درباره ابراهیم گلستان: فحش هایش باید در زمره آثارش قرار بگیرند
یادداشت بابک صحراییتریبون هنر _ بابک صحرایی: فکر می کردم ابراهیم گلستان هیچ وقت نمی میرد. حتی آن هایی که نمی دانند گلستان چه ها نوشته و ترجمه کرده و ساخته و به پرورش و بالیدن چه کسانی کمک کرده، حتما شنیده اند که انسان بزرگی بوده و نقش و تاثیر به سزایی در ادبیات و سینما و هنر معاصر ایران داشته. پس از شرح بزرگی و تاثیرگذاری اش صرف نظر می کنم.
ابراهیم گلستان شهامت فحش دادن به هر کسی را داشت. هر روشنفکر و ادیب و هنرمند و عالمی اگر به نظرش اشتباهی می کرد یا راه خطایی می رفت، زیباترین فحش ها را نثارش می کرد. فحش هایش در تلفیق با لحن شیرینش باید در زمره آثارش قرار بگیرند.
گلستان با خشم و نفرت از قدرنشناسی ها، اوایل دهه پنجاه در اوج خداحافظی کرد و از ایران رفت. قطعا اگر می ماند، با آن همه حرص خوردن هایش و بی معرفتی هایی که می دید، انقدر عمر نمی کرد. او یکی از بهترین مثال ها برای «عمرِ با عزت» است. رفت و زندگی را دور از هیاهو در قصری در انگلستان ادامه داد. نوش جانش، آن ثروتی که داشت
سال ها سکوت کرد تا این که در ده پانزده سال اخیر، لب به سخن گشود و گفت و گوهایی را انجام داد. با این وجود، با انبوهی راز و حرف نگفته، بار سفر بست و رفت
سفرش بخیر
نویسنده: بابک صحرایی
مطالب مرتبط:
ابراهیم گلستان در صد و یک سالگی درگذشت
یادداشت «بابک صحرایی» به بهانه تولد فروغ فرخزاد
در صفحه اینستاگرام تریبون هنر با ما همراه باشید
تاریخ انتشار :۴ شهریور ۱۴۰۲
