Ad


قهرمان بهترین فیلم فرهادی نیست امّا ایرانی ترین فیلم اوست

یادداشت سید محمد کاظمی

تریبون هنر _ سید محمد کاظمی: مطمئنم آنقدر این روزها از “قهرمان” نقد و مطلب خوانده اید و شنیده اید که شاید حوصله ی یک نقد تازه را نداشته باشید ولی این چند خط را فقط به عنوان یادداشتی دلی و کوتاه در نظر بگیرید. در تلاش هستم نکته ای را مطرح کنم که در مطالب روزهای اخیر ، کمتر به آن توجّه شده بود.

اصغر فرهادی همیشه در فیلمسازی اش (خصوصاً وقتی در ایران فیلم می سازد) “ایران” را مورد اهمیّت قرار داده و سعی می کند نگاهش به قصّه ها رنگ و بوی جغرافیایی داشته باشد. اتّفاقاً این نوع نگاه، ستودنی ست و در مورد فرهادی ، به او کمک کرده. هر چند شاید در مورد فیلمساز های دیگری چون نیما جاویدی یا امثالهم چنین خصیصه ای نه وجود داشته و نه مهم باشد! اما برای فرهادی داستان فرق می کند.

“قهرمان” نه تنها از این قاعده مستثنی نیست بلکه بار سنگین تری به دوش می کشد. فیلم ، علاوه بر جغرافیا و حتّی تاریخش(!) از لحاظ سینمایی هم به شدّت ایرانی ست. قصّه و طرز روایت آن متفاوت از روایت های پر از چارچوب اصغر فرهادی ست. گاهی اوقات حس می کنیم نوعی شلخته گی در روایت ایجاد می شود که البته در واقع این طور نیست و همه چیز خیلی زود جمع و جور می شود ولی همین شلخته گی های گاه و بی گاه باعث شده “قهرمان” ایرانی ترین فیلم اصغر فرهادی باشد. سرنوشت قصّه و سکانس پایانی هم حسابی احساسات ما ایرانی ها را نشانه گرفته و این بار به جای اینکه به دنبالِ قضاوت های قبلی باشیم(ارجاع به پایان اغلب فیلم های فرهادی) ، دلمان را می سوزاند!

“قهرمان” بهتر از “درباره الی” و “جدایی نادر از سیمین” نیست ولی اهمّیتش لااقل برای یک مخاطب ایرانی کمتر از آن دو فیلم نخواهد بود. امیدوارم فیلم از اسکار دست خالی برنگردد چون لااقل برای مخاطبینی مثل من، جایزه برای یک اثر ایرانی تر دلچسب تر است.

 

نویسنده: سید محمد کاظمی

منبع: تریبون هنر

 

در صفحه اینستاگرام تریبون هنر با ما همراه باشید

 

تاریخ انتشار :۱۱ آبان ۱۴۰۰

برچسب‌ها:, , ,
مطالب مرتبط



شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام




یادداشت آرشیو

  • نگاهی به تاثیر آیین و هنر مردمی در آثار سینمایی و نمایشی
    بهرام بیضایی، ناصر تقوایی و عباس کیارستمی با تعزیه ایرانی چه کردند

    تریبون هنر: تعزیه، این هنر عامه یکی از عمیق‌ترین هنرهای ایرانی است که در دوره مدرن توجه بسیاری از هنرمندان تراز را در شیوه‌های مختلف هنری به خود جلب کرده است، از جمله آن هنرمندان در سینما حداقل سه سینماگر با نوشتن و یا ساختن و یا الگوگرفتن از پیشنهادهای تعزیه اثری جدید و بدیع خلق کردند، بهرام بیضائی، ناصر تقوایی و عباس کیارستمی سه هنرمندی هستند که جلوه‌هایی از […]

  • یادداشت حامد حنیفی درباره نمایش مرگ با طعم نسکافه: بی اختیار اشک می‌ریختیم

    تریبون هنر: حامد حنیفی در یادداشتی درباره نمایش «مرگ با طعم نسکافه» به کارگردانی بابک صحرایی نوشت: من و اکثریت قریب به اتفاق حضار بی اختیار اشک می‌ریختیم. به گزارش تریبون هنر، حامد حنیفی، آهنگساز برجسته موسیقی ایران و منتقد موسیقی در یادداشتی درباره نمایش مرگ با طعم نسکافه نوشت: […]

  • بابک جهانبخش مرگ با طعم نسکافه به کارگردانی بابک صحرایی

    تریبون هنر: بابک جهانبخش، خواننده برجسته و توانمند موسیقی ایران، یادداشتی را درباره نمایش «مرگ با طعم نسکافه» به کارگردانی بابک صحرایی منتشر کرد. به گزارش تریبون هنر، بابک جهانبخش در یادداشت خود درباره نمایش «مرگ با طعم نسکافه» و بابک صحرایی ر صفحه اینستاگرامش نوشت: بابک صحرایی فارغ از […]

  • رضا صادقی در مرگ با طعم نسکافه

    تریبون هنر: رضا صادقی در یادداشتی درباره نمایش مرگ با طعم نسکافه به نویسندگی و کارگردانی بابک صحرایی نوشت: رفتم چون رفیقم رو ذوست دارم و دعوتش برام محترم بود اما شگفت زده شدم به گزارش تریبون هنر، رضا صادقی خواننده برجسته و مولف موسیقی ایران در یادداشتی به تحلیل […]

  • روایت «بابک صحرایی» از «مرگ با طعم نسکافه»

    تریبون هنر: ایسنا نوشت: بابک صحرایی، کارگردان نمایش «مرگ با طعم نسکافه» نوشت: «این نمایش در ذهن من ترانه بلندی است که در عجیب‌ترین جای زندگی ام نوشته ام و کارگردانی کرده‌ام. قدم زدنی از گذشته تا امروز که مرور گریه‌هایی عمیق و خنده‌هایی از ته دل است. در بستر […]

Ad
Ad
Ad
Ad
Ad
Ad
Ad