Ad

حضور اندک سینماگران در مراسم اعتراض به حکم پرونده کیارستمی

مراسم تجمع در مزار کیارستمی برای اعتراض به حکم پرونده پزشکی اش با حضور حدود پانصد نفر برگزار شد

بهمن فرمان‌آرا، شادمهر راستین، همایون اسعدیان، محمد اطبایی، هوشنگ گلمکانی، امیر عابدی، محسن عبدالوهاب، هادی محقق و رضا داودنژاد از حاضران در این مراسم بودند

با وجود درخواست تعدادی از سینماگران برای حمایت از اعتراض به حکم پرونده پزشکی عباس کیارستمی و حضور در مزار او، تعداد اندکی از سینماگران در این مراسم حاضر شدند

سینماگرانی مانند بهمن فرمان‌آرا، شادمهر راستین، همایون اسعدیان، محمد اطبایی، هوشنگ گلمکانی، امیر عابدی، محسن عبدالوهاب، هادی محقق و رضا داودنژاد صبح پنجشنبه، ۱۵ مهرماه بر سر مزار کیارستمی حضور یافتند. برخی حاضران نیز با در دست داشتن نوشته‌هایی مانند «شما تنها نیستید» در این جمع شرکت کرده‌اند.

بهمن کیارستمی، فرزند عباس کیارستمی نیز در این برنامه حاضر است.

این برنامه با خواندن بیانیه‌ای و قدردانی شادمهر راستین و یکی از بستگان عباس کیارستمی از مردم به‌خاطر حضورشان به پایان رسید.

در بیانیه خوانده‌شده در این مراسم آمده بود: «اعلام رسمی حکم پرونده پزشکی عباس کیارستمی شاید به اندازه فاجعه مرگ او تکان‌دهنده بود. از دست دادن کیارستمی، ایران را متاثر کرد. این تاثر که حاصل اندوه فقدان هنرمندی بزرگ است وقتی ابعاد عمیق‌تری پیدا کرد که تاثیر خطای پزشکی و قصور پزشکان معالج در آن آشکار شد. سیستم درمانی کشور که همیشه خود را نسبت به هرگونه انتقاد و شبهه مصون می‌دید، ملزم به پاسخگویی به افکار عمومی شد و برای اولین‌بار در تاریخ درمان مدرن ایران، جمعیت انبوهی از مردم در انتظار نتیجه بررسی‌ها ماندند. این هنر زندگی عباس کیارستمی بود که با مرگ خود نیز اهمیت بیان حقایق و روشن شدن تاریکی‌ها را دو چندان کرد.

بدون شک هدف خانواده عباس کیارستمی از پافشاری بر ادامه روند حقوقی پرونده و حمایت گروه‌های مختلف مردم از آن‌ها، مقابله با شخص و بیمارستان خاصی نبوده و نیست. این‌که مرگ هنرمندی چون کیارستمی باعث شود حداقل حقوق دیگر بیماران در مراکز درمانی به‌عنوان سرفصلی مهم در ساختار سلامت کشور مورد بازبینی و بازنگری قرار بگیرد و جلوگیری از تضییع خواسته و ناخواسته حقی که به‌عنوان مهم‌ترین موهبت بشری به‌دست پزشکان و کارکنان بیمارستان‌ها سپرده می‌شود، در افکار عمومی زنده شود، نه‌تنها هدف کوچکی نیست، بلکه در راستای محتوای همان آثاری است که این هنرمند به جهان ارائه کرده است.

و حالا این نتیجه‌ای که پس از چندماه این دست و آن دست کردن (شاید با هدف سرد کردن التهاب موجود با گذشت زمان) اعلام شده، همه را حیرت‌زده کرده است. اگرچه حکم نهایی این پرونده، حتی اگر سنگین‌ترین و شدیدترین مجازات یک پرونده جنایی برای کل پزشکان و کارکنان بیمارستان هم بود، باز هم هیچ تناسبی با فاجعه‌ای که رخ داد، نمی‌داشت؛ اما درگذشت کیارستمی یکی از مهم‌ترین نهادهای جامعه را در برابر آزمونی بزرگ قرار داد که افکار عمومی قضاوت خود را درباره آن خواهد کرد، حتی اگر این قضاوت در نهاد رسمی قضا رخ ندهد.

مسیر تلخی که با درگذشت عباس کیارستمی آغاز شده بود، اینک وارد مرحله تازه‌ای شده است؛ تا روزی که درهای «بنیاد عباس کیارستمی» باز شود و علاوه بر ارتباط نسل‌ها زیر سایه سینما و معنا در زیر سقف آن، دریچه‌ای به سوی حفظ حقوق بیماران نیز فراهم شود، ما کنار خانواده عباس کیارستمی خواهیم ماند و آن‌ها را تنها نخواهیم گذاشت.

فارغ از هر سرنوشتی که در انتظار این پرونده پزشکی باشد، قاطبه مردم فراموش نخواهند کرد صدور حکم غم‌انگیزی را که ١٢ مهرماه به تاریخ پیوست. قاضی محترم این پرونده می‌تواند علیه خانواده عباس کیارستمی برای انتشار متن حکمی که با امضای خودش صادر شده، اعلام جرم کند، می‌تواند محکومیت سه‌ماه محرومیت پزشک معالج از حضور در مطب یا بیمارستان جم را بار دیگر در دادگاه تجدید نظر تقلیل دهد، می‌تواند نتیجه‌ای متفاوت‌تر و «منصفانه‌تر» از این (انصاف از کدام نگاه؟) برای پرونده در نظر نگیرد، اما با حافظه مردمی که در گروه‌ها و کمپین‌های مختلف و رسانه‌های رسمی و غیررسمی نام عباس کیارستمی، هنرمند محبوب خود را تکرار می‌کنند، چه خواهد کرد. این حکم شائبه‌برانگیز که از خروجی خبرگزاری‌ها بیرون آمد، نه‌تنها لکه بی‌اعتمادی را از روپوش سفید پزشکان پاک نکرد، بلکه مردم را نسبت به سیستم نظاره‌گر بر آن بدبین‌تر نیز کرد. یادتان نرود که اعتماد و اطمینان از دل حقیقت و عدالت متولد می‌شود.

هر مرگ، اشارتی است به حیاتی دیگر و مرگ هر هنرمند مسیری است برای پرباری حیات‌های دیگر. عباس کیارستمی نامی است برای زندگی و دیگر هیچ.»

عباس کیارستمی از اسفند ۱۳۹۴ تا اوایل اردیبهشت ۱۳۹۵ به‌دلیل انجام چند عمل جراحی در ناحیه روده در بیمارستان بستری بود. او بنا به تصمیم خودش هشتم تیرماه برای تکمیل مراحل درمان به پاریس رفت و ۱۴ تیرماه در همان شهر از دنیا رفت. پیکر این فیلمساز ۲۰ تیرماه در منطقه لواسان به خاک سپرده شد.

 

تاریخ انتشار :۱۶ مهر ۱۳۹۵

برچسب‌ها:
مطالب مرتبط



شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام




یادداشت آرشیو

  • منوچهر فرید؛ وداع با بازیگری از نسل طلایی سینمای ایران

    تریبون هنر: سینمای ایران یکی دیگر از چهره‌های ارزشمند خود را از دست داد. منوچهر فرید، بازیگر پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون، پس از سال‌ها زندگی در خارج از ایران، در ۸۹ سالگی چشم از جهان فروبست و نامش به خاطرات نسل‌های مختلف علاقه‌مندان سینما پیوست.   منوچهر فرید از […]

  • قرار بود آنتونی کوئین به جای بهروز وثوقی در داش آکل بازی کند

    تریبون هنر: قرار بود آنتونی کوئین به جای بهروز وثوقی در داش آکل مسعود کیمیایی بازی کند. این خبر شاید در ابتدا عجیب و دور از تصور باشد. اما حقیقت دارد. پس از موفقیت چشمگیر «قیصر» (۱۳۴۸) و «رضا موتوری» (۱۳۴۹)، مسعود کیمیایی تصمیم گرفت «داش‌آکل» را بر اساس داستان […]

  • آیا یاس هنوز «سلطان رپ فارسی» است؟

    تریبون هنر: «سلطان رپ فارسی»؛ لقبی که سال‌هاست کنار نام یاس شنیده می‌شود. لقبی که بی‌دلیل به دست نیامد؛ از تأثیرگذاری در رپ اجتماعی و محبوبیت گسترده، تا ساختن آثاری که هنوز هم جزو مهم‌ترین قطعات تاریخ رپ فارسی محسوب می‌شوند. رپ فارسی در این سال‌ها متوقف نشده است. نسل […]

  • تقاطع دو انتخاب: نیکی کریمی و هدیه تهرانی

    تریبون هنر: در پرنده پیش رو، به تقاطع دو انتخاب بین نیکی کریمی و هدیه تهرانی خواهیم پرداخت. تقاطع دو انتخاب، قصه «نه» گفتن‌ها و «بله» گفتن‌هاست. اینکه چگونه یک انتخاب، مسیر سرنوشت خود انسان یا دیگران را تغییر می دهد بازیگر باید «نه گفتن» را بلد باشد. بازیگران بزرگ، […]

  • لیتل بلک در؛ هفتاد سال ماندگاری یک لباس در سینما و مد

    تریبون هنر: لباس معروف به لیتل بلک درس (Little Black Dress) یا همان لباس مشکیِ ساده و مینیمال، بیش از هفتاد سال است که در سینما و مد، حضوری بی‌نظیر دارد. این لباس که در ابتدا توسط کوکو شانل به عنوان نمادی از آزادی و سادگی معرفی شد، با ورود […]

Ad