تریبون هنر: کلارک گیبل و مرلین مونرو فقط یک بار با هم هم بازی می شوند. ناجورها به کارگردانی جان هیوستون تنها فیملی است که کلارک گیبل و مرلین مونرو را در یک قاب قرار داده.

بابک صحرایی درباره فیلم ناجورها به کارگردانی جان هیوستون در صفحه اینستاگرامش نوشت:

توی جایی از فیلم ناجورها به کارگردانی جان هیوستون، گای (کلارک گیبل) به رُزلین (مرلین مونرو) میگه:

ما کاری رو شروع کردیم که توی اون خوب باشیم ولی بعضی وقتا شاید به بیراهه هم کشیده بشیم
مثل رقصیدن توی نایت کلابه. تو اونو فقط به امید رقصیدن شروع کردی ولی کم کم برای مردم مهم نبود که تو چقدر خوب می رقصی. اونا تو رو به یه چشم دیگه نگاه می کردند. اگه منم یه شب موقع رقصت اونجا بودم ممکن بود تو رو به همون شکل نگاه کنم
اگه بقیه تو رو به یه شکل دیگه نگاه می کنند، مشکل تو نیست

زندگی گاهی وقتا شبیه دیالوگ همین فیلمه. مردم تو رو اون طوری که دلشون می خواد نگاه می کنند. نه لزوما اون جوری که هستی. پس برای رضایت مردم، از کاری که می دونی درسته دست نکش.
تلاش برای جلب رضایت کسانی که به دلیل داشته هات از تو ناراحتند بی فایده ست. تلاش برای پاک کردن کثیفی نگاه کسانی که قلب تیره ای دارند بی فایده ست. اگه مطمئنی راهی که داری میری درسته، پس ادامه بده.

به قول حافظ:
در بیابان گر به شوق کعبه خواهی زد قدم
سرزنش ها گر کند خار مغیلان غم مخور

ناجورها تنها فرصت دیدن سه غول تکرار نشدنی تاریخ سینما توی یک قابه. کلارک گیبل، مرلین مونرو و مونتگمری کلیفت

کلارک گیبل فردای تموم شدن فیلمبرداری سکته قلبی می کنه و چند روز بعد می میره. اون توی اوج افسردگی توی این فیلم بازی می کنه.

ناجورها آخرین فیلم کامل #مرلین_مونرو هم هست. حدود یک سال بعد از این فیلم به خاطر مصرف بیش از حد قرص آرام بخش می میره. اون هم موقع بازی در این فیلم در اوج افسردگی و سرگشتگی به سر می بره

مونتگومری کلیفت هم این فیلم رو در اوج بیماری و اعتیاد بازی کرده. در روزگار بعد از تصادف هولناکش که اگه الیزابت تیلور چند دقیقه دیرتر به محل حادثه می رسید، مرده بود. مونتگمری هم چهار سال بعد از این فیلم توی اوج افسردگی می میره

ناجورها قرار بود فیلم بازگشت اسطوره هاش به روزگار خوش باشه. غافل از اینکه گاهی بعضی از بهترین اتفاق ها، آخرین اتفاق خوب زندگی هستند. قدر خودمون و لحظه هامون رو بدونیم

تاریخ انتشار :۴ خرداد ۱۴۰۰

مروری بر کارنامه هنری و زندگی اش

وداع با «اوا ماری سنت» در ۱۰۲ سالگی

یادداشت بابک صحرایی

لیتل بلک درس؛ هفتاد سال ماندگاری یک لباس در سینما و مد