Ad


بابک صحرایی: ربه کا؛ ویرانگری خاطره ها _ نقد فیلم آلفرد هیچکاک

تریبون هنر _ بابک صحرایی: در اوائل فیلم «ربه کا» جوآن فونتین به لارنس الیویه می گوید:
من دلم می خواست دستگاهی اختراع می کردم که خاطره رو نگه می داشت. مثل عطر توی شیشه و این خاطره هرگز محو نمی شد و من هروقت دلم می خواست می تونستم در بطری رو باز کنم و خاطره رو از نو تجدید کنم.

ربه کا قصه ویرانگری خاطره است. مثل بوی عطری که تو را یاد کسی یا اتفاقی می اندازد و خاطره هایی را زنده می کند که بخشی از زندگی ات را نابود کرده اند. این حس غریب را دافنه دو موریه به زیبایی در رمان ربه کا تشریح کرده و آلفرد هیچکاک هوشمندانه آن را به تصویر کشیده.

اقتباس سینمایی از رمان های مشهور راه رفتن روی لبه تیغ است. هنگام خواندن یک رمان تمام تصاویرش توسط قوه تخیل خلق می شوند و مفاهیمش هم زمان در ذهن جاری می شوند. خلق این اتفاق در فیلمی که از یک رمان اقتباس شده گاهی دشوار و گاهی نشدنی است.
مثلا نشان دادن چالش های ذهنی زن جوان قصه از یک سو و ماکسیم دووینتر و خاطره هایش از زن فاسدش از سوی دیگر را نمی شود مدام به صورت نریشن روی تصاویر بازگو کرد. اینجاست که توانایی کارگردان چاره ساز می شود که یکی از نمونه های خوبش فیلم ربه کا است.

هنگام انتخاب بازیگر زن اصلی فیلم ربه کا، هیچکاک از بیست بازیگر تست می گیرد. ویوین لی هم جزو کسانی بوده که تست می دهد اما هیچکاک او را انتخاب نمی کند. آن هم در زمانی که درست یک سال قبلش فیلم «برباد رفته» را بازی کرده و در اوج موفقیت و شهرت قرار دارد. از طرفی هم ویوین لی در آن زمان دوست دختر لارنس الیویه است و تلاش او نیز برای انتخاب شدن ویوین لی اثربخش نمی شود. همین مساله باعث دشمنی و بد رفتاری الیویه با جوآن فونتین در زمان فیلمبرداری می شود.
نکته جالب در اینجاست که آلفرد هیچکاک به عوامل فیلم می گوید با جوآن فونتین طوری رفتار کنند که انگار او باعث حذف ویوین لی شده و همین مساله سرخوردگی و عصبیت زیادی را برای او ایجاد می کند. همان سرخوردگی و خجالت زدگی ای که در خانم دووینتر در رمان ربه کا وجود دارد و به این ترتیب جوان فونتین بدون اینکه بداند بیشتر در نقشش غرق می شود.

ربه کا سال ۱۹۴۰ ساخته می شود و تنها فیلمی است که هیچکاک برایش جایزه اسکار می گیرد. جایزه ای که بعد از این فیلم هیچ وقت نصیب او نمی شود. ربه کا بعد از گذشت هشتاد و یک سال از ساخته شدنش، همچنان زیبا و اثرگذار است.

 

نویسنده: بابک صحرایی

 

در صفحه اینستاگرام تریبون هنر با ما همراه باشید

تاریخ انتشار :۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۰

برچسب‌ها:, , , ,
مطالب مرتبط



شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام




یادداشت آرشیو

  • منوچهر فرید؛ وداع با بازیگری از نسل طلایی سینمای ایران

    تریبون هنر: سینمای ایران یکی دیگر از چهره‌های ارزشمند خود را از دست داد. منوچهر فرید، بازیگر پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون، پس از سال‌ها زندگی در خارج از ایران، در ۸۹ سالگی چشم از جهان فروبست و نامش به خاطرات نسل‌های مختلف علاقه‌مندان سینما پیوست.   منوچهر فرید از […]

  • قرار بود آنتونی کوئین به جای بهروز وثوقی در داش آکل بازی کند

    تریبون هنر: قرار بود آنتونی کوئین به جای بهروز وثوقی در داش آکل مسعود کیمیایی بازی کند. این خبر شاید در ابتدا عجیب و دور از تصور باشد. اما حقیقت دارد. پس از موفقیت چشمگیر «قیصر» (۱۳۴۸) و «رضا موتوری» (۱۳۴۹)، مسعود کیمیایی تصمیم گرفت «داش‌آکل» را بر اساس داستان […]

  • آیا یاس هنوز «سلطان رپ فارسی» است؟

    تریبون هنر: «سلطان رپ فارسی»؛ لقبی که سال‌هاست کنار نام یاس شنیده می‌شود. لقبی که بی‌دلیل به دست نیامد؛ از تأثیرگذاری در رپ اجتماعی و محبوبیت گسترده، تا ساختن آثاری که هنوز هم جزو مهم‌ترین قطعات تاریخ رپ فارسی محسوب می‌شوند. رپ فارسی در این سال‌ها متوقف نشده است. نسل […]

  • تقاطع دو انتخاب: نیکی کریمی و هدیه تهرانی

    تریبون هنر: در پرنده پیش رو، به تقاطع دو انتخاب بین نیکی کریمی و هدیه تهرانی خواهیم پرداخت. تقاطع دو انتخاب، قصه «نه» گفتن‌ها و «بله» گفتن‌هاست. اینکه چگونه یک انتخاب، مسیر سرنوشت خود انسان یا دیگران را تغییر می دهد بازیگر باید «نه گفتن» را بلد باشد. بازیگران بزرگ، […]

  • لیتل بلک در؛ هفتاد سال ماندگاری یک لباس در سینما و مد

    تریبون هنر: لباس معروف به لیتل بلک درس (Little Black Dress) یا همان لباس مشکیِ ساده و مینیمال، بیش از هفتاد سال است که در سینما و مد، حضوری بی‌نظیر دارد. این لباس که در ابتدا توسط کوکو شانل به عنوان نمادی از آزادی و سادگی معرفی شد، با ورود […]

Ad