Ad


دسته دختران؛ قدمی رو به جلو برای سینمای ایران

یادداشت بابک صحرایی

تریبون هنر _ بابک صحرایی:‌ دسته دختران از بهترین فیلم های ساخته شده درباره جنگ ایران و عراق است. فیلمی که هولناکی و فجایع رخ داده در جنگ را به شکل اثرگذاری به تصویر کشیده و سند ماندگاری از این برهه مهم تاریخی ایران است.در دسته دختران، جنگ و مردم پرسوناژهای اصلی فیلم هستند. قهرمانی و از جان گذشتگی مردم و مصیبت های جنگ، به درستی دراماتیزه و پرداخت شده اند و نکته مهم فیلم در همین جاست. قهرمان اصلی فیلم مردم هستند و جنگ، شرور داستان محسوب می شود. فیلمنامه اگرچه دارای خرده داستان هایی درباره برخی شخصیت ها و اشاره های گاه به گاه به زندگی خصوصی آن ها است اما حکایت اصلی، حکایت مردم و نقش زنان در این رویداد است. در کمتر فیلمی در سه دهه اخیر به این شکل به حضور اثرگذار زنان در جنگ پرداخته شده و دسته دختران از این منظر، در نقطه درخشانی قرار دارد.

منیر قیدی در کارگردانی دسته دختران، توانمند و هوشیار ظاهر شده. فیلم از نظر تکنیک های سینمایی و جلوه های ویژه، در سطحی بسیار خوبی قرار دارد و تماشایش روی پرده سینما، باعث می شود مخاطب به شکلی حقیقی آن چه که در جنگ رخ داده را حس کند. از ترس و وحشت هولناک لحظه ها تا حس غرور و شجاعت ملی همگی به خوبی توسط کارگردان به عینیت رسیده اند.
دسته دختران در حوزه دفاع مقدس و حضور زنان سینماگر در عرصه فیلمسازی و بازیگری، قدمی رو به جلو برای سینمای ایران محسوب می شود.

منیر قیدی در اولین فیلم سینمایی اش، ویلایی ها، نشان داد که نگاهی دیگر و حرفی تازه در حوزه سینمای جنگ و حضور زنان دارد. دسته دختران ادامه جهان بینی کارگردان در شمایلی دیگر است. فیلمی مهم و زنانه که ردای فمنیستی آرمانگرایی احساسی ندارد.

 

بازی های خوب بازیگران، از نقاط قوت فیلم است. نیکی کریمی که سابقه ایفای شاه نقش هایی در سینمای جنگ را در کارنامه هنری اش دارد (مثل برج مینو و بوی پیراهن یوسف) در دسته دختران، یکی از بهترین بازی هایش را ارائه داده است. زنی داغدار و فرزند از دست داده که شجاعت و شکنندگی را به صورت توامان در خود به همراه دارد. اجتناب از اوراکت (بازی اغراق شده) که کلیشه بازی در چنین نقش هایی است یکی از مهم ترین شاخص های بازی خوب او در این فیلم است. نیکی کریمی در دسته دختران بار دیگر ثابت کرده که می تواند شمایلی متفاوت از زن را در سینمای ایران نشان بدهد.

فرشته حسینی دیگر ستاره «دسته دختران» است. او در ۲۴ سالگی، به پختگی و بلوغ کامل در بازیگری رسیده و یکی از مهم ترین ستاره های جوان در سینمای ایران است. اشراف و تسلط به میمیک چهره، لحن و بیان و استفاده هوشمندانه از زبان بدن در به تصویر کشیدن خشم و شجاعت و معصومیت، بازی او در این فیلم را به یادماندنی کرده است. بازی خوب او در سکوت و زمان هایی که دیالوگ ندارد، نقش مهم در ارتقاء شخصیت پردازی پرسوناژی که بازی می کند داشته است. او حتی به درستی شیطنت جوانی دختر کم سن وسال اما غیور این پرسوناژ را نیز در بازی اش لحاظ کرده و باعث شده شخصیتی که بازی می کند به یکی از کاریزماتیک ترین شخصیت های فیلم تبدیل شود.

حسین سلیمانی، تنها پرسوناژ مرد مهم فیلم نیز یکی از بهترین بازیگران دسته دختران است. حسین سلیمانی از کودکی، بازیگر توانایی است. کارنامه هنری او سرشار از بازی های خوب است. پسر جوانی که در حال فرار از جنگ است تبدیل به قهرمانی شجاع می شود و هم زمان نیز عشق در وجودش غنچه می کند. او برای ایفای درست این نقش، کار دشواری در پیش رو داشته که به خوبی از عهده اش برآمده و پرسوناژش را تبدیل به یمی از دوست داشتنی ترین شخصیت های فیلم کرده که همذات پنداری مخاطب را برمی انگیزد.
دیگر بازیگران فیلم مثل پانته آپناهی ها، هدی زین العابدین و مهدی حسینی نیا نیز همگی بازی خوبی دارند که نشانه توانمندی خود بازیگران و هدایت صحیح کارگردان است.

موسیقی دسته دختران که ساخته ستار اورکی است، یکی دیگر از نقاط قوت مهم فیلم است. ستار اورکی با ساخت تم های مناسب و زیبا و ارکستراسیون بسیار خوبش، پا به پای قصه و تصویر حرکت کرده و اثرگذاری صحنه های فیلم را افزایش داده است.
ساخت موسیقی برای فیلمی که سرشار از افکت های صوتی و صداهای مهیب انفجار و شلیک است، امر دشواری است. او هیجان و فاجعه صحنه ها و اشک و اندوه شخصیت ها و شجاعت و غرور جاری در فیلم را به خوبی با ساخت تم های مختلف در موسیقی اش پردازش کرده و از همین منظر است که باعث ارتقا احساس و اثرگذاری فیلم شده است. موسیقی ستار اورکی در دسته دختران، به وقتش ملودیک و به وقتش هارمونیک است و هم زمان حماسی و احساسی است.

در کل دسته دختران فیلم مهمی در سینمای ایران است. فیلمی که از نظر تکنیک های سینمایی و بیان قصه و بازی بازیگر ها و موسیقی و صداگذاری و تدوین، در سطحی بسیار خوب قرار دارد

 

نویسنده: بابک صحرایی

منبع: تریبون هنر

 

می توانید عکس ها را ببینید و نقد را در آن ها بخوانید

 

 

 

در صفحه اینستاگرام تریبون هنر با ما همراه باشید

تاریخ انتشار :۱۷ بهمن ۱۴۰۰

برچسب‌ها:, , , , , , ,
مطالب مرتبط



شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام




یادداشت آرشیو

  • منوچهر فرید؛ وداع با بازیگری از نسل طلایی سینمای ایران

    تریبون هنر: سینمای ایران یکی دیگر از چهره‌های ارزشمند خود را از دست داد. منوچهر فرید، بازیگر پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون، پس از سال‌ها زندگی در خارج از ایران، در ۸۹ سالگی چشم از جهان فروبست و نامش به خاطرات نسل‌های مختلف علاقه‌مندان سینما پیوست.   منوچهر فرید از […]

  • قرار بود آنتونی کوئین به جای بهروز وثوقی در داش آکل بازی کند

    تریبون هنر: قرار بود آنتونی کوئین به جای بهروز وثوقی در داش آکل مسعود کیمیایی بازی کند. این خبر شاید در ابتدا عجیب و دور از تصور باشد. اما حقیقت دارد. پس از موفقیت چشمگیر «قیصر» (۱۳۴۸) و «رضا موتوری» (۱۳۴۹)، مسعود کیمیایی تصمیم گرفت «داش‌آکل» را بر اساس داستان […]

  • آیا یاس هنوز «سلطان رپ فارسی» است؟

    تریبون هنر: «سلطان رپ فارسی»؛ لقبی که سال‌هاست کنار نام یاس شنیده می‌شود. لقبی که بی‌دلیل به دست نیامد؛ از تأثیرگذاری در رپ اجتماعی و محبوبیت گسترده، تا ساختن آثاری که هنوز هم جزو مهم‌ترین قطعات تاریخ رپ فارسی محسوب می‌شوند. رپ فارسی در این سال‌ها متوقف نشده است. نسل […]

  • تقاطع دو انتخاب: نیکی کریمی و هدیه تهرانی

    تریبون هنر: در پرنده پیش رو، به تقاطع دو انتخاب بین نیکی کریمی و هدیه تهرانی خواهیم پرداخت. تقاطع دو انتخاب، قصه «نه» گفتن‌ها و «بله» گفتن‌هاست. اینکه چگونه یک انتخاب، مسیر سرنوشت خود انسان یا دیگران را تغییر می دهد بازیگر باید «نه گفتن» را بلد باشد. بازیگران بزرگ، […]

  • لیتل بلک در؛ هفتاد سال ماندگاری یک لباس در سینما و مد

    تریبون هنر: لباس معروف به لیتل بلک درس (Little Black Dress) یا همان لباس مشکیِ ساده و مینیمال، بیش از هفتاد سال است که در سینما و مد، حضوری بی‌نظیر دارد. این لباس که در ابتدا توسط کوکو شانل به عنوان نمادی از آزادی و سادگی معرفی شد، با ورود […]

Ad