تریبون هنر _ بابک صحرایی:  مارلون براندو در مردان بازیگری جوان و تازه کار است. فیلم «مردان» به کارگردانی فرد زینه مان اولین فیلمی است که مارلون براندو بازی کرده. مارلون براندو در سال ۱۹۵۰ در ۲۶ سالگی در این فیلم بازی می کند. او نقش ستوانی را دارد که در جنگ جهانی دوم مجروح و فلج شده. مردان سال های اولیه بعد از جنگ جهانی دوم و تلاش آسیب دیده های آن برای ورود به زندگی عادی را روایت می کند.

مردان به نسبت دیگر آثار مارلون براندو و همچنین فرد زینه مان، فیلمی معمولی است اما آغاز مسیر درخشان هر دوی آن هاست. اولین فیلم براندو و هشتمین فیلم زینه مان، از این جهت فیلم قابل اعتنایی است هرچند که از فیلم های درخشان هیچکدام از آن ها نیست.

براندو یک سال بعد از بازی در این فیلم در اتوبوسی به نام هوس به کارگردانی الیا کازان بازی می کند. فیلمی که برای او نامزدی اسکار را در پی دارد.

خلاصه داستان

کن یک ستوان جوان پیاده نظام است که به خاطر اصابت گلوله فلج می شود. او به همین خاطر برای مدت زیادی در بیمارستان مجروحان جنگی بستری می شود. کن سازگاری خوبی با دکتر خود و دیگر مجروحان ندارد. او حتی با تعدادی جوان که مثل خودش در جنگ فلج شده اند هم رابطه خوبی برقرار نمی کند. بی میلی کن برای پاسخ دادن به درمان با پافشاری نامزدش ، الن کم می شود. آرام آرام به تشویق نامزدش که دوستش دارد برای درمان خود تلاش می کند. هرچند که بر اساس نظر پزشکان تا آخر عمر باید روی ویلچر باشد. او در ادامه به اصرار نامزدش با او ازدواج می کند اما شب اول ازدواج الن پشیمان می شود. کن به بیمارستان برمی گردد و تندخویی اش بیشتر می شود. با بازگشت الن نزد او و ابراز پشیمانی اش و تلاش پزشک و دوستانش، کن مجددا رابطه اش با الن را آغاز می کند و برای شروع زندگی مشترک به خانه برمی گردد.

حواشی ساخت فیلم

کارل فورمن فیلمنامه نویس مردان برای درک بهتر روحیات و شرایط آسیب دیده های جنگ، مدت زیادی را در بیمارستان ارتش بیرمنگام ون نویز ، واقع در لس آنجلس می گدراند.

مارلون براندو نیز چهار هفته را در این بیمارستان می گذراند. او تمام این مدت را در یکی از بخش های بیمارستان کنار سربازهایی که در جنگ فلج شده اند زندگی می کند. او مثل آن ها در جریان درمان و معالجه قرار می گیرد. براندو در این دوران تمام مدت از ویلچر برای جابجایی خود استفاده می کند. او با مردانی که آن جا بستری بودند به فعالیتهای تفریحی و اجتماعی می پردازد.

هنگام ساخت فیلم، بیشتر سکانس ها در همین بیمارستان فیلمبرداری می شوند. چهل و پنج نفر از بیماران نیز موافقت می کنند که در فیلم حضور داشته باشند. یاغی گری مارلون براندو و نداشتن سر سازش با کارگردان و تهیه کننده از همین اولین فیلمش آغاز می شود. او با فرد زینه مان و تهیه کننده فیلم استنلی کرامر مشکل پیدا می کند. او همچنین همراهی خوبی با دیگر بازیگران از خودش نشان نمی دهد. درست شبیه نقشی که در فیلم دارد. مردان اولین و آخرین همکاری مارلون براندو و فرد زینه مان است

مارلون براندو و ترزا رایت

مارلون براندو در ابتدای فیلمبرداری در اولین سکانس مشترکش با ترزا رایت به زیبایی بازی می کند و به گریه می افتد و بازی خوبش باعث می شوذ بازیگران و عوامل فیلم یک دقیقه او را تشویق کنند. مردان اگرچه فیلم موفقی از کار در نمی آید اما نویدبخش ورود یک بازیگر توانا و متفاوت به عرصه سینما می شود.

ترزا رایت بازیگر نقش الن هنگام بازی در این فیلم ۳۲ ساله است. او از سال ۱۹۴۱ وارد عرصه بازیگری در عرصه سینما می شود.

نامزدی در اسکار

فیلم مردان به کارگردانی فرد زینه مان در بیست و سومین مراسم اسکار، یک نامزدی به دست می آورد. کارل فورمن در این دوره از اسکار برای بهترین فیلمنامه غیر اقتباسی نامزد می شود. این جایزه در این دوره به فیلم سانست بلوار تعلق می گیرد.

نویسنده: بابک صحرایی

منبع: تریبون هنر

گالری عکس

در ادامه گالری عکس مارلون براندو در مردان و صحنه های فیلم و همچنین تمرین و زندگی او در بیمارستان را می توانید ببینید

تاریخ انتشار :۹ خرداد ۱۴۰۰

اکران مردمی فیلم «کارزار» با حضور هنرمندان برگزار شد

مرگ آلن دلون؛ روزگار سپری شدن زیبایی های ناب

یادداشت بابک صحرایی