه نیاز به ترجیع بندی دارد که تکرار شود و انتخاب آن مهم است. برای خواننده های جوان برنامه ریزی کلی می کنم چون کارهایشان منتشر می شود اما در این بازار شلوغ گم می شود. مراحل بعد از کار من را گاهی درست انجام نمی دهند.
به خاطر دارم یک بار به من گفته بودید به دنبال خواننده های خوش صدا هستید.
بله. احساس می کنم به دنیا آمده ام برای آهنگسازی و نوآوری. فضاهایی در ذهن دارم که متفاوت است و می تواند در بازار موسیقی سر و صدا کند. خواننده خوش صدا من را به آنچه می خواهم برسم نزدیک می کند.
با آهنگسازان جوان چه صحبتی دارید؟
به آن ها اعتقاد دارم و استعدادهای عجیبی می بینم اما خواهش می کنم ملودی ها را از ریشه های خودمان بسازند و تحریرهای فرنگی در کار نریزند! آدم هایی که در گذشته موسیقی پاپ را پر و بال دادند که موسیقی پاپ ایران شکل پیدا کرد. موسیقی ما در افغانستان و قرقیزستان و کشورهای اطراف شنیده می شد و پوستر خواننده های ما به در و دیوار مغازه های آن ها بود. اما در حال حاضر که همه اروپایی می سازند شخصیت موسیقی پاپ ممکن است خراب شود. ما ملودی های زیبایی داریم و غربی ها به پای ما نمی رسند. دوست دارم موسیقی ما در موسیقی غربی حل نشود.
وقتی کارهای قدیمی خودتان را گوش می کنید چه حالی پیدا می کنید؟
خوشحال می شوم. فکر می کنم قدمی برای موسیقی و ایران برداشته ام. با تمام وجود کار کرده ام و با هر ترانه چند وقت زندگی کردم تا مقصد ترانه سرا را پیدا کنم تا حس ترانه به شنونده منتقل شود. ساخت ملودی حسی است و هر چه حس قوی تر باشد کار موفق تر خواهد بود.
در دوره کنونی چقدر پیشنهاد کار دارید؟
مدتی قبول نمی کردم چون روحیه خوبی نداشتم اما با مسافرت رفتن بهتر شدم. به دنبال صداهای خوب هستم. کار من ستاره سازی است و فقط کار نمی کنم که کسی اثرم را خوانده باشد. کار من باید کاری باشد که خواننده در جامعه شناخته شود.
حرفِ دلِ تورج شعبانخانی چیست؟
روزگار سختی که برای هنرمندان شکل گرفته آزارم می دهد. من بیشتر از وزارت ارشاد ناراحتم. تصور کنید من سه ماه مریض باشم و پنجاه میلیون خرج درمانم باشد. من هنرمند که دستمزد مشخصی دارم از کجا بیاورم؟ هنرمندان دو تیپ هستند. افرادی که به قول معروف استخوان دار هستند و کارهایشان از گذشته باقی مانده و وقتی از دستشان می دهیم همه جامعه تحت تاثیر قرار می گیرند که همه وضعشان خراب است. تیپ دیگر کم سن و سال هستند و با آشنایی خوبی که از کامپیوتر دارند کار می کنند. گاهی هم کم کاری می کنند. نباید بی تفاوت بود چون یک اثر آینده یک نفر را ممکن است عوض کند.
از وزارت ارشاد چه انتظاری دارید؟
انتظار دارم به عنوان کسی که کارنامه مشخصی دارد را حمایت کند. آیا به کارهای من در گذشته اعتبار می دهد. خیلی از خواننده هایی که بهترین آثارشان را من ساخته ام و در حال حاضر خارج از ایران زندگی می کنند، اسمی از من نمی آورند چرا که در ایران ماندم و هجرت نکردم. آیا وزارت ارشاد برای این کار ارزش قائل است؟ من به یاد آن خواننده ها هستم با اینکه بی معرفتی می کنند. با منی که به گردن آن ها حق دارم و با آهنگ های من پا به دل مردم گذاشتند. نه از این وری ها نه آن وری ها، از هیچ کدام دل خوشی ندارم.
فضای کلی موسیقی پاپ را چطور می بینید؟
جگر من را با این سوال سوزاندی. پتانسیل این را داریم که از جوانان داخل سوپر استار بسازیم. می توانیم برنامه هایی بسازیم که همه پای تلویزیون خودمان باشند اما نمی دانم چرا کسی کاری نمی کند. در موسیقی به دنبال معنویات نیستیم. شاید کسی جگرش را نداشته باشد این حرف ها را بزند اما من می زنم. پای ماهواره اگر بنشینید هر شبکه ای که را که نگاه کنید یا آرش را می بینید یا خواننده هایی از آن دست. آن ور خواننده های خوبی داریم اما دیگر دیده نمی شوند. هر بیست کلیپ یکی از آن ها پخش می شود. با خواننده های بی ریشه رو به رو می شوید. با کسی رو به رو می شوید که یک بار در برنامه «استیج» بوده و بدون آموزش خوانندگی می کند. بچه های داخل کشور کسانی هستند که آموزش های لازم را می گذرانند. خارج از کشور اینگونه نیست.
پس شما فضای داخل را بهتر از خارج می بینید
از هر نظر بهتر. ترانه ها و ملودی های داخل بسیار زیبا است و آثار خوب آن طرف از داخل تهیه می شود. آن وری ها پول نمی دهند و منکر مسائل مالی هستند. با بچه های جوان داخل هم برخورد خوبی ندارند. باید قدر بچه های داخل را دانست. با این جوانان می توان تلویزیون را زیر و رو کرد. باید به مردم شادی داد. ما خواننده هایی داریم که به مردم نزدیک هستند.
مثال بزنید. کدام خواننده؟
مثلا امیر تتلو. من امیر تتلو را تایید می کنم. به یاد دارم یک بار پسر یازده ساله ام را دیدم که از اتاقش آمد و پای تلویزیون نشست و یک ویدئو را دید و رفت. خواننده با احساس بود و ریتم و موسیقی اش نظر من را هم جلب کرد. هنرمندی است که حرف دلش را می زند و مسائل را آن طور که هست به زبان می آورد و به جوانان نزدیک است. دلش می خواهد پیشرفت کند. هر چه هست خودش است و دروغ در او نیست.
در پایان چه صحبتی دارید؟
دوست دارم در هفته دو روز حس یک آهنگساز را داشته باشم و ساز به دست بگیرم.
منبع: اختصاصی تریبون هنر
تاریخ انتشار :۱۰ شهریور ۱۳۹۵
