Ad


یادداشت بابک صحرایی برای تولد احمد پژمان: جهان ما را زیباتر کرده

تریبون هنر: بابک صحرایی به بهانه سالروز تولد احمد پژمان نوشت: با موسیقی هایش جهان ما را زیباتر و موسیقی ایران را سربلندتر کرده

به گزارش تریبون هنر، بابک صحرایی هم زمان با سالروز تولد هشتاد و هشت سالگی احمد پژمان نوشت:
امروز سالروز تولد استاد احمد پژمان است.
هنرمند جاودانه ای که با موسیقی های درخشانش، جهان ما را زیباتر و موسیقی ایران را سربلندتر کرده است.

با همه قلبم خوشحالم که به تازگی روی یکی از موسیقی های زیبای ایشان، ترانه ای نوشته ام.

هنر هر سرزمینی با برخی از نام ها اعتبار می گیرد و افتخار کسب می کند. احمد پژمان، یکی از زیباترینِ این نام هاست.

به قول محمدرضا شجریان، احمد پژمان به عنوان یک آهنگساز بزرگ کلاسیک در ایران، با تلفیق موسیقی کلاسیک و ایرانی و با استفاده از صداهای جدید و سینت سایزر، آثار جدیدی خلق کرده است و در این زمینه «او بهترین است».

میلاد هشتاد و هشت سالگی اش مبارک

 

به گزارش تریبون هنر، احمد پژمان در ۱۸ تیر ۱۳۱۴ در شهر لار متولد شد. در دوران دبیرستان به فراگیری ویلن نزد حشمت سنجری پرداخت و پس از چندی به عنوان نوارنده‌ی ویولن به ارکستر سمفونیک تهران راه یافت
در سال ۱۳۴۳ بعد از اتمام تحصیلات دانشگاهی در رشته زبان و ادبیات انگلیسی در دانشسرای عالی، راهی اتریش شد و در آکادمی موسیقی وین به تحصیل آهنگسازی پرداخت
او پس از اتمام تحصیلات در وین به ایران بازگشت و به عنوان آهنگساز در تالار رودکی مشغول به کار شد

از آثار او در این دوره می‌توان به: “اپرای جشن دهقان”، “اپرای دلاور سهند” و “اپرای سمندر” اشاره کرد که قبل از انقلاب
اجرا شدند.
در سال ۱۳۵۴ برای ادامه تحصیلات در مقطع دکترای آهنگسازی راهی دانشگاه کلمبیا در شهر نیویورک شد و پس از اخذ دکترای آهنگسازی به ایران بازگشت

احمد پژمان در چهل و پنج سال گذشته در عرصه موسیقی فیلم و گهگاه در زمینه موسیقی پاپ_ کلاسیک فعالیت های درخشانی داشته است
ساخت موسیقی فیلم ها و سریال هایی همچون دلیران تنگستان، سمک عیار، شازده احتجاب، ساخت ایران، هنرپیشه، سایه های بلند، روسری آبی، بوی کافور عطر یاس، خانه ای روی آب و یه بوس کوچولو ااز جمله آثارش در حدود چهل سال اخیر بوده اند
او همچنین در دوره از جشنواره فیلم فجر برنده سیمرغ بلورین بهترین موسیقی برای فیلم های بوی کافور عطر یاس و باران شده است

 

مطالب مرتبط:

با پیام «احمد پژمان» و حضور «حسین علیزاده» سال نوای موسیقی ایران آغاز شد

«دیوِرتیمِنتو» با پیچیدگی خاص خودش منتشر شد!

بابک صحرایی: خواننده هایی که ترانه های بهتری اجرا کرده اند، جایگاه بالاتری دارند

در صفحه اینستاگرام تریبون هنر با ما همراه باشید

تاریخ انتشار :۱۹ تیر ۱۴۰۲

برچسب‌ها:,
مطالب مرتبط



شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام




یادداشت آرشیو

  • نگاهی به تاثیر آیین و هنر مردمی در آثار سینمایی و نمایشی
    بهرام بیضایی، ناصر تقوایی و عباس کیارستمی با تعزیه ایرانی چه کردند

    تریبون هنر: تعزیه، این هنر عامه یکی از عمیق‌ترین هنرهای ایرانی است که در دوره مدرن توجه بسیاری از هنرمندان تراز را در شیوه‌های مختلف هنری به خود جلب کرده است، از جمله آن هنرمندان در سینما حداقل سه سینماگر با نوشتن و یا ساختن و یا الگوگرفتن از پیشنهادهای […]

  • یادداشت حامد حنیفی درباره نمایش مرگ با طعم نسکافه: بی اختیار اشک می‌ریختیم

    تریبون هنر: حامد حنیفی در یادداشتی درباره نمایش «مرگ با طعم نسکافه» به کارگردانی بابک صحرایی نوشت: من و اکثریت قریب به اتفاق حضار بی اختیار اشک می‌ریختیم. به گزارش تریبون هنر، حامد حنیفی، آهنگساز برجسته موسیقی ایران و منتقد موسیقی در یادداشتی درباره نمایش مرگ با طعم نسکافه نوشت: […]

  • بابک جهانبخش مرگ با طعم نسکافه به کارگردانی بابک صحرایی

    تریبون هنر: بابک جهانبخش، خواننده برجسته و توانمند موسیقی ایران، یادداشتی را درباره نمایش «مرگ با طعم نسکافه» به کارگردانی بابک صحرایی منتشر کرد. به گزارش تریبون هنر، بابک جهانبخش در یادداشت خود درباره نمایش «مرگ با طعم نسکافه» و بابک صحرایی ر صفحه اینستاگرامش نوشت: بابک صحرایی فارغ از […]

  • رضا صادقی در مرگ با طعم نسکافه

    تریبون هنر: رضا صادقی در یادداشتی درباره نمایش مرگ با طعم نسکافه به نویسندگی و کارگردانی بابک صحرایی نوشت: رفتم چون رفیقم رو ذوست دارم و دعوتش برام محترم بود اما شگفت زده شدم به گزارش تریبون هنر، رضا صادقی خواننده برجسته و مولف موسیقی ایران در یادداشتی به تحلیل […]

  • روایت «بابک صحرایی» از «مرگ با طعم نسکافه»

    تریبون هنر: ایسنا نوشت: بابک صحرایی، کارگردان نمایش «مرگ با طعم نسکافه» نوشت: «این نمایش در ذهن من ترانه بلندی است که در عجیب‌ترین جای زندگی ام نوشته ام و کارگردانی کرده‌ام. قدم زدنی از گذشته تا امروز که مرور گریه‌هایی عمیق و خنده‌هایی از ته دل است. در بستر […]

Ad
Ad
Ad
Ad
Ad
Ad
Ad