و حامدی که دوستش داریم
یادداشت سید محمد کاظمیتریبون هنر: بعضی آدم ها را نمی توان دوست نداشت. حتّی اگر بیش از حد مغرور باشند. حتّی اگر سعی کنند که به تلخی بزنند! دست خودشان نیست. نبضِ دل مخاطب را بی اختیار صاحب می شوند. حامد بهداد جزو همین دسته آدم هاست.
این هنرپیشه ی برون گرا ، هیچ وقت عضو دار و دسته های سینمایی نبوده و تقریباً همیشه با تکّیه بر هنر بازیگری خودش جلو رفته است. شاید اگر بهداد اهل باند و باند بازی بود ، تا به امروز وضعیّتی متفاوت تر داشت.
انتشار سریال “می خواهم زنده بمانم” بهانه ای شد تا درباره حامد بهداد بنویسم. البته این سریال که فعلا هندوانه ای دربسته به حساب می آید ، اولین تجربه حامد در شبکه خانگی نیست. بهداد پیش از این هم با سریال های “دندون طلا” و “دل” این عرصه را تجربه کرده بود که متاسفانه هیچ یک چندان موفق نبودند. امّا امیدواریم حامدی که دوستش داریم ، با “می خواهم زنده بمانم” یک قدم جلوتر رفته و انتظاراتمان را برآورده کند. او بارها نشان داده که از عهده ی کارهای سخت بر می آید.
سید محمد کاظمی
منبع: تریبون هنر
تاریخ انتشار :۱۲ اسفند ۱۳۹۹
