Ad

روزبه اسفندارمز عنوان کرد:

پالت هیچ میل و رغبتی در خصوص حضور پررنگ در مارکت ندارد

+ خلق موسیقی بر پایه هنر چیزی است که ازقبل نمی توان راجع به آن تصمیم گرفت

تریبون هنر- پویا عباسپور: پالت گروهی است که همیشه با خلاقیت و زنده کردن حس نوستالژی در ما توانسته تا روزهای خوشی را برایمان رقم بزند. علاوه بر آن اعتقادات این گروه مبنی بر نبودن در یک چارچوب خاص باعث شده تا مخاطب آن همیشه انتظار غافلگیری در ژانر موسیقی را از این گروه داشته باشد. به سراغ روزبه اسفندارمز، سرپرست گروه رفتیم تا از حال و هوای این روزهای گروه بیشتر با خبر شویم که شرح این گفت وگو را در ادامه می خوانید:

 

 

همه جا سخت در مقابل نام تلفیق ایستاده اید، چرا؟ مگر تلفیق چیست که این همه خودتان را دور از آن می بینید؟

 

هیچ وقت در مقابل کلمه تلفیق نمی ایستیم بلکه عقیده ما کاربرد نادرست این کلمه است. ما میگوییم واژه تلفیق درست نیست که این روزها اکثرا از آن استفاده می کنند اما موسیقی که تولید می شود به طور حتم تلفیقی است. چون اساسا شخصیت موسیقی ها تلفیق دو یا چند فرهنگ با یکدیگر است. اما اگر ما بخواهیم بر این اساس سبک ها را رنج بندی کنیم در مقاطعی موسیقی پاپ ما نیز تلفیقی است. سبک کاری گروه پالت Alternative است که به نوعی در زمره سبک پاپ قرار میگیرد، اما مثل موسیقی های Popular قابل پیش بینی نیست.

 

 

همیشه و همه جا گفتید که خودتان را در چارچوب قرار نمی دهید. خب این عالی است، اما آیا به این منزله است که امکان دارد فضای آلبوم بعدی پالت، کانتری و یا حتی مدرن را تجربه کند؟ ویا بعد از آلبوم باز هم عقیده تان بر این است که می گویید نمی خواهیم بدانیم سبک آلبوم چیست؟

 

بله دقیقا همینطور است. سعی و خواسته پالت اینگونه است که خود را در چارچوب خاصی قرار ندهد و هر لحظه احتمال این نیز هست که خواستار تجربه کردن سبک های متفاوت باشد. همانگونه که از آلبوم اول تا آلبوم دوم شکل موسیقی و تنظیم ها متفاوت بود احتمال اینکه تغییر ژانر در آلبوم سوم نمایان شود دور از ذهن نیست اما اینکه چه ژانری و یا چه تغییری قرار است که اتفاق بیفتد هنوز مشخص نیست. همین مشخص نبودن آینده کاری بر پایه سبک و چارچوب برایمان جالب است. دردنیای هنر و در سایرنقاط جهان هر ژانر هنری بعد از اتمام کار و شکل گیری کامل به دست منتقدان سپرده می شود و آنجاست که منتقدان آن هنر مربوطه را در زمره سب خاص و مربوط به آن کار قرار می دهند. به نظر من خلق موسیقی بر پایه هنر چیزی است که ازقبل نمی توان راجع به آن تصمیم گرفت و این به منزله آن است که موزیسین نمی داند که چیز قرار است خلق کند. پالت به عنوان یک جمع هنرمند وظیفه اش تولید موسیقی است نه محصول و به همین خاطر است که نمی تواند خودش را در چارچوب خاصی قرار دهد.

 

 

پالت با این همه طرفدار پروپا قرص قرار نیست که بعد از این همه سکوت کاری را ارائه دهد؟

 

انتشار تک آهنگ یا قطعه خارج از آلبوم برای دوام یک گروه در مارکت بسیار لازم است، اما تا این لحظه که بنده با شما صحبت می کنم پالت هیچ میل و رغبتی در خصوص حضور پررنگ در مارکت ندارد. ما می خواهیم زمانی باشیم که بتوانیم حرفمان را از ته دل بزنیم و به دور از روزمرگی های این روزهای مارکت موسیقی باشیم.

 

 

از اجراهایی که پیش رو دارید کمی صحبت کنید.

 

قرار بود که اجرایی را درکرمانشاه به روی صحنه ببریم که متاسفانه دو تن از سرداران مدافع حرم به شهادت رسیدند و ما هم به احترام مراسم آن عزیزان تاریخ اجرا را به روز دیگری موکول کردیم. اما برای تاریخ ۴ مهرماه آخرین اجرای پالت برای آلبوم شهر من بخند در تهران قرار است در برج میلاد به روصحنه برویم و اجرایی متفاوت را بر آلبوم داشته باشیم. بعد از اجرا نیز خیلی سفت و سخت به جمع آوری آلبومی جدید خواهیم پرداخت.

 

 

دوست دارم بدانم که گروه اگر بخواهد اجرای صحنه ای کسی را ببیند، آن شخص کیست؟

 

تفاوت سلیقه در گروه ما بسیار زیاد است، اما خوب من به شخصه خیلی علاقه دارم تا روزی اجرای زنده گروه King Crimson را از نزدیک ببینم. گروه های دیگری نیز در لیست علایق بنده جای دارند که البته اجرای آن ها را دیده ام مثل Tool ، Cocorosie، Cinematic Orchestra

 

 

 

 

منبع: اختصاصی تریبون هنر

 

تاریخ انتشار :۱۸ شهریور ۱۳۹۵

برچسب‌ها:
مطالب مرتبط



شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام




یادداشت آرشیو

  • منوچهر فرید؛ وداع با بازیگری از نسل طلایی سینمای ایران

    تریبون هنر: سینمای ایران یکی دیگر از چهره‌های ارزشمند خود را از دست داد. منوچهر فرید، بازیگر پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون، پس از سال‌ها زندگی در خارج از ایران، در ۸۹ سالگی چشم از جهان فروبست و نامش به خاطرات نسل‌های مختلف علاقه‌مندان سینما پیوست.   منوچهر فرید از […]

  • قرار بود آنتونی کوئین به جای بهروز وثوقی در داش آکل بازی کند

    تریبون هنر: قرار بود آنتونی کوئین به جای بهروز وثوقی در داش آکل مسعود کیمیایی بازی کند. این خبر شاید در ابتدا عجیب و دور از تصور باشد. اما حقیقت دارد. پس از موفقیت چشمگیر «قیصر» (۱۳۴۸) و «رضا موتوری» (۱۳۴۹)، مسعود کیمیایی تصمیم گرفت «داش‌آکل» را بر اساس داستان […]

  • آیا یاس هنوز «سلطان رپ فارسی» است؟

    تریبون هنر: «سلطان رپ فارسی»؛ لقبی که سال‌هاست کنار نام یاس شنیده می‌شود. لقبی که بی‌دلیل به دست نیامد؛ از تأثیرگذاری در رپ اجتماعی و محبوبیت گسترده، تا ساختن آثاری که هنوز هم جزو مهم‌ترین قطعات تاریخ رپ فارسی محسوب می‌شوند. رپ فارسی در این سال‌ها متوقف نشده است. نسل […]

  • تقاطع دو انتخاب: نیکی کریمی و هدیه تهرانی

    تریبون هنر: در پرنده پیش رو، به تقاطع دو انتخاب بین نیکی کریمی و هدیه تهرانی خواهیم پرداخت. تقاطع دو انتخاب، قصه «نه» گفتن‌ها و «بله» گفتن‌هاست. اینکه چگونه یک انتخاب، مسیر سرنوشت خود انسان یا دیگران را تغییر می دهد بازیگر باید «نه گفتن» را بلد باشد. بازیگران بزرگ، […]

  • لیتل بلک در؛ هفتاد سال ماندگاری یک لباس در سینما و مد

    تریبون هنر: لباس معروف به لیتل بلک درس (Little Black Dress) یا همان لباس مشکیِ ساده و مینیمال، بیش از هفتاد سال است که در سینما و مد، حضوری بی‌نظیر دارد. این لباس که در ابتدا توسط کوکو شانل به عنوان نمادی از آزادی و سادگی معرفی شد، با ورود […]

Ad