Ad

نزدیک تر از همیشه به وطن

بهروز را به آقای وثوقی ترجیح می دهیم

یادداشت سید محمد کاظمی

تریبون هنر _ سید محمد کاظمی: بهروز وثوقی را می شد داشته باشیم که خب نداشتیم!

کمی خودش نخواست و کمی بیشتر از خودش دیگران. دیگرانی که خیلی وقت ها جایگاه “لولو خورخوره” را داشته اند؛ یعنی هم ترسناک بوده اند و هم واقعیّت حضورشان در شک و شبهات گرفتار مانده. به هر حال ما عشقِ سینماها از جایی به بعد بهروز وثوقی را از دست دادیم.
در دهه چهل و پنجاه و حتّی تا سال ها بعد از آن ، سینمایی ها آقای وثوقی را “بهروز” صدا می زدند. این بدان معناست که او حسابی با دل مردم جفت و جور شده بود. پس اجازه بدهید من هم از اینجا به بعد بگویم بهروز!

بهروز اگر می ماند شاید چیزهایی را به دست می آورد که خُب نماند! امّا از کجا معلوم چیزهایی که به دست می آورد ارزشمندتر از چیزهایی بود که از دستشان می داد؟ از کجا معلوم فرصت هایی که از دست داد، به جایگاهی که الآن برایش باقی مانده لطمه نمی زدند؟!

بهروز اگر نمی رفت باید به مرور زمان نقش هایی بازی می کرد که در میانسالی تعریف می شدند. مثلِ نقش هایی که تقریاً بهترینشان را پرویز پرستویی ، فرهاد اصلانی و مهدی هاشمی بازی می کنند. البتّه تردیدی نیست که باز هم می توانستیم لحظات بسیار جالبی داشته باشیم که خب نداشتیم!

حالا بخش بزرگی از دغدغه ها شده برگرداندن بهروز ؛ بازگشت به وطنِ آقای وثوقی! امّا آیا تا کنون از خود پرسیده ایم که وقتی ایشان بازگردند، چه کاری قرار است برایشان انجام دهیم؟ اگر خدای ناکرده می خواهیم بهروز را هم مثل خیلی ها دق مرگ کنیم(دور از جانش)، پس لطفاً او را در همان تبعید نگه دارید. ما هم دلخوشیم به اینکه گاهی او را با مو و ریش سفید شده از شبکه های بیگانه و صفحات مجازی ببینیم.

 

نویسنده: سید محمد کاظمی

منبع: تریبون هنر

 

در صفحه اینستاگرام تریبون هنر با ما همراه باشید

تاریخ انتشار :۲۵ آبان ۱۴۰۰

برچسب‌ها:, ,
مطالب مرتبط



شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام




یادداشت آرشیو

  • فرامرز صدیقی

    تریبون هنر: در تمام یک سال گذشته به رسم همه احوالپرسی‌هایمان از هنرمندان قدیمی، دنبال باریگری بودیم که با وجود پیدا کردن شماره تلفنش، هیچ گاه موفق به صحبت با او نشدیم و حتی پیگیری از برخی همکارانش در خانه سینما نشان می‌داد آن‌ها هم به دنبال رد و نشانی […]

  • نمایشگاه نقاشی مسعود کیمیایی

    تریبون هنر _ بابک صحرایی: نقاشی های مسعود کیمیایی جهان بینی منحصر به فردی دارند. کمپوزوسیونی خاص و نوآورانه و برآمده از زندگی انسان امروز دارند و با عصیانی که منجر به خشمی آگاهانه شده همراهند. انگار مانیفست و جهان بینی و تفکر خالق خود در تمام این سال ها […]

  • بهروز وثوقی
    نزدیک تر از همیشه به وطن
    بهروز را به آقای وثوقی ترجیح می دهیم
    یادداشت سید محمد کاظمی

    تریبون هنر _ سید محمد کاظمی: بهروز وثوقی را می شد داشته باشیم که خب نداشتیم! کمی خودش نخواست و کمی بیشتر از خودش دیگران. دیگرانی که خیلی وقت ها جایگاه “لولو خورخوره” را داشته اند؛ یعنی هم ترسناک بوده اند و هم واقعیّت حضورشان در شک و شبهات گرفتار […]

  • نیکی کریمی

    تریبون هنر: نیکی کریمی از پرافتخارترین زنان سینماگر در تاریخ سینمای ایران است. او متولد ۱۹ آبان ۱۳۵۰ در تهران است. او پرافتخارترین زن سینماگر ایرانی در عرصه های بین المللی است و جوایز متعددی را برای بازیگری و کارگردانی از جشنواره های معتبر کشورهای مختلف دریافت کرده است و در […]

  • بازی مرکب
    هیاهو برای هیچ
    بازی مرکّب سریال خوبی است، همین!
    یادداشت سید محمد کاظمی

    تریبون هنر _ سید محمد کاظمی: تمام فضای مجازی پر شده از تصاویر و مطلب هایی که هر کدامشان به نوعی کنایه می زنند به یک سریال کره ای. سریالی کره ای با عنوان “بازی مرکّب” که از شبکه مطرح نتفلیکس پخش شده و ظاهراً استقبال فوق العاده ای را […]

Ad
Ad
Ad
Ad
Ad