Ad


گویی که سینمای ایران را به مسلخ برده اند و سربریده اند

یادداشت جعفر گودرزی (رییس انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران)

تریبون هنر _ جعفر گودرزی: چه بگویم؟ چه بنویسم؟ از چه بگویم که اتفاق ،چنان تلخ و هولناک است که قلم در وصفش می شکند. همچون دل ما که از شکستگی ها لبریز شده…چه عمرهای ناتمام،چه ماندن های سختی، چه رفتن های بی شتاب و بی رحمانه ای، چه آرزوهای نشکفته ای، چه مرگهای غریبی، چه قتلهای فجیعی، چه روزگار هولناکی، دلم ریش است و غمم بیش، سهمم از زیستن کابوس شده.

 

گویا داریوش مهرجویی ،خورشید سینمای ایران به زیر خاک می رود. نمی دانم چه مرگم شده و چرا اینقدر از رنج هایم قوی تر شده ام؟در این روزها دلم آشیان پرواز است و قفس قفس همه جا آشیانه می گیرد و مدام آتشی از شبنم وجودم زبانه می گیرد. غمگینم همچون شریان خون به جاری چشم‌ها. حس می‌کنم در خیابان خیال یک کوچه گمنامم. هنوز در شوک و بهت و حیرتم. بی‌شک یکی از قله های سینمای ایران را ناجوانمردانه از دست دادیم . بزرگ مردی که نه بیماری خاصی داشت و نه دلیلی برای مردن، و این از هر زهری تلخ‌تر است.چنین مرگ تراژیک و تلخی برای مهرجویی و همسرش نه در باور می‌گنجد و نه منصفانه‌ست.پایان او نمی‌توانست چنین دردناک و غمگین باشد. گویی که کل سینمای ایران را به مسلخ برده و سر بریده‌اند.خاطرات‌مان از آن مرد بزرگ تنها به اجاره نشین ها و پری و بانو و هامون و لیلا و مهمان مامان نمی‌رسد که او را با همه این‌ها دیدیم و شناختیم، اما کیست که با او سینما را زندگی نکرده باشد؟گفتن از مهرجویی و توصیف غمی که حالا و از پس شنیدن خبر مرگ دردناکش به آن دچارم کار ساده‌ای نیست.چنان که در رثای آتیلا نوشتن آسان نبود.

 

آن‌گونه که در غم فردوس عزادار و مبهوتم اما مرگ مهرجویی داغ ماندگاریست که بر پیشانی سینما می‌ماند تا وقتی که مسببان مرگش مجازات شوند. آن‌وقت است که شاید التهاب و بهت این ناسپاسی در مقابل خاطره‌سازی مردی به بزرگی مهرجویی جایش را به خرد شدن بغضی دهد که نفس‌گیر است و جان‌کاه. دلم می خواست می خوابیدم و در دوران دیگری بیدار می شد اما می دانم تحمل می رود و شب غم سر نمی آید. جایگاهش نور باشد آن‌گونه که سزاوارش است …

 

نویسنده: جعفر گودرزی (رییس انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران)

منبع: تریبون هنر

 

مطالب مرتبط:

لامینور؛ تکامل فلسفی موسیقی در سینمای داریوش مهرجویی

جعفر گودرزی: دست و قلم حق نویس شکستنی نیست

در صفحه اینستاگرام تریبون هنر با ما همراه باشید

تاریخ انتشار :۲۴ مهر ۱۴۰۲

برچسب‌ها:, ,
مطالب مرتبط



شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام




یادداشت آرشیو

  • منوچهر فرید؛ وداع با بازیگری از نسل طلایی سینمای ایران

    تریبون هنر: سینمای ایران یکی دیگر از چهره‌های ارزشمند خود را از دست داد. منوچهر فرید، بازیگر پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون، پس از سال‌ها زندگی در خارج از ایران، در ۸۹ سالگی چشم از جهان فروبست و نامش به خاطرات نسل‌های مختلف علاقه‌مندان سینما پیوست.   منوچهر فرید از […]

  • قرار بود آنتونی کوئین به جای بهروز وثوقی در داش آکل بازی کند

    تریبون هنر: قرار بود آنتونی کوئین به جای بهروز وثوقی در داش آکل مسعود کیمیایی بازی کند. این خبر شاید در ابتدا عجیب و دور از تصور باشد. اما حقیقت دارد. پس از موفقیت چشمگیر «قیصر» (۱۳۴۸) و «رضا موتوری» (۱۳۴۹)، مسعود کیمیایی تصمیم گرفت «داش‌آکل» را بر اساس داستان […]

  • آیا یاس هنوز «سلطان رپ فارسی» است؟

    تریبون هنر: «سلطان رپ فارسی»؛ لقبی که سال‌هاست کنار نام یاس شنیده می‌شود. لقبی که بی‌دلیل به دست نیامد؛ از تأثیرگذاری در رپ اجتماعی و محبوبیت گسترده، تا ساختن آثاری که هنوز هم جزو مهم‌ترین قطعات تاریخ رپ فارسی محسوب می‌شوند. رپ فارسی در این سال‌ها متوقف نشده است. نسل […]

  • تقاطع دو انتخاب: نیکی کریمی و هدیه تهرانی

    تریبون هنر: در پرنده پیش رو، به تقاطع دو انتخاب بین نیکی کریمی و هدیه تهرانی خواهیم پرداخت. تقاطع دو انتخاب، قصه «نه» گفتن‌ها و «بله» گفتن‌هاست. اینکه چگونه یک انتخاب، مسیر سرنوشت خود انسان یا دیگران را تغییر می دهد بازیگر باید «نه گفتن» را بلد باشد. بازیگران بزرگ، […]

  • لیتل بلک در؛ هفتاد سال ماندگاری یک لباس در سینما و مد

    تریبون هنر: لباس معروف به لیتل بلک درس (Little Black Dress) یا همان لباس مشکیِ ساده و مینیمال، بیش از هفتاد سال است که در سینما و مد، حضوری بی‌نظیر دارد. این لباس که در ابتدا توسط کوکو شانل به عنوان نمادی از آزادی و سادگی معرفی شد، با ورود […]

Ad