روایت تازه مونا مهرجویی از قتل داریوش مهرجویی و محیده محمدی فر
تریبون هنر: مونا مهرجویی، در سومین سالروز قتل داریوش مهرجویی، کارگردان برجسته سینمای ایران، و همسرش وحیده محمدی‌فر، یادداشتی تکان‌دهنده منتشر کرده است.
مونا که هنگام قتل پدر و مادرش در ۲۲ مهر ۱۴۰۲ حدود ۱۷ سال داشت، نخستین کسی بود که پس از بازگشت به خانه، با پیکر خونین آن‌ها روبه‌رو شد.
پرونده این جنایت با شناسایی و محکومیت چهار متهم همراه شد و خانواده مهرجویی در سال ۱۴۰۴ از قصاص متهم اصلی گذشتند؛ بااین‌حال، ابهاماتی درباره انگیزه واقعی قتل و احتمال وجود آمران دیگر همچنان باقی مانده است.
اکنون مونا مهرجویی، سه سال پس از آن شب هولناک، از لحظه مواجهه با پیکر پدر و مادرش و رنجی که در این سال‌ها تحمل کرده، نوشته است.
در ادامه، متن کامل یادداشت مونا مهرجویی را می‌خوانید:
«سه سال پیش همچین روزی، آخرین روز عادی در زندگی من بود. فرداش همه چی تغییر کرد.
من رسیدم خونه، زنگ زدم کسی جواب نمیداد، دلم شور میزد، کلید انداختم رفتم داخل خونه، خون دیدم، فقط خون پدر و مادری که منشأ خون از جسم اونها بود، از خونه اومدم بیرون، تو کوچه جیغ میکشیدم، هیچکس نبود، هیچکس صدامو نمیشنید، شروع کردم دویدن تا کسیو پیدا کنم که کمک کنه.
همه چیز همینجا برای من عوض شد در یک لحظه، یک ساعت، بدون داشتن جواب مشخصی، که چی شد؟ چرا؟ و هنوزم نمیدونم چرا؟ چیشد؟
حقیقتاً بعد از اون شب، بارها شکستم و به زبون نیاوردم، من هیچوقت آدمی نبودم که بتونم در ملا عام چیزی از احساساتمو به روز بدم و این شد یک مشکل، که آدم‌ها بخاطر این موضوع شروع کردن به سرزنش کردن من.
در نهایت، من الان اینجام و این هم بخشی از سرنوشتو زندگی من بود.
همه آدم‌ها که قرار نیست یک زندگی عادی داشته باشن درسته؟ و این اشکال نداره، ما آدم‌ها محکومیم به تجربه کردن، به زندگی کردن، درد کشیدن، و بازهم تجربه کردن و درد کشیدن.
ماهیت انسان، به درد کشیدن وصل شده، و راهی جز کنار اومدن باهاش نیست، همونطور که پذیرای خنده و عشق هستیم مجبوریم پذیرای این بخش از زندگی که سراسر رنج‌ست و هیچ جوره گویا هیچ قسمتش دست ما نیست هم باشیم.»
در صفحه اینستاگرام تریبون هنر با ما همراه باشید
تاریخ انتشار :۲۴ مهر ۱۴۰۵
