Ad


گویی که سینمای ایران را به مسلخ برده اند و سربریده اند

یادداشت جعفر گودرزی (رییس انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران)

تریبون هنر _ جعفر گودرزی: چه بگویم؟ چه بنویسم؟ از چه بگویم که اتفاق ،چنان تلخ و هولناک است که قلم در وصفش می شکند. همچون دل ما که از شکستگی ها لبریز شده…چه عمرهای ناتمام،چه ماندن های سختی، چه رفتن های بی شتاب و بی رحمانه ای، چه آرزوهای نشکفته ای، چه مرگهای غریبی، چه قتلهای فجیعی، چه روزگار هولناکی، دلم ریش است و غمم بیش، سهمم از زیستن کابوس شده.

 

گویا داریوش مهرجویی ،خورشید سینمای ایران به زیر خاک می رود. نمی دانم چه مرگم شده و چرا اینقدر از رنج هایم قوی تر شده ام؟در این روزها دلم آشیان پرواز است و قفس قفس همه جا آشیانه می گیرد و مدام آتشی از شبنم وجودم زبانه می گیرد. غمگینم همچون شریان خون به جاری چشم‌ها. حس می‌کنم در خیابان خیال یک کوچه گمنامم. هنوز در شوک و بهت و حیرتم. بی‌شک یکی از قله های سینمای ایران را ناجوانمردانه از دست دادیم . بزرگ مردی که نه بیماری خاصی داشت و نه دلیلی برای مردن، و این از هر زهری تلخ‌تر است.چنین مرگ تراژیک و تلخی برای مهرجویی و همسرش نه در باور می‌گنجد و نه منصفانه‌ست.پایان او نمی‌توانست چنین دردناک و غمگین باشد. گویی که کل سینمای ایران را به مسلخ برده و سر بریده‌اند.خاطرات‌مان از آن مرد بزرگ تنها به اجاره نشین ها و پری و بانو و هامون و لیلا و مهمان مامان نمی‌رسد که او را با همه این‌ها دیدیم و شناختیم، اما کیست که با او سینما را زندگی نکرده باشد؟گفتن از مهرجویی و توصیف غمی که حالا و از پس شنیدن خبر مرگ دردناکش به آن دچارم کار ساده‌ای نیست.چنان که در رثای آتیلا نوشتن آسان نبود.

 

آن‌گونه که در غم فردوس عزادار و مبهوتم اما مرگ مهرجویی داغ ماندگاریست که بر پیشانی سینما می‌ماند تا وقتی که مسببان مرگش مجازات شوند. آن‌وقت است که شاید التهاب و بهت این ناسپاسی در مقابل خاطره‌سازی مردی به بزرگی مهرجویی جایش را به خرد شدن بغضی دهد که نفس‌گیر است و جان‌کاه. دلم می خواست می خوابیدم و در دوران دیگری بیدار می شد اما می دانم تحمل می رود و شب غم سر نمی آید. جایگاهش نور باشد آن‌گونه که سزاوارش است …

 

نویسنده: جعفر گودرزی (رییس انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران)

منبع: تریبون هنر

 

مطالب مرتبط:

لامینور؛ تکامل فلسفی موسیقی در سینمای داریوش مهرجویی

جعفر گودرزی: دست و قلم حق نویس شکستنی نیست

در صفحه اینستاگرام تریبون هنر با ما همراه باشید

تاریخ انتشار :۲۴ مهر ۱۴۰۲

برچسب‌ها:, ,
مطالب مرتبط



شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام




یادداشت آرشیو

  • انتقاد تند تتلو از هیچکس: جاوید فلان گفتن «هیچکس» بازگشت پیشرو و تهی به ایران را خراب کرد

    تریبون هنر: امیر تتلو، خواننده زندانی، در یادداشتی تازه که در کانال یوتیوبش منتشر شده، به‌شدت از سروش هیچکس انتقاد کرده است. این یادداشت در پی کنسرت اخیر رضا پیشرو در لندن و حضور سروش هیچکس و حسین تهی در کنار او منتشر شده است. تتلو در این نوشته، علاوه […]

  • وداع با «اوا ماری سنت» در 102 سالگی
    مروری بر کارنامه هنری و زندگی اش
    وداع با «اوا ماری سنت» در ۱۰۲ سالگی
    یادداشت بابک صحرایی

    تریبون هنر _ بابک صحرایی: اوا ماری سنت، از آخرین بازماندگان نسل طلایی هالیوود، در ۱۰۲سالگی درگذشت. او ۳۰ ساله بود که نخستین فیلمش، «در بارانداز» ساخته الیا کازان را مقابل مارلون براندو بازی کرد و با همان فیلم اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن را گرفت. پس از آن […]

  • هنرمندانی که در دوران محمدرضا شاه زندانی شدند
    روایت یک فصل از تاریخ هنر ایران
    هنرمندانی که در دوران محمدرضا شاه زندانی شدند

    تریبون هنر: در دوران حکومت محمدرضا شاه پهلوی، بسیاری از چهره‌های برجسته شعر، ادبیات، موسیقی و هنر ایران به دلیل فعالیت‌های سیاسی، عقایدشان یا خلق آثار اجتماعی و انتقادی بازداشت و زندانی شدند؛ برخی ماه‌ها و سال‌ها در زندان ماندند و برخی حتی جان خود را از دست دادند. از احمد شاملو و مهدی اخوان ثالث تا داریوش اقبالی، شهیار قنبری، جنتی عطایی و اسفندیار منفردزاده تا نجف دریابندری و […]

  • روایت تازه مونا مهرجویی از قتل داریوش مهرجویی و محیده محمدی فر

    تریبون هنر: مونا مهرجویی، در سومین سالروز قتل داریوش مهرجویی، کارگردان برجسته سینمای ایران، و همسرش وحیده محمدی‌فر، یادداشتی تکان‌دهنده منتشر کرده است.   مونا که هنگام قتل پدر و مادرش در ۲۲ مهر ۱۴۰۲ حدود ۱۷ سال داشت، نخستین کسی بود که پس از بازگشت به خانه، با پیکر […]

  • شیدا یوسفی؛ از پشت دوربین تا بامداد خمار

    تریبون هنر: شیدا یوسفی این روزها با بازی در نقش «طاووس» در سریال «بامداد خمار» به کارگردانی نرگس آبیار، توجه بسیاری از مخاطبان را به خود جلب کرده است. نقطه قوت بازی شیدا یوسفی در نقش طا‌وس، شخصیت‌پردازی از طریق جزئیات رفتاری است. او با تسلط بر بیان و لهجه، […]

Ad
Ad
Ad