نقد فیلم چرچیل به قلم بابک صحرایی

اگه می تونستم خودمو ترک می کردم

دروغی که در روایت تاریخ پنهان مانده

تریبون هنر _ بابک صحرایی: چرچیل به کارگردانی جاناتان تپلیتسکی تصویر تازه ای از این سیاستمدار عجیب نشان می دهد. چرچیل در ایران یک نماد و استعاره ای منفی از زیرکی همراه با نیرنگ است و اسمش چندین دهه است که در فرهنگ ایران تبدیل به یک صفت شده و هنوز هم در فرهنگ عامه خیلی وقت ها به کسی که چنین خصوصیاتی دارد صفت چرچیل را اطلاق می کنند. بسیاری از مردم نمی دانند وینستون چرچیل، نویسنده بزرگی بوده، در سال ۱۹۵۳ جایزه نوبل ادبی را برای فصاحت بیانش در دفاع از آرمان های انسانی دریافت کرده و در نوامبر ۲۰۰۲، یعنی ۳۸ سال بعد مرگش از سوی جوانان انگلیس به عنوان بزرگ ترین بریتانیایی تمام تاریخ انتخاب شده است

فیلم چرچیل بخش ناگفته ای از زندگی این سیاستمدار را نشان می دهد. آنجا که در حمله معروف متفقین در ژوتن ۱۹۴۴ به نرماندی برای آزادی فرانسه، چرچیل به مخالفت با آیزنهاور برمی خیزد. اگرچه در تاریخ روایت شده که چرچیل یعنی انگلیس، هم پیمان آیزنهاور یعنی امریکا برای حمله به نرماندی بوده اما حقیقت چیز دیگری است. چرچیل این حمله که به عملیات اورلرد معروف است را بزرگ ترین اشتباه متفقین می دانسته. عملیاتی که تبدیل به بزرگ ترین نبرد آبی خاکی تاریخ می شود و پیروزی بزرگی را نصیب متفقین می کند و آغازگر ضعف و در نهایت شکست هیتلر می شود و تمام پیش بینی های چرچیل غلط از آب در می آید

فیلم چرچیل در ظاهر روایت ۷۶ ساعت مانده به عملیات اورلرد است اما در ژرفای خود،  غلبه دروغ سیاست بر حقیقت را نشان می دهد. چرچیل در اوج استیصال و درماندگی و کنار گذاشته شدن از این عملیات توسط آیزنهاور و حمایت نشدن از طرف پادشاه انگلستان، یکی از معروف ترین سخنرانی های تاریخ را انجام می دهد و به دروغ، مردمش را برای شرکت در جنگی که محکوم به شکست می داند، تشویق و تهییج می کند. اینجاست که فیلم چرچیل، تصویری تلخ اما حقیقی از دروغ جاری در سیاست نشان می دهد.  سربازانی که در ژوئن ۱۹۴۴ تحت تاثیر سخنرانی تاثیرگذار چرچیل مقابل گلوله و بمب و آتش ارتش نازی قرار گرفتند و کشته شدند، نمی دانستند که چرچیل با اعتقاد بر شکست این عملیات، آنها را به سمت مرگ راهی می کند. عملیات اورلرد اگرچه طبق برنامه ریزی آیزنهاور به پیروزی رسید، اما پیش بینی چرچیل بر این بوده که با حدود ۲۵۰ هزار کشته، شکست بزرگی برای متفقین خواهد بود. با این وجود با باوری عجیب، به مردمش دروغ می گوید. دروغی که در روایت تاریخ، پنهان می ماند

چرچیل در بخشی از فیلم به همسرش می گوید: «اگه می تونستم خودمو ترک می کردم». مردی که هنوز برای مردمش سمبل شجاعت و درایت و هوشمندی است. سیاستمداری که بخش مهمی از تاریخ را به خود اختصاص داده اما در جهان خصوصی اش از آنچه که بوده گاهی به مرز بیزاری می رسیده. فیلم چرچیل با بازی درخشان برایان کاکس، تصویری جالب و نادیده ای از چنین چرچیلی را به زیبایی نشان می دهد

مطالب مرتبط




شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام




یادداشت آرشیو

  • بدون تاریخ بدون امضا
    به بهانه اکران "بدون تاریخ،بدون امضاء"
    قصّه ای که دیدن و شنیدنش واجب است
    یادداشت سیدمحمد کاظمی

    تریبون هنر _ سیدمحمد کاظمی: در میان انبوهی از فیلم های بی قصّه یا بد قصّه که به عقیده ی بسیاری از کارشناسان، لطمه ی اصلی را به سینما وارد می کنند، فیلم وحیدجلیلوند را باید بارها تحسین کرد و به هر انسانی توصیه کرد که برای تماشای این اثر […]

  • عبدالجواد موسوی
    یادداشت سید عبدالجواد موسوی
    درهیچ کجای دنیا منتقدان فیلم را بی‌شرف و بی‌غیرت خطاب نمی کنند
    دست از سر هنر و سیاست و دین مردم‌ بردارید

    تریبون هنر _ سید عبدالجواد موسوی: فایده‌ای ندارد. هر چه قدر هم درباره دوقطبی‌سازی و مضراتش بگوییم فایده‌ای ندارد. عده‌ای نان و هویت‌شان را در این دوقطبی‌سازی‌های مضحک و چندش‌آور می‌بینند و اصلا هم برای‌شان مهم نیست از دل این دوقطبی‌سازی‌ها ممکن است چه فجایع هولناکی سر بر آورند. اختلاف […]

  • ابراهیم حاتمی کیا تریبون هنر
    یادداشت محمد قوچانی درباره ابراهیم حاتمی کیا
    بیش از عقل معاش، عقل معاد دارد
    سیاست را می‌فهمد اما سیاست را دوست ندارد

    تریبون هنر _ محمد قوچانی: ابراهیم حاتمی‌کیا مثل هر ایرانی دیگری این روزها با این پرسش روبه‌رو است که اصلاح‌طلب است یا اصولگرا؟ میانه‌رو است یا تندرو؟ با اپوزیسیون یا از حاکمیت؟ مدافع دولت است یا منتقد آن؟ این پرسش‌ها البته در میان عامه مردم خریداری ندارد. به جز نهایتا […]

  • ابراهیم حاتمی کیا
    یادداشت عبدالرضا منجزی درباره ابراهیم حاتمی کیا
    او منزلت طرفداران انقلاب را هم پایین آورده
    مرور حاتمی کیا؛ از همراهی آوینی تا ناسزا به کیارستمی و فرهادی

    تریبون هنر _ عبدالرضامنجزی: بعضی از ادم ها هر چه در سایه باشند ،مقبول ترند.محبوب ترند. گاهی دورماندگی ادم را دست نیافتنی و، پرراز و رمز می کند.مثل هوارد هیوز.مثل وارن بیتی.حتی مثل شمیم بهار منتقد خودمان که در دورافتادگی اش ،صاحب منزلت و اعتباری شده، حتی بت گروهی هم […]

  • مهناز افشار و سارا بهرامی
    درباره نامزدی هم زمان مهناز افشار و سارا بهرامی
    در اسکار ۱۲ بار ۲ بازیگر از یک فیلم برای بهترین نقش اصلی انتخاب شده اند
    در اسکار 1991 جینا دیویس و‌ سوزان ساراندون، هر دو «تلما و لوییز» نامزد شدند

    تریبون هنر _ حسن علیشیری: از دیشب که اسامی نامردهای سیمرغ جشنواره‌ی فجر اعلام شده، حضور دو بازیگر از یک فیلم در بخش بهترین بازیگر نقش اول زن (خانم‌ها مهناز افشار و سارا بهرامی برای فیلم دارکوب) بحث‌برانگیز شده. جدا از این‌که در این فیلم آیا واقعن هر دو بازیگر […]

سیامک عباسی

امین قباد