تریبون هنر _ بابک صحرایی: چرچیل به کارگردانی جاناتان تپلیتسکی تصویر تازه ای از این سیاستمدار عجیب نشان می دهد. چرچیل در ایران یک نماد و استعاره ای منفی از زیرکی همراه با نیرنگ است و اسمش چندین دهه است که در فرهنگ ایران تبدیل به یک صفت شده و هنوز هم در فرهنگ عامه خیلی وقت ها به کسی که چنین خصوصیاتی دارد صفت چرچیل را اطلاق می کنند. بسیاری از مردم نمی دانند وینستون چرچیل، نویسنده بزرگی بوده، در سال ۱۹۵۳ جایزه نوبل ادبی را برای فصاحت بیانش در دفاع از آرمان های انسانی دریافت کرده و در نوامبر ۲۰۰۲، یعنی ۳۸ سال بعد مرگش از سوی جوانان انگلیس به عنوان بزرگ ترین بریتانیایی تمام تاریخ انتخاب شده است

فیلم چرچیل بخش ناگفته ای از زندگی این سیاستمدار را نشان می دهد. آنجا که در حمله معروف متفقین در ژوتن ۱۹۴۴ به نرماندی برای آزادی فرانسه، چرچیل به مخالفت با آیزنهاور برمی خیزد. اگرچه در تاریخ روایت شده که چرچیل یعنی انگلیس، هم پیمان آیزنهاور یعنی امریکا برای حمله به نرماندی بوده اما حقیقت چیز دیگری است. چرچیل این حمله که به عملیات اورلرد معروف است را بزرگ ترین اشتباه متفقین می دانسته. عملیاتی که تبدیل به بزرگ ترین نبرد آبی خاکی تاریخ می شود و پیروزی بزرگی را نصیب متفقین می کند و آغازگر ضعف و در نهایت شکست هیتلر می شود و تمام پیش بینی های چرچیل غلط از آب در می آید

فیلم چرچیل در ظاهر روایت ۷۶ ساعت مانده به عملیات اورلرد است اما در ژرفای خود،  غلبه دروغ سیاست بر حقیقت را نشان می دهد. چرچیل در اوج استیصال و درماندگی و کنار گذاشته شدن از این عملیات توسط آیزنهاور و حمایت نشدن از طرف پادشاه انگلستان، یکی از معروف ترین سخنرانی های تاریخ را انجام می دهد و به دروغ، مردمش را برای شرکت در جنگی که محکوم به شکست می داند، تشویق و تهییج می کند. اینجاست که فیلم چرچیل، تصویری تلخ اما حقیقی از دروغ جاری در سیاست نشان می دهد.  سربازانی که در ژوئن ۱۹۴۴ تحت تاثیر سخنرانی تاثیرگذار چرچیل مقابل گلوله و بمب و آتش ارتش نازی قرار گرفتند و کشته شدند، نمی دانستند که چرچیل با اعتقاد بر شکست این عملیات، آنها را به سمت مرگ راهی می کند. عملیات اورلرد اگرچه طبق برنامه ریزی آیزنهاور به پیروزی رسید، اما پیش بینی چرچیل بر این بوده که با حدود ۲۵۰ هزار کشته، شکست بزرگی برای متفقین خواهد بود. با این وجود با باوری عجیب، به مردمش دروغ می گوید. دروغی که در روایت تاریخ، پنهان می ماند

چرچیل در بخشی از فیلم به همسرش می گوید: «اگه می تونستم خودمو ترک می کردم». مردی که هنوز برای مردمش سمبل شجاعت و درایت و هوشمندی است. سیاستمداری که بخش مهمی از تاریخ را به خود اختصاص داده اما در جهان خصوصی اش از آنچه که بوده گاهی به مرز بیزاری می رسیده. فیلم چرچیل با بازی درخشان برایان کاکس، تصویری جالب و نادیده ای از چنین چرچیلی را به زیبایی نشان می دهد

در صفحه اینستاگرام تریبون هنر با ما همراه باشید

تاریخ انتشار :۷ آذر ۱۳۹۶

اکران مردمی فیلم «کارزار» با حضور هنرمندان برگزار شد

مرگ آلن دلون؛ روزگار سپری شدن زیبایی های ناب

یادداشت بابک صحرایی