جواد عزتی در مرد بازنده؛ مردی که نمی خندد
یادداشت حمید عبدالحسینیتریبون هنر _ حمید عبدالحسینی: جواد عزتی حالا به جایگاهی رسیده که ازهرتهدید و ریسک در کارنامه اش می تواند یک فرصت طلایی بسازد و شمه ای از نبوغ و هوشمندی انتخاب و اجرای پرسوناژهایی نامتعارف را به نمایش گذارد . احمد خسروی در مردبازنده یکی دیگر از فرازهای مجموعه ی نقشهای چالش برانگیز را بر دنیای شخصیتهایی که جواد عزتی ایفاگر آنها بوده اضافه می کند؛ کاراکتری که از حیث سن و سال با خود حقیقی عزتی فاصله دارد و علاوه بر درونیات از جهت ظاهر و چهره نیز کاملا متفاوت است. کاری که عزتی می کند پررنگ کردن خطوط چهره به ویژه در قسمت پیشانی ست تا درد ، دغدغه و فکور بودن این مرد رادر مواجهه با مسائل و مشکلات پیش رو چه در کار و چه در زندگی برجسته سازد.
جواد عزتی در نگریستن نیز مدل خاصی را برای این مامور کارکشته ی پلیس انتخاب و به نمایش می گذارد به نحوی که امتدادنگاه هایش در رودررویی با هر فرد اعم از شغلی و شخصی بسیاری از حرفهای ناگفته را بازگو می کند . این جزئیات که در انتخاب نحوه ی بیان و لحن نیز گسترش یافته حتی در بلع و خوردن غذا توسط او لحاظ شده بطوریکه که کاملا متناسب با موقعیت های محدود او برای تغذیه به گاز زدن یک ساندویچ می انجامد.
احمد خسروی به قدری درگیر کشف حقیقت است که زندگی خانوادگی اش رانیزبه زعم پسرش قربانی انجام وظیفه نموده ؛ او یک قانونمدار تام و تمام است اما برای کشف حقیقت قوانین دست و پاگیر را هم به کناری می نهد و خود مستقل و منفک از هر بروکراسی مصلحت اندیشانه ای قدم در راه می گذارد . برای عزتی که قبلا ودرقالبی کمدی تجربه نقشی دوراز سن و سال خودش را داشته ؛ ارائه ی چنینی کاراکتری یک خطر پذیری اساسی محسوب می گردد ؛خطری که باردیگر او به سلامت از میان آن گذر کرده وماحصل آن خلق یک مرد کاریزماتیک ودریادماندنی ست . مردی که نمی خندد ! جز درپلان پایانی و بیرون رانده شدن از روال سیستماتیک . لبخندی از روی ریشخند و استهزا .
نویسنده: حمید عبدالحسینی
منبع: تریبون هنر
در صفحه اینستاگرام تریبون هنر با ما همراه باشید
تاریخ انتشار :۱۳ بهمن ۱۴۰۰
