نقد فیلم چرچیل به قلم بابک صحرایی

اگه می تونستم خودمو ترک می کردم

دروغی که در روایت تاریخ پنهان مانده

تریبون هنر _ بابک صحرایی: چرچیل به کارگردانی جاناتان تپلیتسکی تصویر تازه ای از این سیاستمدار عجیب نشان می دهد. چرچیل در ایران یک نماد و استعاره ای منفی از زیرکی همراه با نیرنگ است و اسمش چندین دهه است که در فرهنگ ایران تبدیل به یک صفت شده و هنوز هم در فرهنگ عامه خیلی وقت ها به کسی که چنین خصوصیاتی دارد صفت چرچیل را اطلاق می کنند. بسیاری از مردم نمی دانند وینستون چرچیل، نویسنده بزرگی بوده، در سال ۱۹۵۳ جایزه نوبل ادبی را برای فصاحت بیانش در دفاع از آرمان های انسانی دریافت کرده و در نوامبر ۲۰۰۲، یعنی ۳۸ سال بعد مرگش از سوی جوانان انگلیس به عنوان بزرگ ترین بریتانیایی تمام تاریخ انتخاب شده است

فیلم چرچیل بخش ناگفته ای از زندگی این سیاستمدار را نشان می دهد. آنجا که در حمله معروف متفقین در ژوتن ۱۹۴۴ به نرماندی برای آزادی فرانسه، چرچیل به مخالفت با آیزنهاور برمی خیزد. اگرچه در تاریخ روایت شده که چرچیل یعنی انگلیس، هم پیمان آیزنهاور یعنی امریکا برای حمله به نرماندی بوده اما حقیقت چیز دیگری است. چرچیل این حمله که به عملیات اورلرد معروف است را بزرگ ترین اشتباه متفقین می دانسته. عملیاتی که تبدیل به بزرگ ترین نبرد آبی خاکی تاریخ می شود و پیروزی بزرگی را نصیب متفقین می کند و آغازگر ضعف و در نهایت شکست هیتلر می شود و تمام پیش بینی های چرچیل غلط از آب در می آید

فیلم چرچیل در ظاهر روایت ۷۶ ساعت مانده به عملیات اورلرد است اما در ژرفای خود،  غلبه دروغ سیاست بر حقیقت را نشان می دهد. چرچیل در اوج استیصال و درماندگی و کنار گذاشته شدن از این عملیات توسط آیزنهاور و حمایت نشدن از طرف پادشاه انگلستان، یکی از معروف ترین سخنرانی های تاریخ را انجام می دهد و به دروغ، مردمش را برای شرکت در جنگی که محکوم به شکست می داند، تشویق و تهییج می کند. اینجاست که فیلم چرچیل، تصویری تلخ اما حقیقی از دروغ جاری در سیاست نشان می دهد.  سربازانی که در ژوئن ۱۹۴۴ تحت تاثیر سخنرانی تاثیرگذار چرچیل مقابل گلوله و بمب و آتش ارتش نازی قرار گرفتند و کشته شدند، نمی دانستند که چرچیل با اعتقاد بر شکست این عملیات، آنها را به سمت مرگ راهی می کند. عملیات اورلرد اگرچه طبق برنامه ریزی آیزنهاور به پیروزی رسید، اما پیش بینی چرچیل بر این بوده که با حدود ۲۵۰ هزار کشته، شکست بزرگی برای متفقین خواهد بود. با این وجود با باوری عجیب، به مردمش دروغ می گوید. دروغی که در روایت تاریخ، پنهان می ماند

چرچیل در بخشی از فیلم به همسرش می گوید: «اگه می تونستم خودمو ترک می کردم». مردی که هنوز برای مردمش سمبل شجاعت و درایت و هوشمندی است. سیاستمداری که بخش مهمی از تاریخ را به خود اختصاص داده اما در جهان خصوصی اش از آنچه که بوده گاهی به مرز بیزاری می رسیده. فیلم چرچیل با بازی درخشان برایان کاکس، تصویری جالب و نادیده ای از چنین چرچیلی را به زیبایی نشان می دهد

مطالب مرتبط




شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام




یادداشت آرشیو

  • تنگه ابوقریب
    دریچه‌ای به مفهوم مقاومت
    یادداشت کمال تبریزی درباره «تنگه ابوقریب»
    فقط باید دید

    تریبون هنر _ کمال تبریزی: «تنگه ابوقریب» از آن دسته فیلم‌هایی است که غیر قابل توصیف هستند ! مثل موسیقی‌ای که غیر قابل تقلید باشد ! فقط می‌توان گفت که مانند دریچه شهرفرنگ به دنیایی متفاوت هدایت می‌شوید که این بار به شدت ملموس و واقعی است ! دریچه‌ای به […]

  • کیوان کثیریان
    نگاهی به ترکیب سینماها در هفته‌های اخیر
    قصه بی‌سروته، بازی‌های خیلی بد، بازیگرانی بسیار بدتر
    یادداشت کیوان کثیریان

    کیوان کثیریان:  نگاهی به ترکیب اکران سینماها در هفته‌های اخیر می‌تواند گویای حال و روز این روزهای سینمای ما باشد. نگاه معیوب مدیریت سینما که تشویق “سرمایه سالاری” نام گرفته نتیجه‌اش می‌شود همین. از ۱۳ فیلم روی پرده ۸ تایش از جنس فیلم‌هایی است که “کمدی” خوانده می‌شوند و در […]

  • ابراهیم گلستان و مسعود کیمیایی
    گلستان از انگلستان
    یادداشت «ابراهیم گلستان» برای سالروز تولد «مسعود کیمیایی»
    در تریبون هنر بخوانید

    تریبون هنر: «چیزی که مسعود در فیلم «قیصر» گفته بود مرا متوجه نوع دریافت و فکر او کرد، که تفاوت داشت با «ننه من غریبم» بازی‌های قصه‌هایی در تیره‌روزی دخترهای رعیت یا تیره‌کاری‌های پسرهای ارباب، و قس علی‌ذالک‌هایی که از اول سال های ۱۳۰۰ راه افتاده بود» این جملات بخش […]

  • عصبانی نیستم
    عصبانی نیستم؛ بُمبی که خنثی شد
    یادداشتی از سیدمحمد کاظمی

    تریبون هنر: این همه کش و قوس؟این همه شاخ و شانه کشیدن؟این همه دلخوری و قُلدری؟ارزشش را داشت؟ این همه ترس؟ این همه لج بازی؟این همه امضای بی اعتبار؟ارزشش را داشت؟ فیلم “عصبانی نیستم” از رضا درمیشیان بعد از چهار سال سر و صدا ، بالاخره بهار امسال به اکران […]

  • آن سوی ابرها
    فیلم تازه مجید مجیدی
    نگاهی به آن سوی ابرها
    محصول مشترک ایران و هنر

    تریبون هنر: فیلم تازه مجید مجیدی داستان خواهر و برادری است که مدتی از هم دور بوده‌اند اما ماجرایی تازه، دوباره سرنوشت آنها را به هم گره می‌زند. این فیلم در ستایش عشق و زندگی و تنوع روابط انسانی است. نکته‌ها: – مجید مجیدی دو سال بعد از پروژه‌ی عظیم […]

بهنام بانی هنوز دوست دارم

راه رفتن روی سیم

سامان جلیلی قلب تو

شعله ور

مازیار فلاحی

همه چی عادیه

رضا یزدانی نگفتمت