Ad


آینده کارگاه بازیگری امین تارخ چه می‌شود؟

تریبون هنر: ۲۸ سال از تاسیس «کارگاه آزاد بازیگری» توسط امین تارخ می‌گذرد؛ کارگاهی که دست‌پرورده‌هایش در طول این سال‌ها نام‌هایی مشهور در عرصه بازیگری شدند و حالا اگرچه تارخ دیگر در این دنیا نیست، اما قرار است همان شیوه و متد او برای فعالیت این آموزشگاه بازیگری ادامه یابد.

 

امین تارخ سال ۱۳۷۳ یک کلاس بازیگری راه‌اندازی کرد که در آن زمان یکی از اولین آموزشگاه‌های بازیگری در ایران محصوب می‌شد. او این موسسه‌ را «یک اتفاق جدید در سیستم آموزشی خارج از دانشگاه، بعد از انقلاب می‌دانست که آغازی شد برای راه‌اندازی و گسترش کلاس‌های آزاد» و هدفش از تاسیس آن را آموزش سیستماتیک در زمینه بازیگری عنوان کرده بود.

 

به نظر می‌رسد این هدف با توجه به پیشینه‌ای پایه‌گذاری شد که خود امین تارخ در زمینه بازیگری تجربه کرده بود. او یک بار در جمعی از خبرنگاران در شیراز، همزمان با روز ملی سینما درباره خودش گفته بود:‌ «من در دوره نوجوانی و برحسب اتفاق وارد عرصه بازیگری شدم، آن زمان انجمن‌های فعال زیادی بود و جذب انجمن تئاتر شدم. تئاتری را دیدم و آنقدر شیفته آن شدم که با خودم گفتم، چرا من نباید جای آن‌ها باشم؟ همیشه همین قیاس‌هاست که باعث می‌شود، آدم وارد کاری شود. بعدها، از ۱۸ سالگی بود که تصمیم گرفتم به‌شکل آکادمیک این کار را دنبال کنم و دقیقا در شکل آکادمیکِ هر کاری‌ است که زوایای پنهان و تاریک آن مشخص می‌شود؛ به همین خاطر توصیه‌ام این است که جوان‌ها تنها از روی علاقه و احساسات‌شان دنبال سینما نروند، بلکه از طریق آکادمیک و دانشگاهی این کار را پیگیری کنند.»

 

تارخ در جایی دیگر یادآوری کرده بود، «من سینما را با بهرام بیضایی و «مرگ یزدگرد» شروع کردم، کار کردن با بیضایی خیلی جذاب است، به جهت اینکه استاد بلامنازع تصویر و دیالوگ است و من چیزهای زیادی از کار با او یاد گرفتم. «مرگ یزدگرد» بخاطر کلام وزین و کلاسیکی که داشت و موزون و باوقار بودنش برای من خیلی آموزنده بود. همکاری با کارگردان‌هایی مثل علی حاتمی، مهرجویی، کیمیایی و بیضایی درک درست تصویر را برای بازیگر به همراه دارد.» و این تجربه‌ها سبب شدند او در موسسه خود مدرس واحدی با نام بازیگری مقابل دوربین باشد.

 

او سال ۱۳۹۸ در نشستی آسیب‌شناسانه درباره بازیگری بر توجه به آموزش سیستماتیک تاکید کرده و از توجه به جایگاه دانشگاه در بحث آموزش سخن گفته بود. تارخ به ضعف‌های سیستم آموزش دانشگاهی اشاره کرده بود و درباره اهمیت مراکزی مثل کانون پرورش فکری در عرصه بازیگری گفته بود، «کانون پرورش فکری در دوره‌ای سهم بسزایی در آموزش تئاتر داشت و افراد بسیاری را وارد عرصه حرفه‌ای کرد ولی متاسفانه دیگر آن مسیر دنبال نشد.»

 

البته این موضوع، از سوی بسیاری از هنرمندان سینما و تئاتر نقد می‌شود بویژه در چند وقت اخیر که واگذاری کتابخانه‌های کانون پرورش فکری مطرح شده بود، نسبت به اینکه چرا کانون در سینما و تئاتر جایگاه و نقش خود را از دست داده است ؟ انتقادهایی را بیان کرده بودند.

 

با این وجود کارگاه آموزشی امین تارخ که برخلاف دیگر موسسه‌های هنری صرفا بر بازیگری متمرکز است، در این سال‌ها جایگاه قابل توجهی داشته و بازیگرانی همچون ترانه علیدوستی، حبیب رضایی، مهتاب کرامتی، شبنم مقدمی، شهرام قائدی، پوریا پورسرخ، مریم بوبانی، بیتا بادران، غزل صارمی، مجید مشیری و رامین راستاد را به عنوان تعدادی از فارغ‌التحصیلان این مجموعه می‌توان نام برد.

 

نیما تارخ – فرزند زنده‌یاد امین تارخ – درباره نحوه فعالیت «کارگاه آزاد بازیگری» پس از درگذشت امین تارخ گفت:‌ کارگاه به حیات حرفه‌ای خود به همان سیاق ادامه می‌دهد چون در این کارگاه از همان بدو تاسیس یک متد آموزشی برنامه‌ریزی شده بود. کلاس‌های کارگاه هم با حضور اساتید مختلف در حوزه‌های گوناگونِ مرتبط با بازیگری مثل فن بیان یا بداهه براساس برنامه‌ریزی آقای تارخ برگزار خواهد شد با این تفاوت که دیگر خودشان برای واحد «بازیگری مقابل دوربین» که تنها واحدی بود که تدریس می‌کردند، نیستند و بنده به این دلیل که خودم تجربه این کلاس را با آقای تارخ داشتم فعلا تدریس آن را برعهده خواهم داشت.

امین تارخ دوم مهرماه بر اثر سکته قلبی پس از چند روز بستری بودن در بیمارستان از دنیا رفت و دو روز بعد در قطعه هنرمندان بهشت زهرا با حضور جمعی از هنرمندان و علاقه‌مندانش در خانه ابدی خود آرام گرفت.

 

بیشتر بخوانید:

مراسم ترحیم امین تارخ با حضور فرهاد اصلانی، سعید پورصمیمی، فاطمه معتمدآریا و جمشید هاشم پور

در صفحه اینستاگرام تریبون هنر با ما همراه باشید

تاریخ انتشار :۱۴ مهر ۱۴۰۱

برچسب‌ها:
مطالب مرتبط



شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام




یادداشت آرشیو

  • نگاهی به تاثیر آیین و هنر مردمی در آثار سینمایی و نمایشی
    بهرام بیضایی، ناصر تقوایی و عباس کیارستمی با تعزیه ایرانی چه کردند

    تریبون هنر: تعزیه، این هنر عامه یکی از عمیق‌ترین هنرهای ایرانی است که در دوره مدرن توجه بسیاری از هنرمندان تراز را در شیوه‌های مختلف هنری به خود جلب کرده است، از جمله آن هنرمندان در سینما حداقل سه سینماگر با نوشتن و یا ساختن و یا الگوگرفتن از پیشنهادهای […]

  • یادداشت حامد حنیفی درباره نمایش مرگ با طعم نسکافه: بی اختیار اشک می‌ریختیم

    تریبون هنر: حامد حنیفی در یادداشتی درباره نمایش «مرگ با طعم نسکافه» به کارگردانی بابک صحرایی نوشت: من و اکثریت قریب به اتفاق حضار بی اختیار اشک می‌ریختیم. به گزارش تریبون هنر، حامد حنیفی، آهنگساز برجسته موسیقی ایران و منتقد موسیقی در یادداشتی درباره نمایش مرگ با طعم نسکافه نوشت: […]

  • بابک جهانبخش مرگ با طعم نسکافه به کارگردانی بابک صحرایی

    تریبون هنر: بابک جهانبخش، خواننده برجسته و توانمند موسیقی ایران، یادداشتی را درباره نمایش «مرگ با طعم نسکافه» به کارگردانی بابک صحرایی منتشر کرد. به گزارش تریبون هنر، بابک جهانبخش در یادداشت خود درباره نمایش «مرگ با طعم نسکافه» و بابک صحرایی ر صفحه اینستاگرامش نوشت: بابک صحرایی فارغ از […]

  • رضا صادقی در مرگ با طعم نسکافه

    تریبون هنر: رضا صادقی در یادداشتی درباره نمایش مرگ با طعم نسکافه به نویسندگی و کارگردانی بابک صحرایی نوشت: رفتم چون رفیقم رو ذوست دارم و دعوتش برام محترم بود اما شگفت زده شدم به گزارش تریبون هنر، رضا صادقی خواننده برجسته و مولف موسیقی ایران در یادداشتی به تحلیل […]

  • روایت «بابک صحرایی» از «مرگ با طعم نسکافه»

    تریبون هنر: ایسنا نوشت: بابک صحرایی، کارگردان نمایش «مرگ با طعم نسکافه» نوشت: «این نمایش در ذهن من ترانه بلندی است که در عجیب‌ترین جای زندگی ام نوشته ام و کارگردانی کرده‌ام. قدم زدنی از گذشته تا امروز که مرور گریه‌هایی عمیق و خنده‌هایی از ته دل است. در بستر […]

Ad
Ad
Ad
Ad
Ad
Ad
Ad