Ad


و ناگهان درخت

انتظاراتمان برآورده نشد آقای خاطره باز!

به قلم سیدمحمد کاظمی

تریبون هنر _ سیدمحمد کاظمی: فیلم قبلیِ صفی یزدانیان ، اثری کاملاً عاشقانه و لطیف بود.یادم می آید وقتی که برای اولین بار در جشنواره سی و سوم ، فیلم “در دنیای تو ساعت چند است” را دیدم ، از خودم پرسیدم که چگونه می شود یک فیلمساز فقط و فقط به عشق بپردازد و بس! عشقی فارق از سیاه و سفید های اجتماع و سیاست و اقتصاد.عشقی لبریز از خاطره ، باران و دیوانگی! از همان جا می شد حدس زد که جنس نگاه این فیلمساز ، متمایز از دیگران و کاملاً منحصر به فرد است. در فیلم جدید یزدانیان یعنی “و ناگهان درخت ” باز هم شاهد همان نگاهِ ویژه هستیم.باز هم عشق.باز هم خاطره.قاب های زیبایی که خیلی از آن ها می توانند یک تابلوی نقاشی باشند.اما اصل مطلب چیز دیگری ست.صفی یزدانیان باید بپذیرد که صرفاً با تکیه بر فضاهای نوستالژیک و یک سری دل مشغولی های شخصی نمی توان فیلم ساخت ؛ چه برسد به فیلم خوب!
“وناگهان درخت” از کار در نیامده و حتی نزدیک به یک اثر قابل قبول نشده است.با توجه به سابقه ی قبلی یزدانیان در فیلمسازی، به علاوه حضور پررنگ یک حرفه ای دیگر چون پیمان معادی ، توقع داشتیم با اثری ویژه مواجه شویم ولی متاسفانه نشد.اما
می توان امیدوار بود که این پایان کار برای صفی یزدانیان نیست.هنوز هم از خالق “در دنیای تو ساعت چند است” انتظار ساخت فیلم های بهتری می رود.
در پایان بد نیست اشاره ای هم به موسیقی فیلم داشته باشیم.هرچقد که کریستف رضاعی برای “در دنیای تو ساعت چند است” درخشان ظاهر شد ، در فیلم جدید منفعل و خنثی عمل کرده.ولی ما باز هم امیدوار می مانیم‌.امیدوار به فیلم بعدی که بتواند خاطرات گذشته را برایمان زیباتر از الان زنده کنند.

تاریخ انتشار :۱۳ بهمن ۱۳۹۷

مطالب مرتبط



شما هم یک دیدگاه ارسال کنید
 

نام


*

code



یادداشت آرشیو

  • مسعود فراستی
    خانم ها، آقایان! نظرشماچیست؟
    آیا فراستی عاشق شده است؟
    به قلم سیدمحمد کاظمی

    تریبون هنر: پدیده ی عجیبی ست این عشق.ماجرای غریبی ست این عشق.فقط عشق می تواند سیاه ترین صحنه های زندگی و مقوّا ترین آدم های اجتماع را تبدیل به بهترین پلان ها و “درآمده ترین” شخصیّت ها کند‌. خانم ها، آقایان ! ما مسعود فراستی را خوب می شناختیم.او نوازنده […]

  • مردی بدون سایه

    تریبون هنر: علیرضا رئیسیان جزو فیلمساز های محترم سینمای ما به حساب می آید.او اعتبار و جایگاه ویژه ای را برای خودش در سینما پیدا کرده.در فیلم هایش تلاش می کند که هم الگوهای صحیح سینما را در نظر بگیرد و هم توجه مخاطب را جلب کند.به همین خاطر است […]

  • طلا

    تریبون هنر: “طلا” اصلاً فیلم بدی نیست.لازم دانستم یادداشت خودم را با این جمله شروع کنم تا همین اول کار ، جمله ی آخر را گفته باشم.ولی باز هم پای انتظارات برآورده نشده ی ما از یک کارگردان خوش سابقه به میان می آید. کارگردانی که “نفس عمیق” و “دربند” […]

  • زهرمار
    زهرمار؛ چیزی نزدیک به هیچ
    به قلم سیدمحمد کاظمی

    تریبون هنر: مگر می شود از جواد رضویان توقّع فیلمی غیر از ژانر کمدی را داشت؟ بدون استثنا تمام کسانی که آماده می شدند تا”زهرمار” را تماشا کنند ، منتظر اثری کمدی و البته خارج از قالب جشنواره بودند.انتظار دوم به صورت کامل برآورده شد.یعنی “زهر مار” به هیچ عنوان […]

  • مسخره باز
    مرور فیلم های جشنواره فجر
    مسخره باز؛ غیر قابل مقایسه به اتّهام سورئالیسم
    به قلم سیدمحمد کاظمی

    تریبون هنر _ سیدمحمد کاظمی: کار خیلی سختی ست که “مسخره باز” را در کنار دیگر آثار سینمایی ایران قرار داده و بخواهیم به مقایسه بپردازیم.”مسخره باز” کاملاً متفاوت از آثار دیگری ست که در سینمای داخلی مان می بینیم؛ هرچند شبیه به آن را بارها در هالیوود شاهد بوده […]

Ad
Ad
Ad
Ad