قصر شیرین؛ تفکر خوب میرکریمی و اجرای خوب بهداد
به قلم سیدمحمد کاظمیتریبون هنر _ سیدمحمد کاظمی: رضا میرکریمی جزو فیلمسازهای صاحب سبک و کار بلد سینمای ایران است.او معمولا نمی تواند فیلم بد بسازد.اما در “قصر شیرین” سطح کار را باید به مراتب بالاتر از متوسط دانست.خوشبختانه تولید و نمایش فیلم جدید میرکریمی در جشنواره سی و هفتم ، یکی از اتفاق های خوب این دوره محسوب می شود.بی شک بزرگ ترین معضل چند سال اخیر سینمای ما ، به قصه و ریتم آن باز می گردد.فاکتورهایی که آن ها را در “قصر شیرین” باید جزو نکات مثبت اثر دانست.قصه ای با سر و شکل قابل قبول و ریتمی روان.
تلاش ستودنی میرکریمی برای خلق و پرورش شخصیت اصلی داستان ، قطعاً با بازی حامد بهداد نتیجه داده و می توان ادّعا کرد که شاهد یکی از بهترین همکاری های مابین کارگردان و بازیگر هستیم.بهداد، همیشه خوب بوده و شکی در خوب بودنش نیست ؛ ولی به نظر می رسد با گذر سال ها و نزدیک تر شدنش به دوران میانسالی ، به مرزی از پخته گی رسیده که سطح بازیگری اش را کاملاً به رخ می کشد.شاید تنها ایرادی که در این فیلم می تواند توجه آذری زبان ها را جلب کند ، لهجه ی از کار در نیامده جلال( با بازی بهداد ) باشد که البته آن هم چندان گل درشت نیست.
از دیگر نکات برجسته ی “قصر شیرین” بازی بی نظیر دو کودک حاضر در قصه(نیوشا علیپور و یونا تدیّن) است.دختر بچه و پسر بچه ای که حتی یک لحظه از ماجرا عقب نمی کشند و پا به پای ریتم خوب فیلم ، خوب بازی می کنند.
شانس فیلم تازه میرکریمی در چند بخش مهم برای کسب جایزه زیاد است.هر چند ما هیچ وقت از نگاه داوران فیلم نمی بینیم!
تاریخ انتشار :۱۳ بهمن ۱۳۹۷
