Ad


درباره مهناز افشار: مواضع سیاسی یا سطح بازیگری

یادداشتی از حسین لامعی

تریبون هنر _ حسین لامعی: یک: نوشتن از مهناز افشار، کار آسانی نیست. بازیگری که همه‌ی حواشی و اتفاقاتِ این یک ساله‌اش، باعث شده امروز کمتر از هرچیز، به «بازیگری» ِ او توجه شود. نکته اما این است که ما می‌توانیم مواضع سیاسی اجتماعی افشار را بپسندیم یا نپسندیم؛ می‌توانیم توییت‌هایش را دوست داشته باشیم یا نداشته باشیم؛ می‌توانیم اظهارنظرهایش درباره‌ی مسائل روز را درست بدانیم یا نه؛ و می‌توانیم درباره‌ی حضورش به عنوان داورِ «پرشین گات‌تلنت» و برگشتن یا برنگشتن‌اش به ایران و ده‌ها مسئله‌ی دیگر، هر نظری بدهیم؛ اما نباید فراموش کرد که مهناز افشار قبل از هرچیز، و بیش از هرچیز، یک «بازیگر» است؛ و ما در این متن بی‌توجه به حواشی، قرار است پیرامون «مهنازِ افشارِ بازیگر» حرف بزنیم؛ «مهنازِ افشارِ داخلِ سینما».

 

دو: مهناز افشار هرچه پیش آمد، بازیگر بهتری شد. او که روزگاری در عرصه‌ی بازیگری جدی گرفته نمیشد، از جایی به بعد، آگاهانه از بازی در فیلم‌های مُدِ روز و تین‌اِیجر فاصله گرفت و با دقت در انتخاب نقش‌هایش، در آثار مهم‌تر و جدی‌تری حضور یافت. به فیلم‌های او از سال ۸۸ تا ۹۸ نگاه کنید؛ برخلاف اکثرِ همکارانش، به ندرت اثر مبتذلی در آن‌ها دیده میشود. آثار افشار در این دهه، جدا از سلیقه‌ی شخصی، اکثرا جدی‌اند و قابل بحث؛ و بازی او در این آثار، پخته‌تر و جلوتر از گذشته‌‌ی او.

 

سه: افشار در سال ۹۸ با «آشفتگیِ» جیرانی، «قسمِ» تنابنده و «شاه‌کشِ» امیرخانی، همچنان به مسیر تکامل خود در عرصه‌ی بازیگری ادامه داد‌ و پیشرفت‌اش قابل ملاحظه بود و تلاش‌اش برای «درآوردن» و باورپذیر کردنِ نقش‌ها، چشم‌گیر. او در «آشفتگی»، در نقش زنی اغواگر و در یک میزانسنِ سخت و پیچیده، با فاصله بهتر از دیگر بازیگران است و در «قسم»، در نقش زنی تحتِ فشار و رنج‌کشیده، از بهترین نقش‌آفرینی‌های او را شاهدیم‌. افشار حتی در «شاه‌کش»، سطح قابل قبولی دارد و بالاتر از کلّیتِ فیلم می‌ایستد. نکته‌ی قابل ذکر آنکه افشار اساسا بازیگری است که دوربین دوستش دارد و حضور و استایل و لحن و بازی‌اش مقابل دوربین، هیچ‌گاه مخاطب را پس نمی‌زند.

 

چهار: مهناز افشار حالا درست در نقطه‌ایی است که می‌تواند اتفاقات بزرگی را در زندگی حرفه‌ای-سینمایی‌اش رقم بزند و به همین دلیل ما امیدوار به پایانِ همه‌ی این اتفاقات و حواشی هستیم و چشم‌انتظارِ بازگشت دوباره‌اش مقابل دوربین سینما. همان‌جایی که به آن تعلق دارد.

تاریخ انتشار :۲۷ اسفند ۱۳۹۸

برچسب‌ها:
مطالب مرتبط



شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام




یادداشت آرشیو

  • واکنش محسن یگانه به توقیف اموالش: دار و ندارم فدای یک تار موی ایران

    تریبون هنر: محسن یگانه به صدور حکم توقیف اموال خود واکنش نشان داد. به گزارش تریبون هنر، پس از انتشار یک مطلب جنجالی از سوی محسن یگانه در دوران جنگ، قوه قضاییه حکمی مبنی بر توقیف اموال این هنرمند صادر کرد و دلیل صدور این حکم طبق اعلام قوه قضاییه، […]

  • پیام متفاوت علی رفیعی به صدرعاملی

    تریبون هنر: علی‌رفیعی، در پی درگذشت مادر رسول صدرعاملی، در پیامی نوشت: «خبر فقدان ایشان چون فقدان مادرم مرا اندوهگین کرد. چاره‌ای جز لذت بردن از خیال‌های خوشی که برایمان ساخته نیست.» به گزارش تریبون هنر، علی‌رفیعی -کارگردان تئاتر- که در حال حاضر در پاریس حضور دارد در پیامی درگذشت […]

  • سیدضیا هاشمی

    تریبون هنر: سیدضیا هاشمی، تهیه‌کننده سینما با اشاره به شکل‌گیری نوعی انحصار سازمان‌یافته و مهندسی بازار در سینما بیان کرد: امروز بیش از هر زمان دیگری، سینمای ایران نیازمند شفافیت، رقابت سالم، عدالت صنفی و جلوگیری از تبدیل شدن نهادهای فرهنگی و صنفی به حیاط خلوت جریان‌های انحصارطلب است. به […]

  • ماجرای شایعات مدام برای معین؛ از آهنگ تیم ملی تا کنسرت در ایران

    تریبون هنر: خواندن قطعه ای برای تیم ملی در جام جهانی، تازه ترین شایعه ای است که درباره معین منتشر شده که البته توسط این هنرمند، تکذیب شد. معین را می توان بی حاشیه ترین خواننده برجسته موسیقی ایران دانست. خواننده ای اخلاق گرا که در طی ۴۵ سالی که […]

  • اصغر فرهادی و کاترین دنو در جشنواره کن و تحلیل روزنامه گاردین

    ترییون هنر: اصغر فرهادی به همراه کاترین دنو و ونسان کسل در اولین اکران فیلم تازه اش در جشنواره کن، در مراسم فرش قرمز این فیلم حضور پیدا کرد. به گزارش تربون هنر، شب گذشته فیلم «داستان های موازی» به کارگردانی اصغر فرهادی در جشنواره کن به نمایش درآمد و […]

Ad