Ad


پشه در برنامه مهمونی: دلایل محبوبیت ستاره این روزها

تریبون هنر: پشه در برنامه مهمونی با اجرای ایرج طهماسب به یکی از محبوب ترین شخصیت های این روزها تبدیل شده است. هوشمندی ایرج طهماسب و سازندگان برنامه مهمونی توانسته حشره ای موذی و مزاحم را به شخصیتی دوست داشتنی برای مردم تبدیل کند. اینجاست که ارزش و تاثیر متن و اجرای خوب در یک اثر نمایشی مشخص می شود.

دلیل محبوبیت پشه در برنامه مهمونی در چیست؟ چرا مخاطبی که به این سادگی ها جذب یک اثر نمی شود این چنین روی خوشی به یک عروسک نشان داده است؟

ایرج طهماسب در برنامه مهمونی بدون یار همیشگی اش حمید جبلی و عروسک های خاطره انگیزش، بار دیگر رگ خواب مخاطب را به دست گرفته است. او می داند که سادگی یکی از رموز موفقیت است. عروسک های جدید او از جمله پشه، طراحی ساده ای دارند. البته این سادگی با دقت در جزئیات همراه بوده. طراحی نیش عروسک پشه به شکل برجسته و کراواتی که به گردن دارد و زیر شلواری راه راهش، در عین سادگی برای مخاطب جذاب و بامزه است.

بخش دیگر ساختن ادبیات کلامی مناسب برای این عروسک است. تکه کلام «بده بزنیم» که گویای خصوصیت ذاتی این حشره است انتخابی هوشمندانه بوده که تبدیل به یکی از جمله های پرکاربرد در بین مردم شده. این همان اتفاقی است که آثار نمایشی در حوزه کمدی و طنز نیازمندش هستند و ایرج طهماسب و نویسنده هایش همیشه در این حوزه موفق عمل کرده اند. مرور تکه کلام های عروسک های ایرج طهماسب در این بیست ساله و گسترش آن ها در گفتار روزمره مردم، گویای توانایی او در این حوزه است.

متن های نوشته شده برای پشه در برنامه مهمونی دارای هوشمندی و طنازی بسیار مناسبی است. اشاره گاه به گاه به موضوعات و معضلات روز جامعه و نقد اخلاقی نهفته در دیالوگ ها، در عین سادگی، عمق مفهومی ویژه ای دارند

 

صداپیشگی پشه در برنامه مهمونی یکی دیگر از مهم ترین دلایل محبوبیت این عروسک است. کاظم سیاحی، بازیگر برجسته تئاتر و سینما و تلویزیون، با تیپ سازی خلاقانه اش کاریزمایی دوست داشتنی برای این عروسک ایجاد کرده و باعث شده مردم در گفتارهای روزانه خود نیز با لحن و تیپ گفتاری او با یکدیگر شوخی کنند و حرف بزنند. او در گذشته نیز با صداپیشگی عروسک جیگر در کلاه قرمزی همین موفقیت را نجربه کرده است

 

محموعه این عوامل نتیجه مهمی به همراه دارد. در اکثر اوقات موفقیت یک برنامه و محبوبیت شخصیت هایش نیازمند صرف مبالغ هنگفت برای تولید نیست. متن خوب، اجرای صحیح، خلاقیت و هوش است که موفقیت های بزرگ را می سازد. نمونه اش برنامه مهمونی ایرج طهماسب است.

 

در صفحه اینستاگرام تریبون هنر با ما همراه باشید

تاریخ انتشار :۲۰ فروردین ۱۴۰۱

برچسب‌ها:, ,
مطالب مرتبط



شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام




یادداشت آرشیو

  • نگاهی به تاثیر آیین و هنر مردمی در آثار سینمایی و نمایشی
    بهرام بیضایی، ناصر تقوایی و عباس کیارستمی با تعزیه ایرانی چه کردند

    تریبون هنر: تعزیه، این هنر عامه یکی از عمیق‌ترین هنرهای ایرانی است که در دوره مدرن توجه بسیاری از هنرمندان تراز را در شیوه‌های مختلف هنری به خود جلب کرده است، از جمله آن هنرمندان در سینما حداقل سه سینماگر با نوشتن و یا ساختن و یا الگوگرفتن از پیشنهادهای تعزیه اثری جدید و بدیع خلق کردند، بهرام بیضائی، ناصر تقوایی و عباس کیارستمی سه هنرمندی هستند که جلوه‌هایی از […]

  • یادداشت حامد حنیفی درباره نمایش مرگ با طعم نسکافه: بی اختیار اشک می‌ریختیم

    تریبون هنر: حامد حنیفی در یادداشتی درباره نمایش «مرگ با طعم نسکافه» به کارگردانی بابک صحرایی نوشت: من و اکثریت قریب به اتفاق حضار بی اختیار اشک می‌ریختیم. به گزارش تریبون هنر، حامد حنیفی، آهنگساز برجسته موسیقی ایران و منتقد موسیقی در یادداشتی درباره نمایش مرگ با طعم نسکافه نوشت: […]

  • بابک جهانبخش مرگ با طعم نسکافه به کارگردانی بابک صحرایی

    تریبون هنر: بابک جهانبخش، خواننده برجسته و توانمند موسیقی ایران، یادداشتی را درباره نمایش «مرگ با طعم نسکافه» به کارگردانی بابک صحرایی منتشر کرد. به گزارش تریبون هنر، بابک جهانبخش در یادداشت خود درباره نمایش «مرگ با طعم نسکافه» و بابک صحرایی ر صفحه اینستاگرامش نوشت: بابک صحرایی فارغ از […]

  • رضا صادقی در مرگ با طعم نسکافه

    تریبون هنر: رضا صادقی در یادداشتی درباره نمایش مرگ با طعم نسکافه به نویسندگی و کارگردانی بابک صحرایی نوشت: رفتم چون رفیقم رو ذوست دارم و دعوتش برام محترم بود اما شگفت زده شدم به گزارش تریبون هنر، رضا صادقی خواننده برجسته و مولف موسیقی ایران در یادداشتی به تحلیل […]

  • روایت «بابک صحرایی» از «مرگ با طعم نسکافه»

    تریبون هنر: ایسنا نوشت: بابک صحرایی، کارگردان نمایش «مرگ با طعم نسکافه» نوشت: «این نمایش در ذهن من ترانه بلندی است که در عجیب‌ترین جای زندگی ام نوشته ام و کارگردانی کرده‌ام. قدم زدنی از گذشته تا امروز که مرور گریه‌هایی عمیق و خنده‌هایی از ته دل است. در بستر […]

Ad
Ad
Ad
Ad
Ad
Ad
Ad