Ad

به بهانه تولد چارلی چاپلین

چارلی چاپلین؛ یکی از بزرگ ترین قربانیان تهمت و قضاوت نادرست

یادداشت بابک صحرایی

تریبون هنر _ بابک صحرایی: چارلی چاپلین یکی از بزرگ ترین قربانیان قضاوت های نا به جا، تهمت های ناروا و انتقادهای غلط است

چارلی چاپلین در سال ۱۹۶۷، در ۷۸ سالگی آخرین فیلمش به اسم «کنتسی از هنگ کنگ» را می سازد. فیلمی با بازی مارلون براندو و سوفیا لورن که تنها فیلم رنگی اوست. مارلون براندو از شیفتگان چارلی چاپلین بود و بازی کردن در فیلمی از او تحقق یکی از آرزوهای بزرگش بود.

 

این همکاری اما نتیچه تلخی به همراه داشت. در حین ساخت فیلم براندو و چاپلین دچار اختلافات زیادی می شوند تا حدی که مارلون براندو از چارلی چاپلین به عنوان بیمار سادیسمی نام می برد و چاپلین هم توهین های فراوانی به او می کند. خود فیلم هم با شکست مواجه می شود و از آن به عنوان بدترین فیلم چاپلین یاد می شود.

 

قضاوت های نا به جا، تهمت ها و دشمنی ها و غرض ورزی ها و انتقادهای غلط، بخشی از بهترین سال های عمر یکی از نوابغ هنر را نابود می کند.

 

چرا چارلی چاپلین با آن همه نبوغ و توانایی سال ها از فیلمسازی فاصله می گیرد و در آخرین فیلمش نیز نمی تواند موفق ظاهر شود؟

او در سال ۱۹۵۲، از سوی کمیته مک کارتیسم، مدافع کمونیست شناخته شده و از امریکا اخراج می شود. چاپلین زمانی که برای اولین نمایش فیلم روشنی‌های صحنه (۱۹۵۲) به لندن سفر کرده بود از اخراج خود از آمریکا با خبر می شود و تا سال ۱۹۷۲ به امریکا برنمی گردد. سال ها بعد مشخص می شود اسنادی که بر اساس آن ها چاپلین متهم به اعمال کمونیستی شده، جعلی بوده اند.

 

او در دهه ۴۰ میلاد میلادی و پیش از اخراج از امریکا دو فیلم از بهترین آثارش یعنی دیکتاتور بزرگ (۱۹۴۰) و موسیو وردو (۱۹۴۷) را ساخته بود. هم زمان با اخراج از امریکا فیلم درخشان روشنایی های صحنه  و در خارج از امریکا یک سلطان در نیویورک (۱۹۵۷) را می سازد

 

فیلم رنگی «کنتسی از هنگ کنگ» قرار بود فیلم آشتی او با هالیوود و ورود به عرصه فیلمسازی نوین باشد. چاپلین اما نیازی به این کار نداشت. او سینماگر بزرگ و مولف و تاثیرگذاری بود و لازم نبود از سبک و ساختاری که مبدعش بود و در آن موفق بود خارج شود. او وقتی دوران فیلم صامت تمام شد هم با ساختن فیلم های درخشانش در دهه چهل و پنجاه (از دیکتاتور بزرگ تا یک سلطان در نیویورک) نشان داد در دوره تازه هم می تواند موفق باشد و فیلم های خوبی بسازد اما تهمت ها و انتقادهای نا به جا و قضاوت های غلط آسیب های فروانی به او رساند.

 

نویسنده: بابک صحرایی

منبع: تریبون هنر

 

در صفحه اینستاگرام تریبون هنر با ما همراه باشید

 

 

 

 

 

 

تاریخ انتشار :۲۹ فروردین ۱۴۰۱

برچسب‌ها:, , ,
مطالب مرتبط



شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام




یادداشت آرشیو

  • انتقاد «هیات اسلامی هنرمندان» از سلبریتی ها و کانون های صنفی

    تریبون هنر: هیات اسلامی هنرمندان در بیانیه ای پیرامون واقعه اخیر، بر لزوم پیگیری ترک فعل متولیان فرهنگی تا انتقاد از سلبریتی ها و کانون های به اصطلاح صنفی را مورد تاکید قرار داد و اعلام کرد:انقلاب اسلامی به برکت خون شهدا قدرتمندتر از همیشه است.   به گزارش تریبون […]

  • نگاهی به فیلم «تی تی»؛ شیفته جاده جادویی

    تریبون هنر _ امید بی نیاز: آیدا پناهنده (کارگردان تی تی) از یک کوتاه ساز خلاق؛ تا کارگردان فیلم بلند، راه خاص خودش را رفته است. راهی که گاهی متفاوت است. گاهی هم پُر از آزمون و خطاست. این رویکرد، او را در تیررسِ ستایش و نقدِ همزمان، می‌گذارد. «تی […]

  • یادداشت بابک صحرایی درباره یدالله رویایی

    تریبون هنر _ بابک صحرایی: یدالله رویایی هم رفت تا دوباره یادمان بیاید نمادهای مدرنیته در شعر و هنر، کهنسال شده اند و دارند می میرند و جهان در حال پوست انداختن است. یدالله رویایی با وجود تاثیرگذاری اش بر شعر معاصر، از درک نشده ترین شاعران بزرگ در بین […]

  • مرگ ژان لوک گدار: یادآوری تمام شدن ارزش ها / یادداشت بابک صحرایی

    تریبون هنر _ بابک صحرایی: چرا از مرگ ژان لوک گدار در نود و یک سالگی ناراحت می شویم؟ مگر قرار بود باز هم فیلم هایی مثل «از نفس افتاده» و «زیستن زندگی اش» و «آلفاویل» و «مذکر، مونث» بسازد؟ مگر قرار بود باز هم با چند نابغه دیگر در […]

  • پیام علی نصیریان برای روز ملی سینما

    تریبون هنر: علی نصیریان بازیگر پیشکسوت سینما، تئاتر و تلویزیون به مناسبت ۲۱ شهریور روز ملی سینما دل نوشته ای را در اختیار موزه سینما قرار داد. به گزارش تریبون هنر، متن دل نوشته به شرح زیر است: «یادش بخیر سینما “نور” تو “امیریه”، “میهن” چهارراه “حسن آباد”، “رکس” و […]

Ad
Ad
Ad
Ad
Ad