جای خالی نود
یادداشت سید محمد کاظمیتریبون هنر _ سید محمد کاظمی: سیر نزولی رسانه ی ملّی سال هاست که به جریان افتاده و آسیب های اغلب خود خواسته ی مسئولین تلویزیون، در طول این سال ها همواره جدّی تر از تلاش هایی بوده که برای نجات از یک “منجلاب” باید صورت بگیرد.
بله! بی انصافی ست اگر اتّفاق های خوب را نبینیم. امّا آیا واقعاً قدرت جذب مخاطب برنامه هایی چون عصر جدید، خندوانه و دورهمی(که از تلاش های مثبت رسانه بوده) با آسیب تعطیلی اثری چون “نود” و یا غیر زنده پخش شدن های “هفت” مقابله کرده است؟
نه! به این ساده گی ها نیست! اوضاع تلویزیون خیلی خراب تر از آن است که فکرش را می کنید.میزان مخاطب به شدّت ریزش پیدا کرده و درصد رضایت مندیِ همین هایی که باقی مانده اند نیز بسیار ناچیز است. چرا به خودمان دروغ بگوییم؟ مردم دوباره به سریال های کم محتوای ماهواره ای روی آورده اند. در بهترین شرایط آثار تولید شده در پلتفرم ها را تماشا می کنند و آن هم نه به صورت قانونی!
رسانه دست و پا می زند ولی تلاش نمی کند. خودتان می بینید که فصل هفتم “خندوانه” هم پخش شد ولی چیزی را عوض نکرد. خندوانه هم زورش زیاد نبود و نتوانست تلویزیون را نجات بدهد. نکته ی تاسف بار دیگری که وجود دارد این است که برای آشتی هم دیر شده! آن هایی که قهر کرده بودند حتّی حاضر به آشتی کنان نیز نیستند!
تلویزیون نیاز به یک خانه تکانی اساسی دارد. باور کنید هنوز هم می شود بعضی چیزها را عوض کرد. دیر شده ولی هیچ چیز غیرممکن نیست.
نویسنده: سید محمد کاظمی
منبع: تریبون هنر
در صفحه اینستاگرام تریبون هنر با ما همراه باشید
تاریخ انتشار :۳۰ آذر ۱۴۰۰
